tag:blogger.com,1999:blog-49565889890112473062012-02-01T14:12:16.926+04:00Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.comBlogger3481100tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-63622511429602451132012-02-01T14:01:00.000+04:002012-02-01T14:01:18.957+04:00<div style="text-align: justify;">Մի փոքր վիրավորական է, իհարկե, երբ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/02/blog-post_21.html">բավականաչափ խոշոր հոդված</a> ես գրում ճապոնական պոեզիայի արտահայտման մասին, որն է հոկկուն կամ հայկուն, ու մեկ էլ, տադադամ, <a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/02/blog-post_21.html">այ, այսպիսի</a> ճապոնական գրականություն են ներկայացնում գրանիշցիները:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Հիմա կասեք՝ ով ինչ անում է, քլնգում ես: Այո, քլնգում եմ ամեն բան, որ արվում է բառադի ու հիմար ձևով:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Նախ և առաջ, ինչու՞ «հոքու»: Ո՞ր տրամաբանությամբ: Այդ կարգի անտիռուսիզմները ցանկացած տեքստում հանդիպելիս այլևս կարդալու տրամադրություն չի լինում: Նույն կերպ էլ՝ «թանաքա»:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ես հասկանում եմ, որ մեր չսիրած Խորհրդային Միության տարիներին k-ն էլ էր «կ», c-ն էլ, q-ն էլ, բայց միմա էլ բոլորը, չգիտես ինչու, «ք» են դարձել: Կարելի է ամբողջ հոդված գրել «Խորհրդային Միության դեմ ուղղված կոնֆլիկտը հայ թարգմանության ուղղագրության մեջ» թեմայով: Բայց չե՞ք նկատում, թե ինչ կոպիտ ու բռի են հնչում ձեր «հոքուները», «թանաքաները», «քոմփյութերները»:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ինձ մոտ հոկկուն մնում է հոկկու, ու <a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/09/blog-post_4118.html">տանձիս</a>, թե լեզվի տեսչությունն ու այլ նման բաներն այդ մասին ինչ են մտածում:<br /><br />Լավ, անցնենք շարունակությանը: Գրառման մեջ Նաիրի Զարյանի թարգմանած հոկկուներ են: Ենթադրում եմ՝ ռուսերենից: Վերևում նշածս հոդվածը&nbsp; կարդացած մարդիկ կհասկանան, որ հոկկուն պարզապես եռատող անհանգ ոտանավոր չի՝ անորոշ իմաստով: Այն ունի չափ (դասական դեպքում՝ 5+7+5=17 օնձի) ու կառուցվածք (կիգո-ազատ տող-կիրեձի), ինչպես նաև ձեն-բուդդիստական մտածելակերպին հատուկ լեզվական-բանաստեղծական հասկացություն՝ կիրեձի, որի թարգմանությունը հայերեն գործնականում անհնարին է:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Սահմանափակվենք դիտարկելով առաջին թարգմանությունը.</div><div style="text-align: justify;"></div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;">Ամառային խոտեր:<br />Ահա նրանք, ընկած զինվորի<br />Փառքի երազանքները:</div></blockquote><div style="text-align: justify;">«Ու՞ր է»: «Ի՞նչը»: «Էքսպրե՛սսիան»: (c) Ու՞ր է հոկկուն: Իհարկե, այստեղ կիգո հիշեցնող ինչ-որ բան կա, բայց երեք օնձի տևողությամբ առաջին տողն ու կիրեձիի բացակայությունը հուշում են, որ մենք ինչ-որ երեք տողանոց բան ենք կարդում, բայց ոչ մի դեպքում ոչ հոկկու:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Իսկ ու՞մ է սա պետք: Հայ կիսաբոհեմային-կիսասնոբ մասսային, որը կկարդա սա խորիմաստ բան տեսած հայացքով, կզբաղվի մտավոր օնանիզմով ու իրեն մնացածից բարձր կզգա: Միգուցե մի քանի նման «հոքու» էլ ինքը գրի, ասենք՝</div><div style="text-align: justify;"></div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;">Ձմռան ցրտին</div><div style="text-align: justify;">Մերկ աղջիկները քաղաքում</div><div style="text-align: justify;">Հոքու ու թանաքա էին գրում:</div></blockquote><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><i><b>Դիսկլեյմեր.</b> մեղա, մեղա, կյանքումս մի անգամ ես էլ եմ ստիպված եղել Մացուո Բասյո թարգմանել՝ պատմվածքիս համար պետք էր, բայց գոնե խոստովանում եմ, որ այնտեղ այն չունի նույն նշանակությունն ու իմաստը, որը պետք է ունենար որպես հոկկու: Հետո՝ պատմվածքը դեռ սևագրային-կիսատ տեսքով է:</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6362251142960245113?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-61771858001402566522012-01-31T03:38:00.003+04:002012-01-31T03:38:51.575+04:00<div style="text-align: justify;">Գիտեմ, որ վերջին օրերս շատ պասիվ եմ բլոգում, բայց պարապ չէի))) դիմավորեք նոր նախագիծ՝ <a href="http://twistedmagazine.blogspot.com/">Twisted Magazine</a>: Ու, ինչն ամենալավն է, այս մեկն արդեն մենակ չեմ վարի: Շատ լավ խմբագրական կազմ է հավաքվել, հետո մանրամասները կպատմեմ:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6177185800140256652?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-80613651533326922292012-01-30T01:46:00.000+04:002012-01-30T01:46:15.010+04:00<div style="text-align: justify;"><b>Bright Eyes, "<span style="color: #3d85c6;">Ladder Song</span>"</b></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/WBVWQekc_Rw" width="570"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-8061365153332692229?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-64512168743015815502012-01-29T04:11:00.000+04:002012-01-29T04:12:27.812+04:00<div style="text-align: justify;">Ինչպես խոստացել էի՝ այժմ այն մասին, թե ինչու և ինչպես լիցենզավորել բլոգն (ու ինչ է լիցենզիան ընդհանրապես):</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Նախ՝ լիցենզիան: Ինչ է այն ու ինչի համար է պետք: Բլոգի լիցենզիան իրավական ուժ ունեցող փաստաթուղթ է (ֆիզիկական կամ էլեկտրոնային), որը որոշում ու սահմանափակում է տվյալ նյութի դիտումը, կիրառումն ու տարածումը: Երբ գրանցվում եք ինչ-որ կայքում կամ ծրագիր եք տեղադրում, ապա հղման կամ առանձին պատուհանի տեսքով ձեզ ցուցադրվում է դրա լիցենզիոն համաձայնությունը: Սեղմելով «համաձայն եմ», դուք հաստատում եք, որ պարտավորվում եք հետևել լիցենզիայի պայմաններին: Խոստովանեք. դուք երբեք այն չեք կարդում:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Փաստորեն, եթե ձեր բլոգում տեղադրվի ճիշտ կազմված լիցենզիոն համաձայնություն, ապա ձեր նյութերից որևէ կերպ օգտվող մարդը պարտավոր է ծանոթանալ նրան ու դրանից հետո կամ լքել ձեր բլոգը, կամ էլ շարունակել օգտվել, բայց պարտավորվելով հետևել լիցենզիոն համաձայնությանը. եթե նա խախտի լիցենզիոն համաձայնությունը, դուք կարող եք նրան կասեցման հրամանով նամակ ուղարկել («cease and desist note»), որին չենթարկվելու դեպքում կարող եք նրան իրավական պատասխանատվության ենթարկել:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Իհարկե, եթե դուք ձեր բլոգում պլագիատով եք զբաղվում, ապա դատական փորձաքննությունը կորոշի, որ ձեր բլոգի նյութերը ձեր ինտելլեկտուալ սեփականությունը չեն հանդիսանում ու դուք իրավասու չեք դրանք լիցենզավորել: Հետևաբար, այդպիսի նյութերի նկատմամբ ձեր լիցենզիան անվավեր է:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Լավ, բարդ մասն անցանք, հիմա գալիս է հեշտը. ինչպե՞ս դա անել առանց ավելորդ գլխացավանքի: Պատասխանը՝ օգտվեք Creative Commons լիցենզիայից, որը գործում է աշխարհի երկրների մեծ մասում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Creative Commons լիցենզիայով դուք պահպանում եք ձեր հեղինակային իրավունքները, բայց թույլ եք տալիս մարդկանց պատճենահանել ու տարածել ձեր նյութն այն պայմանով, որ աղբյուրը նշվի: Պատճենահանման ու տարածման լրացուցիչ պայմանները նույնպես դուք եք որոշում: Դրա շնորհիվ կան մի քանի Creative Commons լիցենզիաներ, ու թե դրանցից որն է պետք հենց ձեզ, կորոշեք ինքնուրույն՝ իմ բացատրության հիման վրա:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Անենք ամեն ինչ քայլ առ քայլ:</div><ol><li><div style="text-align: justify;">Մտեք <a href="http://creativecommons.org/choose/">այստեղ</a>, որտեղ կարող եք սկսել ստեղծել ձեր սեփական լիցենզիան: Մի փոքր բացատրությունից հետո կգա լիցենզիայի տիպի ընտրությունը՝ երկու կետով.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-k07--mJ05bQ/TySMSsd6b5I/AAAAAAAAEMs/srW3zFF_DXY/s1600/ccl1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-k07--mJ05bQ/TySMSsd6b5I/AAAAAAAAEMs/srW3zFF_DXY/s400/ccl1.jpg" width="341" /></a></div></li><li style="text-align: justify;">Լիցենզիայի տիպի ընտրությունից հետո մնում է որոշել, թե որտեղ է գործում ձեր լիցենզիան, ինչ նյութեր եք ներկայացնում, լրացնել ձեր տվյալները և այլն.</li><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-mKlkG7_I3ws/TySNiawy2OI/AAAAAAAAEM4/7Ps66XQ3Cj8/s1600/ccl2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-mKlkG7_I3ws/TySNiawy2OI/AAAAAAAAEM4/7Ps66XQ3Cj8/s400/ccl2.jpg" width="342" /> </a></div></ol><div style="text-align: justify;">Պատրաստ է: Սեղմեք կանաչ «Select a License» կոճակն ու կստանաք կոդ, որը ձեր բլոգում տեսանելի տեղ դնելու դեպքում ձեր բլոգն ու իր ամբողջ պարունակությունը լիցենզավորված կլինեն:<br /><br />Եթե նյութը բարդ թվաց, գրեք մեկնաբանություններում, ու ես հաճույքով կպարզաբանեմ անհասկանալի մասերը: Ցանկանում եմ ձեզ ստեղծագործ բլոգգինգ: </div><ol></ol><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6451216874301581550?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-40144119423423998562012-01-28T15:55:00.000+04:002012-01-28T15:55:30.316+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-JN8W6mx-ZbM/TyPgiLI1--I/AAAAAAAAEMg/-KTG2b9ZUcc/s1600/schemer-home.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="115" src="http://2.bp.blogspot.com/-JN8W6mx-ZbM/TyPgiLI1--I/AAAAAAAAEMg/-KTG2b9ZUcc/s200/schemer-home.png" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">Այսօր ես վերջապես հրավեր ստացա օգտվել Google-ի նոր ծառայությունից, որի անունն է <a href="http://www.schemer.com/">Schemer</a>: Ընդհանուր առմամբ ծառայության սկզբունքը հետևյալն է (դեռևս).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Եթե դուք ցանկանում եք ինչ-որ բան անել, ավելացնում եք ձեր ցանկությունների ցանկին: Երբ ուրիշներն էլ են ցանկանում դա անել, նրանք կարող են գտնել ձեր ցանկությունն ու նույնպես ավելացնել իրենց ցանկին: Երբ ինչ-որ մեկը դա անում է, կիսվում է տպավորություններով: Օրինակ՝ թռչել պարապլանով: Ով դա արել է, կարող է նշել, թե որտեղ, ինչ գնով, ինչ տպավորություններ ստացավ, ինչ հաշվի առնել ու ինչից զգուշանալ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Դեռ հինգ րոպե է, ինչ գրանցվել եմ՝ հետագայում կգրեմ ավելին:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-4014411942342399856?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-1644703521742667742012-01-28T12:17:00.001+04:002012-01-28T12:17:31.532+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LagYtMTrEeg/TyOu-T97Z2I/AAAAAAAAEMU/q817uIER1z8/s1600/images_curators_Creative_Commons_-_20111026120251073.w_290.h_169.m_crop.a_center.v_top.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="116" src="http://3.bp.blogspot.com/-LagYtMTrEeg/TyOu-T97Z2I/AAAAAAAAEMU/q817uIER1z8/s200/images_curators_Creative_Commons_-_20111026120251073.w_290.h_169.m_crop.a_center.v_top.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ի գիտություն Blognews.am կայքի ադմինիստրացիայի. ենթադրվում է, որ այս բլոգը մտնող մարդը ծանոթացել ու ընդունել է <a href="http://songoffall.blogspot.com/p/blog-page_28.html">CC A-NC-SA լիցենզավորման պայմանները</a>: Եթե ես ձեր կայքում իմ բլոգից ցրած նյութեր հանդիպեմ, համապատասխանաբար ձեռք կտամ ձեր հետույքին:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ձեր կայքում իմ նյութի տեղադրումը կխախտի բլոգի լիցենզիան երկու հիմնարար կետերում. attribution (նյութի տակ ուղղակի ու մեծ տառերով նշում, թե որտեղից է այն) ու share-alike՝ համանման տարածում: Այլ կերպ ասած, եթե ցանկացած մարդ ազատ է իմ բլոգի նյութերն ամբողջապես կամ մասնակի կերպով օգտագործել սեփական հայեցողությամբ, քանի դեռ դա ոչ առևտրային է, նշվում է հեղինակն ու հղում տեղադրվում դեպի բլոգը, ու, ինչը պակաս կարևոր չի՝ իր մոտից էլ իմ նյութը կարող է տարածվել նույն պայմաններով: Ձեր կայքի դիսքլեյմերի «Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց Blognews.am-ին հղման արգելվում է» հատվածը սուր հակասության մեջ է մտնում իմ բլոգի լիցենզիայի համանման տարածման հատվածի հետ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Մնացած բլոգգերներին, որոնց նյութերը ցրվում ու տեղադրվում են այդ կայքում, առաջարկում եմ մի քանի րոպե հատկացնել <a href="http://creativecommons.org/choose/">այստեղ</a> ձեր սեփական ու օրինական ուժ ունեցող լիցենզիան կազմելու համար: Դա բավականաչափ պարզ ու անվճար պրոցես է ու կօգնի առանց մարդկանց սահմանափակելու խուսափել նման տհաճ միջադեպերից:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ադմինիստրացիա:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-164470352174266774?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-89757610625121614892012-01-28T03:11:00.000+04:002012-01-30T01:48:36.328+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gnRudvug3N4/TyKe7qO6nFI/AAAAAAAAELs/qH-mMeu0Yhw/s1600/9.jpeg.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="195" src="http://2.bp.blogspot.com/-gnRudvug3N4/TyKe7qO6nFI/AAAAAAAAELs/qH-mMeu0Yhw/s200/9.jpeg.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">Եթե ծանոթ եք գերմանո-սկանդինավյան ռունաներին, ապա պետք է որ ճանաչեք «ՀԱՅ» բառի աջ և ձախ կողմերի սիմվոլները: Եթե ոչ, ապա իմ «<a href="http://rose-and-cross.blogspot.com/2012/01/blog-post.html">Ռունաներ. ծագումն ու Առաջին Աեթը</a>» հոդվածում կհանդիպեք աջ կողմի «ֆեհու» ռունան: Ձախինը «սովիլլո» ռունան է:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Իհարկե, անվանումները, որոնք ես բերեցի, սկանդինավյան Ֆութարկինն են ու, հավանաբար, ձեզ ոչինչ չեն ասի:<br /></div><div style="text-align: justify;">Սկսենք հետաքննել, թե ինչպես են, ըստ տարբեր աղբյուրներից եկող վկայությունների՝ Հիտլերին նմանակող ու իր կառույցն Անեներբեի օրինակով կառուցած մարդու առաքելական եկեղեցին պաշտպանող պլակատի վրա հայտնվել սկանդինավյան ռունաները:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Սկսենք սկզբից:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">1902 թվականին ավստրիացի միստիկ ու օկուլտիստ Գվիդո ֆոն Լիստը հայտնություն է ունենում, որի ժամանակ նրան երևում է 18 ռունաների շարք: Ռունաների արտաքին տեսքը (գոնե մասամբ) հիմնված էր Կրտսեր Ֆութարկի վրա: Ֆոն Լիստն այս այբուբենն անվանում է «Արմանեն Ֆութարկ»:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-zXPAhoWFdds/TyMm4F1FDBI/AAAAAAAAEL4/4CLnPWzpJ1Y/s1600/Armanenrunor_i_cirkel_med_siffror.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="192" src="http://1.bp.blogspot.com/-zXPAhoWFdds/TyMm4F1FDBI/AAAAAAAAEL4/4CLnPWzpJ1Y/s200/Armanenrunor_i_cirkel_med_siffror.png" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ահա Արմանեն այբուբենը: Մեզ անհրաժեշտ ռունաներն են, ինչպես տեսնում եք, 1-ն ու 11-ը, որոնք այստեղ կոչվում են Ֆա ու Զիգ:<br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Գվիդո ֆոն Լիստը, ազդված մադամ Բլավացկայայի թեոսոֆիայից, ստեղծեց ուղղություն, որն անվանում էին Արմանիզմ կամ Արիոսոֆիա:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Գվիդոն, ինչպես բազմաթիվ այլ թեոսոֆիայից ազդված անձինք, զերծ չէր հակասեմիտիզմից: Նա նույնիսկ տարածեց քրիստոնեությունից՝ որպես սեմիտական կրոն, հրաժարվելու կոնցեպցիան:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Գվիդո ֆոն Լիստի գաղափարները սուր ազդեցություն ունեցան Թուլ հասարակության վրա, որը Հիտլերի նացիոնալ-սոցիալիստական կուսակցության հիմքն էր: Ահա թե ինչ երդում էր տալիս Թուլ հասարակություն ընդունվողը.</div><blockquote class="tr_bq" style="color: #999999;"><div style="text-align: justify;"><i>«Սույն փաստաթուղթը ստորագրողը հաստատում է, որ, իր իմացության սահմաններում ու հավատով, իր կամ իր կնոջ երակներում հրեական կամ գունավոր արյուն չի հոսում, ու որ իր նախնիների մեջ գունավոր ռասսաների ներկայացուցիչներ չկան»:</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Թուլ հասարակությունը զբաղվում էր... արիական ռասսայի ուսումնասիրությամբ: Հասարակության անդամների մեջ մեծ տարածում ուներ Լիստի մարգարեությունը, թե Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո «Գերմանացի Մեսսիան» կփրկի գերմանիան: Երբ Թուլ հասարակության անդամները 1919 թվականին հանդիպեցին Հիտլերին (իրականում, իհարկե, Հիտլերն ավստրիացի էր), նրանցից շատերը հավատացին, որ Հիտլերն այդ մեսսիան է:<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-_b2Uv0WMaf4/TyMsv1xPZCI/AAAAAAAAEME/OgahNgQqAgc/s1600/500px-Schutzstaffel_Abzeichen.svg.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-_b2Uv0WMaf4/TyMsv1xPZCI/AAAAAAAAEME/OgahNgQqAgc/s200/500px-Schutzstaffel_Abzeichen.svg.png" width="200" /></a>Ահա թե ինչպես Արմանեն Ֆութարկը կիրառում ստացավ ֆաշիստական Գերմանիայում: Օրինակ՝ աջում կարող եք տեսնել ՍՍ-ի (Schutzstaffel) սիմվոլը, որն իրենից ներկայացնում է կրկնակի «սիգ» ռունան:<br /><br />Այսպիսով, հիմա պարզ է, թե ինչպես է գերմանո-սկանդինավական ծագման ռունան հայտնվել պլակատի վրա: Հանելուկային է մնում միայն մի բան. ինչու՞ է եկեղեցին կապ պահպանում նացիստական դպրոցի օկուլտային արվեստներն իր խիստ համեստ ունակությունների չափով ուսումնասիրող ու կիրառել փորձող մարդու հետ, երբ դա այդքան հակասում է իր սեփական դոկտրինային:<br /><br />Ու մեկ էլ, երբ ես պատկերացնում եմ, որ Գոռ Թամազյանը փորձում է օկուլտային արվեստներ կիրառել իր «միսիայի» իրականացման համար, քիչ է մնում՝ մեռնեմ ծիծաղի նոպայից:<br /><br />Հետևություններ կարող եք անել ինքներդ:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-8975761062512161489?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-72166110397019143922012-01-27T15:50:00.000+04:002012-01-27T15:50:51.906+04:00<div style="text-align: justify;">Այ, <a href="http://www.shanttv.com/am/news/cultural/2012_01_26/9862/#.TyKEUq7LZK0.facebook">այս</a> նյութի թեմայով:</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Թեղուտի հանքավայրի շահագործման հետևանքով արդեն վնասվել են մի շարք պատմամշակութային հուշարձաններ: Պատմամշակութային այդպիսի հուշարձաններից մեկն է Դուքանաձորի տարաշքում հայտնաբերված միջնադարյան ձուլարանը:</i></div><div style="text-align: justify;"><i><br />Հանքի այն տարածքը, որը կվերածվի պոչամբարի, կվնասի նաև այստեղ գտնվող բոլոր հուշարձանները, մասնավորապես կվերանա Խառատանոցի տարածքում հայտնաբերված Կուր-արաքսյան մշակութային շերտը, որն իր տեսակով առանձնահատուկ է: Տարածքի պեղված հուշարձանները գրանցված են պատմամշակութային պահպանվող հուշարձանների ցուցակում:<br />Թեղուտի տարածքում առկա մեծաթիվ պատմամշակութային հուշարձանները կարելի է օգտագորշել տեղանքը զբոսաշրջության կենտրոն դարձնելով:</i></div><div style="text-align: justify;"><i><br />Տուրիզմն աշխարհում բարձր տնտեսական ճյուղ է հանդիսանում, ինչը հավասար է մեքենաշինությանը կամ արդյունաբերությանը: Փաստորեն մենք ոչ միայն ոչնչացնում ենք պատմական շերտերը, այլ նաև դրա վրա գումար աշխատելու հնարավորությունը:</i></div><div style="text-align: justify;"><i><br />Ռադիոներից, թերթերից և կայքերից եկել էին Հանրային Ռադիո, Ռադիո Վան, Արմռադիո, Lurer.com+ video+ photo, Aravot.am+ video+ photo,1in.am+ video,Panarmenian.net+ photo,Panorama.am,Tert.am,Haynews.am,Armenianow.am, Անկախ շաբաթաթերթ, Ankakh.com, Hayatsk.am, Հայացք օրաթերթ, Ազգ Օրաթերթ, Արմինֆո:</i></div><div style="text-align: justify;"><i><br />Ներկա են եղել հետևյալ ալիքները` Հ1, Հ2, Ար, Կենտրոն, Արմնյուզ, Արմենիա, Շանթ, Երևան, 12tv, ATV:</i></div><div style="text-align: right;"><i><b>-Մարիամ Սուխուդյան</b></i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Եթե տեղյակ չեք, թե ինչ է պոչ-ամբարը (хвост), ապա ասեմ. այն իրենից ներկայացնում է արհեստական ջրամբար, որի մեջ լցվում են հանգաարդյունաբերական թափոններ: Այդ թափոններն իրենց մեջ պարունակում են ծանր մետաղներ՝ սնդիկ, կապար և այլն, որոնք աղտոտում են հողն ու տարածվում արտեզյան ջրերի միջոցով: Ու այդ էկոլոգիական աղետը՝ մեր ամենագեղեցիկ ու կարևոր անտառներից մեկի տեղում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Կապանի շրջանում՝ Արծվանիկ գյուղի շրջակայքում, նույնպես կա պոչ-ամբար, որտեղ լցվում են Քաջարանի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի թափոնները: Մի քանի տարին մեկ պոչ-ամբար տանող խողովակները պատռվում են ու թափոններով աղտոտված ջուրը լցվում է Ողջի գետը, որը հոսում է ամբողջ Կապանի երկայնքով: Ջուրը դառնում է կակաոյի գույնի: Քաղաքացիներից շատերը գետափին ունեն բանջարանոցներ, որոնցում աճեցվող բույսերը, նամանավանդ արմատապտուղները կարող են իրենց մեջ կուտակել ծանր մետաղներ ու վնաս հասցնել առողջությանը: Ինչևէ, այդ վնասը չի հաշվարկվում, գործողություններ ձեռք չեն առնվում այն հաշվարկելու ու փոխհատուցելու ուղղությամբ: Վթարը սովորաբար վերացվում է... երեք օրից մինչև մեկ շաբաթ ընթացքում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Խնդրում եմ օգնել տարածել մեր խոսքն ու չհանձնվել. Թեղուտը դեռ կարելի է փրկել:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-7216611039701914392?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-84581602915046922752012-01-26T19:08:00.001+04:002012-01-26T19:08:12.944+04:00<div style="text-align: justify;"><a href="http://www.goodreads.com/book/show/102324" style="float: left; padding-right: 20px;"><img alt="Swamp Thing, Vol. 1: Saga of the Swamp Thing" border="0" src="http://ecx.images-amazon.com/images/I/51RG18DXV1L._SX106_.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><b><a href="http://www.goodreads.com/book/show/102324">Swamp Thing, Vol. 1: Saga of the Swamp Thing</a>, հեղինակ՝ <a href="http://www.goodreads.com/author/show/3961">Ալան Մուր</a></b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Իմ գնահատականը՝ <a href="http://www.goodreads.com/review/show/266419542">5 աստղ 5-ից</a></b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Դե, չնայած, որ ես մեծ հավատ ունեմ Ալան Մուրի նկատմամբ, այնքան էլ մեծ սպասելիքներ չունեի «բանջարեղենից մարդու» մտքից: Պատկերացրեք՝ քայլող կարտոֆիլ, բադրջան ու կաղամբ. ընդհանուր դեպքում լուրջ գրականության մասին իմ պատկերացման հետ այնքան էլ չի բռնում: Բարեբախտաբար, Swamp Thing-ն, ինչպես պարզվեց, մամուռից էր ու մաքուր հիասքանչից:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Նույնիսկ կոմիքսներ գրելու կարիերայի սկզբում Մուրն իրեն լավագույն ձևով է արտահայտում: Խորը, հուզիչ սյուժեներ (չնայած նրան, որ տեղ-տեղ արտահայտվում է նույն լեկցիա կարդացող տոնը, որը «Promethea»-ի ամբողջ թողարկումներ է քաքմեջ արել):</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ես «Saga of the Swamp Thing»-ը կարժանացնեմ ամենաբարձր գովասանքին, որին կարող եմ՝ այն Նիլ Գեյմանի «Sandman»-ի հետ համեմատական մակարդակի է (ու վերջինիս հետ կրում է ոճական նմանություններ ու ընդհանուր հերոսներ):</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Հետաքրքիր է, թե Ալանն ինչպես է հերոսներին խորություն ավելացնում: Սուպերմենը՝ Վաղվա Մարդը, «DC Comics Presents #85: Superman and Swamp Thing»-ում էլ նույն մեծամիտ ու մակերեսային տանձն է: Բայց ինչքան կենդանի է Ալանը նրան ներկայացնում՝ տեսնում ես հերոսին, զգում նրա ողբերգությունն, ընկալուն այն, ինչ նա ինքն էլ չի կարող, զգում նրա ցավը:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Հինգ աստղ, ձեռքս կկոտրվեր, եթե ավելի ցածր գնահատեի:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><a href="http://www.goodreads.com/review/show/266419542">Կարդալ իմ մնացած գրախոսություններն (անգլերեն)</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-8458160291504692275?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-81546772856457399482012-01-23T04:20:00.000+04:002012-01-23T04:20:00.663+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-vMpes6BmjKc/TxynGGl4O7I/AAAAAAAAELY/cu-pt1ENP5c/s1600/Antitled.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-vMpes6BmjKc/TxynGGl4O7I/AAAAAAAAELY/cu-pt1ENP5c/s1600/Antitled.png" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-8154677285645739948?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-70966306707339806492012-01-22T00:47:00.000+04:002012-01-22T00:47:23.052+04:00<span style="text-align: justify;"><i>"Whenever people are certain they understand our peculiar situation here on this planet, it is because they have accepted a religious Faith or a secular Ideology (Ideologies are the modern form of Faiths) and just stopped thinking."</i></span><br /><div style="text-align: justify;"><b>- Robert Anton Wilson</b></div><hr /><div style="text-align: justify;"><i>"Ամեն անգամ, երբ մարդը վստահ է, որ լրիվ հասկանում է մեր մոլորակի իրավիճակը, դրա պատճառն այն է, որ նա կրոնական Հավատ կամ առանձին Գաղափարախոսություն է ընդունել (Գաղափարախոսությունները Հավատների ժամանակակից տարբերակն են) ու դադարել մտածել":</i></div><div style="text-align: justify;"><b>- Ռոբերտ Էնտոն Ուիլսոն</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-7096630670733980649?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-20831577431416110052012-01-16T21:14:00.000+04:002012-01-17T07:31:03.195+04:00<div style="text-align: justify;">Հին հոդվածներս էի բզբզում ֆորումներում, զարմացա, որ մի քանի բան մտքովս չի անցել նախ և առաջ բլոգում տեղադրել: Հիմա կլրացնեմ այդ բացը:</div><div style="text-align: justify;">Շատերը կոմիքսները համարում են «թեթև» ու «անլուրջ» երևույթ: Այդ մարդկանց խորհուրդ կտամ սնոբ չլինել ու մի փոքր կարդալ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Իհարկե, ես համաձայն եմ, որ Սուպերմենը լրիվ սանտաբարբարա է (չնայած լավ թողարկումներին): Բայց կոմիքսները չեն սահմանափակվում Սուպերմենով:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Շատ ժամանակակից գրքեր թողարկվում են նաև «գրաֆիկական վեպի» կոմիքսային ֆորմատով: Ոմանք կարող են ասել, թե դա գրականության ու ընթերցողի երևակայության համար վատ է բլա-բլա-բլա, բայց մյուս կողմից՝ նույնն ասում էին կինոյի մասին:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Փաստ՝ գրաֆիկական վեպը ոչ մի դեպքում չի փորձում դասական գրականությունը դուրս մղել շուկայից: Մյուս կողմից, եթե հաշվի առնենք, որ նկարիչն էլ երևակայություն ու ստեղծագործ մոտեցում ունի, գրաֆիկական վեպը դառնում է արվեստի լրիվ այլ ֆորմատ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-a0uzNuR5OaI/TxRYEGdd6KI/AAAAAAAAEG8/2RWZksBh2pw/s1600/250px-The_Fountain_graphic_novel.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-a0uzNuR5OaI/TxRYEGdd6KI/AAAAAAAAEG8/2RWZksBh2pw/s200/250px-The_Fountain_graphic_novel.jpg" width="150" /></a></div><div style="text-align: justify;">Երբ խառը պատմությունների հետևանքով Warner Brothers-ը (որոշ մարդիկ պնդում են, որ ընկերության անունը 666 անգամ թարս կարդալով կարելի է կանչել Մեծն Կտուլհուին) դադարեցրեց Դարրեն Արոնոֆսկու «Ֆոնտան» ֆիլմի ֆինանսավորումը, Արոնոֆսկին նկարիչ Կենտ Ուիլիամսի հետ նախնական սցենարով գրաֆիկական վեպ սկսեց նկարել: Արանքում նա վերափոխեց սցենարն ու ֆիլմը նկարահանեց շատ ավելի փոքր բյուջեով, այնպես որ գրաֆիկական վեպն ու ֆիլմը դուրս եկան գրեթե միաժամանակ: Դիմավորեք՝ «The Fountain, a Graphical Novel»:<br /><br />Այո, երբ կոմիքսի վրա վատ հեղինակ է աշխատում, այն ստացվում է խիստ մակերեսային ու գրեթե միշտ մարտական տեսարանների վրա հիմնված: Դա առավել տարածված է մանգայում (ճապոնական կոմիքսներ): Օրինակ՝ «Fairy Tail»: Նարուտոյի մասին էլ չխոսեմ քանի դեռ երկրպագուները մազերս չեն պռճոկել: Բայց հենց նույն մանգայի մեջ՝ հիանալի աշխատանքներ.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7JsA5jaKueA/TxRZJonJ9JI/AAAAAAAAEHE/ZI0n4LiBIos/s1600/230px-Akira_Volume_1_Cover_Japanese_Version_%2528Manga%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-7JsA5jaKueA/TxRZJonJ9JI/AAAAAAAAEHE/ZI0n4LiBIos/s200/230px-Akira_Volume_1_Cover_Japanese_Version_%2528Manga%2529.jpg" width="138" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-EiyXEcR700A/TxRZLSfRLCI/AAAAAAAAEHQ/0Qrfr-K14rs/s1600/230px-Vagabond21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-EiyXEcR700A/TxRZLSfRLCI/AAAAAAAAEHQ/0Qrfr-K14rs/s200/230px-Vagabond21.jpg" width="137" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-E6kkDUbRZTw/TxRZKQAtJQI/AAAAAAAAEHM/KVZF_ZMD6Ds/s1600/230px-Lone_Wolf_manga.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-E6kkDUbRZTw/TxRZKQAtJQI/AAAAAAAAEHM/KVZF_ZMD6Ds/s200/230px-Lone_Wolf_manga.jpg" width="139" /></a></div>Կոմիքսների ոլորտում են աշխատում այնպիսի մարդիկ, ինչպիսիք են Ալան Մուրը («V for Vendetta», «Watchmen», «Promethea»), Ֆրենկ Միլլերը («Batman: Year One», «Sin City», «Ronin»), Նիլ Գեյմանը («Sandman», «Books of Magic», «Harlequin Valentine»), Մայքլ Մուրկոկը («Elric: The Making of a Sorcerer», «Swords of Heaven, Flowers of Hell», «Michael Moorcock's Multiverse»), նույնիսկ Սթիվեն Քինգի հայտնի «The Dark Tower» շարքի նախաբանը ՝ «Gunslinger Born», «The Long Road Home», «Treachery», «The Fall of Gilead», «Battle of Jericho Hill» կոմիքսների տեսքով:<br /><br />Այնպես որ՝ կոմիքսները շատ բան ունեն հակադրելու ժանրի քննադատներին: Իսկ եթե ինչ-որ մեկն ասի, որ միևնույն է՝ գրականությունն իր խորությամբ գերազանցում է կոմիքսներին, թող հիշի «Twilight»-ը: Թող հիշի ու սարսափի:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tJi3SOW_WCk/TxRaNqTn52I/AAAAAAAAEHc/8LPWVKALNGo/s1600/screenshot.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-tJi3SOW_WCk/TxRaNqTn52I/AAAAAAAAEHc/8LPWVKALNGo/s200/screenshot.jpg" width="180" /></a>Քանի որ Հայաստանում արտասահմանյան կոմիքսների մեծ մասն անհասանելի են (կամ էլ հասանելի են, բայց անհասանելի գներով), բնական է, որ ընթերցողների մեծ մասը դրանք կարդում է էլեկտրոնային տարբերակներով:<br /><br />Մի ժամանակ ես CBZ/CBR ֆորմատների կոմիքսները սկզբունքայնորեն վերածում էի PDF-ի, որ արդեն իմ համար սովորական գրքային ֆորմատով կարդամ: Ինչևէ, որոշ տեխնիկական ու այլ խնդիրներից հետո որոշեցի փորձել CDisplayEx ծրագիրը (կարող եք անվճար բեռնել <a href="http://sourceforge.net/projects/cdisplayex/">այստեղից</a>):<br /><br />Քանի որ ծրագիրը սկսել եմ օգտագործել ոչ թե 1.6, այլ ավելի վաղ տարբերակից (որն ավտոմատ բացում էր կոմիքսները լիաէկրան ռեժիմում), մի փոքրիկ փոփոխություն արեցի ծրագրի կարգավորումների մեջ (դուրս գալու կոճակը նորից դրեցի Esc, ու սեղմեցի F11):<br />Ամեն ինչ նորից այնպես էր, ինչպես պետք էր:<br /><br />Դրա փոխարեն այս տարբերակում կա խոշորացնելու/փոքրացնելու ֆունկցիա (+/- սեղմելով ստեղնաշարի վրա), ինչը բավականին խոշոր թերություն էր հին տարբերակում:<br /><br />Այլ կերպ ասած՝ բզբզեք, կտեսնեք ինքներդ:<br /><br />Ժամանակակից կոմիքսներն առաջացել են այսպես կոչված «կոմիքսային ժապավեններից», որոնք հիմնականում թերթերում ու ամսագրերում տպագրվուղ հումորային-ծաղրանկարային նկարաշարեր էին: Երբեմն «ժապավենը» մեկ և ավելի էջ էր զբաղեցնում: Ահա թե ինչ տեսք ունի տիպիկ «կոմիքսային ժապավենը».<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-BIGeDlYh8O4/TxRqe0SfD9I/AAAAAAAAEJc/9-hKHl910jw/s1600/Hatlocloistered.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="292" src="http://3.bp.blogspot.com/-BIGeDlYh8O4/TxRqe0SfD9I/AAAAAAAAEJc/9-hKHl910jw/s400/Hatlocloistered.jpg" width="400" /></a></div>Առաջին կոմիքսները (այստեղ և այսուհետ, ինչպես նաև ավելի վաղ, «կոմիքս» բառը կիրառվում է «comic book» իմաստով) հայտնվել են ԱՄՆ-ում՝ 1934 թվականին: Նրանք իրենցից ներկայացնում էին կոմիքսային ժապավենների վերատպում՝ առանձին ֆորմատով:<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/--qrdyIQ-S3E/TxRrECdozEI/AAAAAAAAEJk/pczQrtTXpDw/s1600/220px-FamousFunnies1933.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/--qrdyIQ-S3E/TxRrECdozEI/AAAAAAAAEJk/pczQrtTXpDw/s200/220px-FamousFunnies1933.jpg" width="141" /></a>Առաջին «իսկական» ամերիկյան կոմիքսը համարվում է 1933-ի «Famous Funnies: A Carnival of Comics»-ը:<br /><br /><br />Այն ընդամենը 36-էջանոց թողարկում էր, բայց հիմք դարձավ, որ 1934 թ. հուլիսին տպագրվի Famous Funnies պարբերականի 68-էջանոց առաջին համարը (թվագրվում է՝ #1): Պատկերացրեք. ԱՄՆ, 30-ականներ, Մեծ դեպրեսսիա, ոչ մեկը փող չունի: Ու ընդամենը 10¢ արժեցող կոմիքսներ: Կոմիքսները միանգամից մեծ հաջողություն ունեցան:<br /><br />Մշակութայնորեն ամերիկյան կոմիքսների ժամանակագրությունը բաժանվում է հինգ շրջանների.<br /><ul><li>Նախակոմիքսային կամ պլատինե շրջան</li><li>Ոսկե շրջան</li><li>Արծաթե շրջան</li><li>Բրոնզե շրջան</li><li>Ժամանակակից շրջան</li></ul>Ժամանակակից կոմիքսների բնութագրիչ հատկանիշները (նույն հերոսի տարիներ ձգվող արկածներ, տարբեր կոմիքսների հերոսների կոնֆլիկտներ/համագործակցություն, դրամատիկորեն մեռնող ու տարիներ հետո հարություն առնող հերոսներ և այլն) հասկանալու համար պետք է հաշվի առնել, որ վաղ կոմիքսները լուրջ պարունակություն կամ գրական հիմք չունեին: Հումորային նկարաշարեր, ինչպես արդեն ասել եմ: Բայց հենց այդ, «պլատինե» շրջանում տեղի ունեցավ մի բան, որը փոխեց կոմիքսների դեմքը:<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-iOP8GjjwtkI/TxRsKHxTlvI/AAAAAAAAEJs/HPfMjOwUjCM/s1600/200px-Speech_balloon_3_types.svg.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-iOP8GjjwtkI/TxRsKHxTlvI/AAAAAAAAEJs/HPfMjOwUjCM/s320/200px-Speech_balloon_3_types.svg.png" width="131" /></a></div>Կոմիքսները միանգամից ուշադրություն գրավեցին նաև քսաներորդ դարի առաջին կեսում ԱՄՆ-ում մեծ տարածում ստացած «weird fiction» գրական ոճի գրողների շրջանում: Ոճը մասնագիտանում էր ֆանտաստիկ/գիտաֆանտաստիկ/սարսափ/դետեկտիվ պատմվածքների ժանրերում: Ու հեղինակները բնավ դեմ չէին իրենց պատմվածքներն ավելի պատկերավոր դարձնել կոմիքսների ֆորմատի մեջ դրանք տեղադրելու միջոցով: Ռոբերտ Հովարդի ստեղծած Կոնանը երկար տարիներ եղել է կոմիքսների ամենահայտնի ու ամենասիրված հերոսներից մեկը (իհարկե, այդ ժամանակ Հովարդն արդեն չկար): Այսպիսով, առաջացավ նաև տպավորիչ պատկերներ նկարող նկարիչների պահանջարկ:<br /><br />Գրող-նկարիչ զույգը. ահա դասական կոմիքսը ստեղծող ուժը:<br /><br />Կոմիքսները նաև վերամշակեցին նկարաշարային արտահայտչամիջոցները. այսպես կոչված «baloon»-«փուչիկները»՝ խոսքը փոխանցելու համար&nbsp;(վերևից ներքև. խոսք, միտք, բացականչություն արտահայտելու համար նախատեսված «փուչիկ»):<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-wt6SetluNTg/TxRtKdhpQXI/AAAAAAAAEJ0/8HDC2PcA4_A/s1600/220px-Action_Comics_1.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-wt6SetluNTg/TxRtKdhpQXI/AAAAAAAAEJ0/8HDC2PcA4_A/s320/220px-Action_Comics_1.jpg" width="230" /></a></div>Բայց միայն խոսքերը պատմության ամբողջ մթնոլորտն ու թեժությունն արտահայտելու համար քիչ են: Ի՞նչ է պակասում: <span style="font-size: large;">BOOM!</span> <span style="font-size: x-large;">POW!!!</span> <span style="font-size: large;">AAARGH!</span> Այո, լրացուցիչ արտահայտչամիջոցներ, ավելի ընդգծված, տարածական, ասես էջի վրայից դուրս թռնող դեպի ընթերցողը: Երեխայությու՞ն է, կասեք: Երևի այդ ժամանակ բոլորն էլ իրենց կարող էին թույլ տալ մի փոքր երեխա լինել: Հետո՝ կոմիքսն էլ դեռ բալիկ էր:<br />Այս շրջանում էր, որ ձևավորվեց սուպերհերոսի գաղափարը. մարդ, օժտված գերմարդկային ունակություններով, ով օգնում է հասարակ քաղաքացիներին: 1938-ին Ջերրի Սիգլն ու Ջո Շասթրը ստեղծեցին... տադադամ... Սուպերմենին: Ինչը դարձավ կոմիքսների «Ոսկե շրջանի» սկիզբը:<br /><br />Ու վերջում, իհարկե, ընթերցացուցակ(դեռևս միայն երկու հեղինակ, որ հոդվածս չդառնա Encyclopedia Britannica՝ հետագայում լրացնելու պայմանով):<br /><br /><b style="color: #990000;">Ալան Մուր/Alan Moore. </b><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-oAs7uqrfE6k/TxReFNqq-XI/AAAAAAAAEHk/FYKffLHLi2E/s1600/250px-Promethea.jpg" imageanchor="1"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-oAs7uqrfE6k/TxReFNqq-XI/AAAAAAAAEHk/FYKffLHLi2E/s200/250px-Promethea.jpg" width="131" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-_najkzReO44/TxRerVyw1AI/AAAAAAAAEHs/6-qdNxwHdKk/s1600/180px-V_for_vendettax.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-_najkzReO44/TxRerVyw1AI/AAAAAAAAEHs/6-qdNxwHdKk/s200/180px-V_for_vendettax.jpg" width="132" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-USOYefRkwzw/TxRffLli-VI/AAAAAAAAEH0/cTm5E67zXB8/s1600/250px-Watchmencovers.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="153" src="http://1.bp.blogspot.com/-USOYefRkwzw/TxRffLli-VI/AAAAAAAAEH0/cTm5E67zXB8/s200/250px-Watchmencovers.png" width="200" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-GxB0BMafdn4/TxRgTdpo2hI/AAAAAAAAEH8/cW7wP2BR0JY/s1600/League.jpg" imageanchor="1"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-GxB0BMafdn4/TxRgTdpo2hI/AAAAAAAAEH8/cW7wP2BR0JY/s200/League.jpg" width="133" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-m8dJpQrxUvg/TxRhuktdTvI/AAAAAAAAEIE/8TbjJXKMvfc/s1600/12956_400x600.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-m8dJpQrxUvg/TxRhuktdTvI/AAAAAAAAEIE/8TbjJXKMvfc/s200/12956_400x600.jpg" width="133" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-qP0XiLVEO_o/TxRjEnCLyUI/AAAAAAAAEIM/MNV43sLzFow/s1600/250px-Killingjoke.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-qP0XiLVEO_o/TxRjEnCLyUI/AAAAAAAAEIM/MNV43sLzFow/s200/250px-Killingjoke.JPG" width="130" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kMaHSqI4oAE/TxRju7ZRfhI/AAAAAAAAEIU/q1tqCBiXE_8/s1600/From_hell_tpb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-kMaHSqI4oAE/TxRju7ZRfhI/AAAAAAAAEIU/q1tqCBiXE_8/s200/From_hell_tpb.jpg" width="149" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><b><span style="color: #990000;">Նիլ Գեյման/Neil Gaiman.</span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-WvRkleVd0fw/TxRmwbLYjcI/AAAAAAAAEIc/glpWSs5miaA/s1600/250px-Sandman_no.1_%2528Modern_Age%2529.comiccover.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-WvRkleVd0fw/TxRmwbLYjcI/AAAAAAAAEIc/glpWSs5miaA/s200/250px-Sandman_no.1_%2528Modern_Age%2529.comiccover.jpg" width="130" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tJGq-ZG7ZTg/TxRn2QRmZiI/AAAAAAAAEIk/pFuDzGBcdls/s1600/220px-Harlequin_valentine_cover.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-tJGq-ZG7ZTg/TxRn2QRmZiI/AAAAAAAAEIk/pFuDzGBcdls/s200/220px-Harlequin_valentine_cover.jpg" width="130" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tcoW1vkPiyY/TxRn2xpPmGI/AAAAAAAAEIs/MmXMuoB-2oE/s1600/Mr_Punch_cover.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-tcoW1vkPiyY/TxRn2xpPmGI/AAAAAAAAEIs/MmXMuoB-2oE/s200/Mr_Punch_cover.jpg" width="145" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-QiJWfxEeqK0/TxRn3ZK82eI/AAAAAAAAEIw/iyNf92CBRNw/s1600/Violentcases.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-QiJWfxEeqK0/TxRn3ZK82eI/AAAAAAAAEIw/iyNf92CBRNw/s200/Violentcases.jpg" width="150" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-FUgcVldj0a8/TxRoSo3MECI/AAAAAAAAEI8/N4z2azM6jcc/s1600/MurderMysteries_Hardcover_1185845647.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-FUgcVldj0a8/TxRoSo3MECI/AAAAAAAAEI8/N4z2azM6jcc/s200/MurderMysteries_Hardcover_1185845647.jpg" width="131" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-mJnjgPZqUzo/TxRpUHS7VwI/AAAAAAAAEJE/QdxlgkZwQPc/s1600/books_magic.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-mJnjgPZqUzo/TxRpUHS7VwI/AAAAAAAAEJE/QdxlgkZwQPc/s200/books_magic.jpg" width="128" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5cMXkvEY2jc/TxRpzPxMA7I/AAAAAAAAEJM/6VjD5FefcCs/s1600/Death-_The_High_Cost_of_Living.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-5cMXkvEY2jc/TxRpzPxMA7I/AAAAAAAAEJM/6VjD5FefcCs/s200/Death-_The_High_Cost_of_Living.jpg" width="130" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zj34nz-ifZs/TxRpzcOQi4I/AAAAAAAAEJQ/_fHx8PHBzQY/s1600/Death_the_time_of_your_life.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-zj34nz-ifZs/TxRpzcOQi4I/AAAAAAAAEJQ/_fHx8PHBzQY/s200/Death_the_time_of_your_life.jpg" width="132" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-2083157743141611005?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-36942733809475535532012-01-14T23:22:00.000+04:002012-01-14T23:22:57.693+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #cccccc;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/10-rules-for-writing-fiction-part-two">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_14.html">այստեղ</a>:</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Lwp4AuhZYFs/TxCZtDDj0dI/AAAAAAAAEG0/Ho2T1onLGFs/s1600/Michael-Moorcock.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="294" src="http://1.bp.blogspot.com/-Lwp4AuhZYFs/TxCZtDDj0dI/AAAAAAAAEG0/Ho2T1onLGFs/s320/Michael-Moorcock.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">Իմ առաջին կանոնը ես սովորել եմ «Թուրը Քարի Մեջ» ու այլ Արթուրյան ֆենտեզի-պատմությունների հեղինակ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Moorcock">Թի Էյչ Ուայտից</a>, և այն էր. «կարդա՛»: Կարդա ամեն բան, ինչ ձեռքդ կընկնի: Ես ֆենտեզի, գիտական ֆանտաստիկա կամ ռոմանտիկ գրականություն գրել ցանկացողներին միշտ խորհուրդ եմ տալիս դադարել կարդալ որևէ բան այդ ժանրերում ու սկսել կարդալ մնացած ամեն ինչ՝ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/John_Bunyan">Բանյանից</a> մինչև <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/A._S._Byatt">Բյատ</a>:</li><li style="text-align: justify;">Գտիր գրողին, որով կհիանաս (իմ դեպքում դա&nbsp;<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Joseph_Conrad">Կոնրադն</a> էր) ու ընդօրինակիր նրա սյուժեներն ու հերոսներին սեփական պատմությունը պատմելու համար, ինչպես մարդիկ սովորում են նկարել՝ ընդօրինակելով վարպետներին:</li><li style="text-align: justify;">Ներկայացրու գլխավոր հերոսներիդ ու թեմաները վեպի առաջին մեկ երրորդում:</li><li style="text-align: justify;">Եթե սյուժեի վրա կենտրոնացված ժանրի վեպ ես գրում, հետևիր, որ գլխավոր թեմաներն ու սյուժեի տարրերն առաջին մեկ երրորդում են ներկայացվում, որը կարող ես անվանել «ներածություն»:</li><li style="text-align: justify;">Զարգացրու թեմաներն ու հերոսներին երկրորդ մեկ-երրորդում, որը կանվանես «զարգացում»:</li><li style="text-align: justify;">Լուծիր թեմաները, հանելուկներն ու նման բաները վերջին մեկ-երրորդում, որը կանվանես «լուծում»:</li><li style="text-align: justify;">Լավ մելոդրամայի համար ուսումնասիրիր «<a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/12/blog-post_27.html">Լեստեր Դենտի Սյուժեի Ուրվապատկերի Բանաձևը</a>» <i><span style="color: #cccccc;">(բլոգում այն ներկայացված է հայերենով ծ.թ.)</span></i>, որը կարող ես գտնել ինտերնետում: Այն գրվել է, որ ցույց տա, թե ինչպես կարճ պատմվածք գրել pulp-ամսագրերի համար, բայց կարող է հարմարեցվել ցանկացած երկարության կամ ժանրի գրեթե բոլոր պատմություններին:</li><li style="text-align: justify;">Եթե հնարավոր է, թող ինչ-որ բան կատարվի, քանի դեռ հերոսները բացատրություններ են տալիս կամ փիլիսոփայում են: Դա օգնում է պահպանել դրամատիկ լարվածությունը:</li><li style="text-align: justify;">Գազար ու ճիպոտ. այնպես արա, որ հերոսներիդ հետապնդեն (սևեռուն գաղափարը կամ սրիկան), կամ որ հերոսներդ հետապնդեն (գաղափար, օբյեկտ, անձ կամ հանելուկ):</li><li style="text-align: justify;">Անտեսիր բոլոր նախընտրելի կանոններն ու սեփական կանոններ ստեղծիր, որոնք հարմար կլինեն այն բանի համար, ինչ դու ցանկանում ես ասել:</li></ul><div style="text-align: justify;"><i><b><span style="color: #cccccc;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3694273380947553553?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-74842576150040860462012-01-14T23:20:00.000+04:002012-01-14T23:20:07.414+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #cccccc;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/10-rules-for-writing-fiction-part-two">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_7394.html">այստեղ</a>:</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-gZw8THDk6q4/TxCOdgMsUWI/AAAAAAAAEGs/tBK5UqTg-cI/s1600/Hilary-Mantel.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="234" src="http://3.bp.blogspot.com/-gZw8THDk6q4/TxCOdgMsUWI/AAAAAAAAEGs/tBK5UqTg-cI/s320/Hilary-Mantel.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">Լու՞րջ ես տրամադրված: Ուրեմն հաշվապահ վարձիր:</li><li style="text-align: justify;">Կարդա <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Dorothea_Brande">Դորոթի Բրեյնդի</a> «Ինչպես Դառնալ Գրող» գիրքը: Հետո արա այն ամենն, ինչ ասվում է այնտեղ՝ ներառյալ հանձնարարությունները, որոնք քեզ անհնարին կթվան: Առանձնապես զզվելի կլինի առավոտյան արթնանալուն պես գրելու խորհուրդը, բայց եթե ստացվի, միգուցե դա լավագույն բանը լինի, որ կարող էիր ինքդ քեզ համար անել: Այս գիրքը ներսով-դրսով գրող դառնալու մասին է: Խորհուրդների շատ հետագա ձեռնարկներ նրանից են փոխառում: Ուրիշ գրքերի կարիք չունես, թեև եթե ուզում ես ինքնավստահությունդ ամրապնդել, «ինչպես անել» գրքերը հազվադեպ են ինչ-որ մեկին վնասում: Կարող ես մի ամբողջ գիրք գազ տալ, ունենալով շատ փոքր գրական փորձ:</li><li style="text-align: justify;">Գրիր գիրք, որն ինքդ հաճույքով կկարդայիր: Եթե չէիր կարդա, ուրիշն ինչու՞ պետք է կարդա: Մի գրիր ընկալված ընթերցարանի կամ շուկայի համար. այն կարող է արդեն անհետացած լինել, երբ ավարտես գիրքդ:</li><li style="text-align: justify;">Եթե լավ պատմության գաղափար ունես, մի համարիր, թե այն պարտավոր է արձակ շարադրանքի տեսք ունենալ: Այն կարող է ավելի լավ արտահայտվել որպես պիես, սցենար կամ բանաստեղծություն: Ճկուն եղիր:</li><li style="text-align: justify;">Հաշվի առ, որ ընթերցողը կարող է բաց թողնել այն ամենն, ինչ «Գլուխ Առաջին»-ից առաջ է: Կենսական նշանակության տեղեկություն մի պահիր այնտեղ:</li><li style="text-align: justify;">Առաջին պարագրաֆները հաճախ կարելի է ջնջել: Հա՞կա ես պարում, թե՞ պարզապես ոտքերդ ես շարժում:</li><li style="text-align: justify;">Շարադրանքդ կենտրոնացրու փոփոխության կետի շուրջ: Սա հատկապես կարևոր է պատմական գրականության համար: Երբ տեղը նոր է հերոսիդ համար, կամ շրջապատը փոխվում է, այդտեղ է, որ պետք է հետ քաշվել ու լրացնել աշխարհի տարրերը: Մարդիկ չեն նկատում իրենց ամենօրյա շրջապատն ու օրակարգը, ու երբ գրողն այն նկարագրում է, դա կարող է ընթերցողին խրատելու ճիգերի նման հնչել:</li><li style="text-align: justify;">Նկարագրությունն իր տեղն ունի, որտեղ պետք է գործի: Այն չի կարող պարզապես դեկորատիվ նշանակություն ունենալ: Նկարագրությունը սովորաբար առավել էֆեկտիվ է, եթե մարդկային տարր է պարունակում իր մեջ. այն ավելի էֆեկտիվ է, եթե որոշակի տեսանկյունից է, ոչ թե աստծո աչքերով: Եթե նկարագրությունը գունազարդված է հերոսի տեսանկյունով, որը դա նկատել է, այն արդյունքում դառնում է վերջինիս որոշող գործոններից մեկն ու գործողության մասը:</li><li style="text-align: justify;">Եթե լռվել ես, վեր կաց գրասեղանիդ մոտից: Զբոսնիր, լոգանք ընդունիր, քնիր, թխվածք թխիր, նկարիր, երաժշտություն լսիր, մեդիտացիա կամ մարզանք արա. ինչ էլ անես՝ պետք չի ֆիքսվել նույն տեղում՝ ունքերը խնդրի վրա կիտելով: Բայց մի զանգիր ոչ մեկին, երեկույթի գնալ էլ պետք չի, այլապես ուրիշ մարդկանց խոսքերը կլցվեն այնտեղ, որտեղ քո խոսքերը պետք է լինեին: Ճեղք բացիր նրանց համար, տեղ տուր: Համբերատար եղիր:</li><li style="text-align: justify;">Պատրաստ եղիր ամեն ինչի: Ամեն նոր պատմություն տարբեր պահանջներ ունի և կարող է այս կամ բոլոր մնացած կանոնները խախտելու պատճառներ առաջացնել: Բացի համար մեկից. չես կարող հոգիդ նվիրել գրականությանը, եթե մտածում ես եկամտահարկի մասին:</li></ul><div style="text-align: justify;"><i><b><span style="color: #cccccc;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-7484257615004086046?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-38296067483824163292012-01-13T14:32:00.000+04:002012-01-13T14:32:01.385+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #cccccc;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_3415.html">այստեղ</a>:</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1IHAyLPRWho/Tw8UkmcsrYI/AAAAAAAAEGk/U_taMaho4Ig/s1600/AL-Kennedy.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="306" src="http://3.bp.blogspot.com/-1IHAyLPRWho/Tw8UkmcsrYI/AAAAAAAAEGk/U_taMaho4Ig/s320/AL-Kennedy.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">Համեստ եղիր: Տարիքով/ավելի փորձված/ավելի համոզիչ գրողները կարող են կանոններ ու խորհրդի ընտրանի առաջարկել: Հաշվի առ այն ամենն, ինչ նրանք կասեն: Ինչևէ, պետք չի միանգամից ուղեղը դրանով լիցքավորել՝ նրանք կարող են դառնացած, ծուռմիտ, սպառված, մանիպուլյատիվ լինել, կամ էլ պարզապես քեզ ոչ այնքան նման:</li><li style="text-align: justify;">Ավելի համեստ եղիր: Հիշիր, որ չգիտես քո ունակությունների սահմանները: Հաջողակ, թե ոչ՝ քանի դեռ դու շարունակում ես ինքդ քո սահմաններն անցնել, կհարստացնես սեփական կյանքդ, ու միգուցե մի քանի անծանոթների ուրախացնես:</li><li style="text-align: justify;">Պաշտպանիր ուրիշներին: Իհարկե, կարող ես պատմություններ ու հատկանիշներ գողանալ ընտանիքից ու ընկերներից, թղթե քարտեր լրացնել սիրով զբաղվելուց հետո և այլն: Ավելի լավ կլիներ հարգել նրանց, ում սիրում ես (ու սերն ինքը), գրելով այնպես, որ բոլորի գաղտնիքներն ու արժանապատվությունն անվնաս մնա:</li><li style="text-align: justify;">Պաշտպանիր աշխատանքդ: Կազմակերպությունները, հաստատություններն ու անհատները հաճախ կկարծեն, թե ավելի լավ գիտեն աշխատանքդ, նամանավանդ եթե նրանք քեզ վճարում են: Երբ դու անկեղծորեն կարծում ես, որ նրանց որոշումները կվնասեին քո աշխատանքին, գնա: Փախիր: Փողն այդքան նշանակություն չունի:</li><li style="text-align: justify;">Պաշտպանիր ինքդ քեզ: Պարզիր, թե ինչն է քեզ երջանիկ, տրամադրված ու ստեղծագործող պահում:</li><li style="text-align: justify;">Գրիր: Ինքդ քեզ պատճառած ոչ մի տառապանք, փոփոխված վիճակների, սև պուլովերների ու հասարակայնորեն անտանելի լինելու ոչ մի քանակ քեզ ավելի գրող չի դարձնի: Գրողները գրում են: Գործի անցիր:</li><li style="text-align: justify;">Կարդա: Որքան կարող ես: Այնքան խորը, լայն, կլանված ու գրգռված, որքան կարող ես: Ու լավ բաները կստիպեն քեզ հիշել իրենց, ինչի շնորհիվ կարիք չես ունենա նշումներ կատարել:</li><li style="text-align: justify;">Անվախ եղիր: Դա անհնարին է, բայց թող փոքր վախերը մղեն քեզ արտագրելու ու մի կողմ դիր մեծերը, մինչև իրենց պահել չսովորեն՝ հետո օգտագործիր, կարող ես նույնիսկ գրել նրանց: Չափազանց շատ վախ՝ ու միակ բանը, որ կունենաս, կլինի լռությունը:</li><li style="text-align: justify;">Հիշիր, որ սիրում ես գրել: Իմաստ չէր ունենա, եթե չսիրեիր: Եթե սերը հանգի, արա անհրաժեշտ ամեն ինչ ու հետ բեր այն:</li><li style="text-align: justify;">Հիշիր, որ գրելը քեզ չի սիրում: Այն անտարբեր է: Ինչևէ, այն կարող է նկատելիորեն շռայլ պահել իրեն: Լավ խոսիր նրա մասին, քաջալերիր ուրիշներին, փոխանցիր այն մնացածին:</li></ul><div style="text-align: justify;"><i><b><span style="color: #cccccc;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3829606748382416329?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-60675291387130356732012-01-13T14:00:00.000+04:002012-01-13T14:06:02.051+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #cccccc;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_3184.html">այստեղ</a>:</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-NHRBH50olxA/Tw8Kvgks2XI/AAAAAAAAEGc/k0WHOyVaKfI/s1600/PD-James.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-NHRBH50olxA/Tw8Kvgks2XI/AAAAAAAAEGc/k0WHOyVaKfI/s320/PD-James.jpg" width="248" /></a></div><div style="text-align: justify;"><ul><li>Մեծացրու բառերիդ ուժը: Բառերը հում նյութ են մեր արհեստում: Որքան ավելի մեծ է բառարանդ, այնքան ավելի ավելի էֆեկտիվ է գրածդ: Մենք, որ գրում ենք անգլերենով, բախտավոր ենք ունենալ ամենահարուստ ու ամենաճկուն լեզուն աշխարհում: Հարգիր այն: (հիմա հայոց լեզվի ուսուցչուհիների մի ամբողջ բանակ վրդովմունքից վեր կթռչի ծ. թ.)</li><li>Կարդա շատ ու խտրականորեն: Վատ գրելը վարակիչ է:</li><li>Մի պլանավորիր գրել՝ գրիր: Գրելով, ոչ թե գրելու մասին երազելով է, որ ձևավորում ենք մեր ոճը:</li><li>Գրիր այն, ինչ կարիք ունես գրել, ոչ թե այն, ինչ հիմա մոդայիկ է, կամ ինչ կարծում ես, որ կվաճառվի:</li><li>Միտքդ բացիր նոր ապրումների, հատկապես այլ մարդկանց ուսումնասիրության համար: Գրողի հետ տեղի ունեցած ոչինչ՝ որքան էլ երջանիկ, որքան էլ ողբերգական լինի, չի վատնվում:</li></ul></div><div style="text-align: justify;"><i><b><span style="color: #cccccc;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6067529138713035673?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-61292548893225962462012-01-13T13:26:00.000+04:002012-01-13T14:05:31.708+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #cccccc;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_5126.html">այստեղ</a>:</span></i></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-x2mHUrDD0sI/Tw77RoZECLI/AAAAAAAAEGU/2T-6jMqVqVU/s1600/David-Hare.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-x2mHUrDD0sI/Tw77RoZECLI/AAAAAAAAEGU/2T-6jMqVqVU/s1600/David-Hare.jpg" /></a><br /><ul><li>Գրիր, միայն երբ ասելիք ունես:</li><li>Խորհուրդներ մի ընդունիր մեկից, ով ներդրում չունի արդյունքի մեջ:</li><li>Ոճը ինքդ քեզ շարադրանքից հանելն է, ոչ թե ինքդ քեզ շարադրանքի մեջ խցկելը:</li><li>Եթե ոչ մեկը չի ուզում պիեսդ բեմադրել, ինքդ բեմադրիր:</li><li>Կատակները նույնն են, ինչ ձեռքերն ու ոտքերը նկարչի համար: Միգուցե դրանք քո վերջնական նպատակը չեն, բայց ընթացքում ստիպված ես իրենց էլ տիրապետել:</li><li>Թատրոնն առաջին հերթին պատկանում է երիտասարդներին:</li><li>Դեռ ոչ ոք որպես սցենարիստ հետևողականության չի հասել:</li><li>Երբեք մի գնա հեռուստատեսային դեմքերի փառատոնի, որը գրական փառատոն է ձևանում:</li><li>Մի բողոքիր, թե քեզ չեն հասկանում: Կարող ես ինքդ այնպես անել, որ քեզ հասկանան, կամ էլ որ չհասկանան:</li><li>Անգլերենի երկու ամենաճնշող բառերն են՝ «գեղարվեստական գրականություն»:</li></ul></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="color: #cccccc;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6129254889322596246?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-26169694273618957852012-01-13T13:02:00.000+04:002012-01-13T14:04:07.831+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #cccccc;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_13.html">այստեղ</a>:</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-dqueBP4V7IA/Tw7xzWh543I/AAAAAAAAEGM/RAv67Njln6s/s1600/Neil-Gaiman.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="192" src="http://1.bp.blogspot.com/-dqueBP4V7IA/Tw7xzWh543I/AAAAAAAAEGM/RAv67Njln6s/s320/Neil-Gaiman.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">Գրիր:</li><li style="text-align: justify;">Մի բառի հետևից մյուսը դիր: Գտիր ճիշտ բառը, գրի առ:</li><li style="text-align: justify;">Ավարտիր այն, ինչ գրում ես: Ինչ գնով էլ լինի ավարտելն, արա դա:</li><li style="text-align: justify;">Կողք դիր: Կարդա՝ ձևացնելով, թե կյանքումդ երբեք չես կարդացել: Ցույց տուր ընկերներիդ, ում կարծիքը հարգում ես, և ում նման բանը դուր կգար:</li><li style="text-align: justify;">Հիշիր. երբ մարդիկ քեզ ասում են, որ ինչ-որ բան այն չի ու իրենց չի համոզում, ապա գրեթե միշտ ճիշտ են: Երբ սկսում են ասել, թե ինչն է սխալ իրենց կարծիքով ու ինչպես դա ուղղել, ապա գրեթե միշտ սխալ են:</li><li style="text-align: justify;">Ուղղիր դա: Հիշիր, որ վաղ թե ուշ, նախքան աշխատանքդ կհասնի կատարելության, դու ստիպված կլինես այն թողնել ու անցնել հաջորդը գրելուն: Կատարելությունը նման է հորիզոնի ուղղությամբ շարժվելուն՝ նրան հասնելու ակնկալիքով: Շարունակիր շարժվել առաջ:</li><li style="text-align: justify;">Ծիծաղիր ինքդ քո կատակների վրա:</li><li style="text-align: justify;">Գրելու հիմնական կանոնն այն է, որ եթե դու բավականաչափ համոզված ու ինքնավստահ ես դա անում, ապա կարող ես անել, ինչ ուզում ես (սա կարող է կյանքի կանոն էլ լինել, ոչ միայն գրելու, բայց գրելու համար որոշակիորեն ճիշտ է): Ուրեմն գրիր պատմությունդ այպես, ինչպես այն պետք է գրվի: Գրիր անկեղծ, պատմիր որքան կարող ես լավ: Համոզված չեմ, թե ուրիշ կանոններ կան: Ոչ այնպիսիք, որ նշանակություն ունենան:</li></ul><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="color: #cccccc;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-2616969427361895785?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-4894085816756488502012-01-13T12:11:00.000+04:002012-01-13T12:11:00.882+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #cccccc;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_7745.html">այստեղ</a>:</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-MFAARTU0U44/Tw7pYiGNySI/AAAAAAAAEGE/2wKEqA_eQFs/s1600/Esther-Freud.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-MFAARTU0U44/Tw7pYiGNySI/AAAAAAAAEGE/2wKEqA_eQFs/s320/Esther-Freud.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">Դուրս շպրտիր փոխաբերություններն ու նմանեցումները: Առաջին գրքումս ես ինքս ինձ խոստացա, թե ոչ մի հատ չեմ օգտագործի, ու տասնմեկերորդ գլխում մայրամուտի ժամանակ մի հատ պլստացրեցի: Մինչև հիմա կարմրում եմ, երբ կարդում եմ այդ տեղը:</li><li style="text-align: justify;">Պատմվածքը ռիթմի կարիք է զգում: Այն բարձր կարդա ինքդ քո համար: Եթե մի փոքր կախարդանք չպտտի, ուրեմն ինչ-որ բան պակասում է:</li><li style="text-align: justify;">Խմբագրությունն ամեն ինչ է: Կտրիր, մինչև էլ կտրելու բան չմնա: Այն, ինչ մնում է, հաճախ կենդանի վեր է ցատկում:</li><li style="text-align: justify;">Գրելու համար գտիր քո օրվա ամենալավ ժամերը: Թույլ մի տուր, որ ինչ-որ բան միջամտի: Հետո նշանակություն չի ունենա, եթե խոհանոցում խառնաշփոթ լինի:</li><li style="text-align: justify;">Ոգեշնչման մի սպասիր: Բանալին կարգապահությունն է:</li><li style="text-align: justify;">Վստահիր ընթերցողիդ: Ամեն ինչ չի, որ պետք է բացատրել: Եթե դու մի բան իսկապես գիտես ու մեջը կյանք ես շնչել, նա էլ դա կիմանա:</li><li style="text-align: justify;">Երբեք չմոռանաս՝ նույնիսկ քո սեփական կանոնները նախատեսված են խախտելու համար:</li></ul><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #cccccc;"><i>Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</i></span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-489408581675648850?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-32319994113825787712012-01-12T17:50:00.000+04:002012-01-12T17:50:24.780+04:00<i style="text-align: justify;"><span style="color: #cccccc;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_983.html">այստեղ</a>:</span></i><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-seqdeV3WV3s/Tw7jI4CZkQI/AAAAAAAAEF8/nq0-AtQ_kTE/s1600/Jonathan-Franzen.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-seqdeV3WV3s/Tw7jI4CZkQI/AAAAAAAAEF8/nq0-AtQ_kTE/s320/Jonathan-Franzen.jpg" width="256" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">Ընթերցողն ընկեր է, ոչ թե թշնամի կամ դիտորդ:</li><li style="text-align: justify;">Բացի փող աշխատելուց ուրիշ իմաստ չունի գրել գրականություն, որը հեղինակի սեփական արկածը չի վախեցնողի կամ անծանոթի աշխարհում:</li><li style="text-align: justify;">Երբեք «հետո» բառը մի օգտագործիր որպես կապ՝ դրա համար «և» կա: Փոխարինող «հետո»-ն ծույլ կամ ծանրականջ գրողի չլուծումն է էջի վրայի չափազանց շատ «և»-երի համար:</li><li style="text-align: justify;">Գրիր երրորդ դեմքով, եթե, իհարկե, իսկապես որոշակի առաջին դեմքից խոսացող ձայն անդիմադրելիորեն չի առաջարկում ինքն իրեն:</li><li style="text-align: justify;">Երբ ինֆորմացիան դառնում է ազատ ու համընդհանուր հասանելիության, դրա հետ միասին արժեզրկվում է&nbsp;վեպի հատորներով ուսումնասիրությունը:</li><li style="text-align: justify;">Ամենամաքուր ինքնակենսագրական գրականությունը պահանջում է մաքուր հնարանք: Ոչ ոք ավելի ինքնակենսագրական պատմվածք չի գրել, քան «Կերպարանափոխությունը» <i><span style="color: #cccccc;">(Ֆրանց Կաֆկա, ծ. թ.)</span></i>:</li><li style="text-align: justify;">Տեղում նստած ավելին ես տեսնում, քան ետևից վազելիս:</li><li style="text-align: justify;">Կասկածելի է, թե աշխատատեղում ինտերնետ ունեցող մեկը լավ գրականություն կգրի:</li><li style="text-align: justify;">Հետաքրքիր բայերը հազվադեպ են իսկապես հետաքրքիր լինում:</li><li style="text-align: justify;">Նախքան անողոք լինելը պետք է սիրես:</li></ul><b style="text-align: justify;"><span style="color: #cccccc;"><i>Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</i></span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3231999411382578771?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-54336435803351557682012-01-12T17:09:00.002+04:002012-01-12T17:09:46.562+04:00<i><span style="color: #cccccc;"><span style="text-align: justify;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «</span><a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one" style="text-align: justify;">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a><span style="text-align: justify;">» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ </span><a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_7903.html" style="text-align: justify;">այստեղ</a><span style="text-align: justify;">:</span></span></i><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2c_dUhyfYxI/Tw7bCK48atI/AAAAAAAAEF0/6t3KTgv-ZQE/s1600/Richard-Ford.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-2c_dUhyfYxI/Tw7bCK48atI/AAAAAAAAEF0/6t3KTgv-ZQE/s320/Richard-Ford.jpg" width="214" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li>Ամուսնացիր մեկի հետ, ում սիրում ես, ու ով կարծում է, որ գրող լինելը լավ միտք է:</li><li>Երեխաներ մի ունեցիր:</li><li>Մի կարդա քո աշխատանքների ռևյուները:</li><li>Ռևյուներ մի գրիր (քո դատողությունը միշտ աղավաղված է):</li><li>Մի վիճիր կնոջդ հետ առավոտյան կամ ուշ գիշերը:</li><li>Մի խմիր ու գրիր միաժամանակ:</li><li>Նամակներ մի գրիր խմբագրին (ոչ մեկի վեջը չի):</li><li>Կոլլեգաներիդ վատը մի ցանկացիր:</li><li>Ուրիշների հաջողությունը քո համար որպես քաջալերող գործոն դիտիր:</li><li>Թույլ մի տուր, որ քեզ նեղեն, եթե կարող ես:</li></ul><span style="text-align: justify;"><b><i><span style="color: #cccccc;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></i></b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-5433643580335155768?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-34848446147175973692012-01-12T16:34:00.001+04:002012-01-12T16:45:37.885+04:00<i style="text-align: justify;"><span style="color: #cccccc;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_12.html">այստեղ</a>:</span></i><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HfixiBc51EY/Tw7R8cv_38I/AAAAAAAAEFs/80UOp8y4HHE/s1600/Anne-Enright.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="211" src="http://4.bp.blogspot.com/-HfixiBc51EY/Tw7R8cv_38I/AAAAAAAAEFs/80UOp8y4HHE/s320/Anne-Enright.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">Առաջին տասներկու տարիներն ամենավատն են:</li><li style="text-align: justify;">Գիրք գրելու միակ ձևն իրականում գիրք գրելն է: Գրիչն օգտակար է, տպելն էլ վատ չի: Շարունակիր բառերն էջի վրա դնել:</li><li style="text-align: justify;">Միայն վատ գրողներն են կարծում, թե իրենց աշխատանքն իսկապես լավն է:</li><li style="text-align: justify;">Նկարագրությունը բարդ բան է: Հիշիր, որ նկարագրությունը կարծիք է աշխարհի մասին: Կանգնելու տեղ գտիր:</li><li style="text-align: justify;">Գրիր, ինչպես քեզ դուր է գալիս: Գեղարվեստական գրականությունը բաղկացած է էջի վրա գտնվող բառերից, իրականությունը՝ լրիվ ուրիշ բաներից: Էական չի, թե որքան «իրական» է պատմությունդ, կամ որքան «սարքած». էական է միայն այն, նրա կարիքը լինի:</li><li style="text-align: justify;">Ձգտիր ճշգրիտ լինել տարբեր բաների վերաբերյալ:</li><li style="text-align: justify;">Պատկերացրու, որ մահանում ես: Եթե դու անբուժելի հիվանդություն ունենայիր, կավարտեի՞ր այս գիրքը: Ինչու՞ ոչ: Այն, ինչ բարկացնում է տաս-շաբաթ-է-մնացել-ապրելու «ես»-ին, հենց այն է, ինչ սխալ է գրքի մեջ: Փոխիր այն: Հերիք է ինքդ քեզ հետ վիճես: Փոխիր այն: Տեսնու՞մ ես: Հեշտ է: Ու կարիք չկա, որ ինչ-որ մեկը մեռնի:</li><li style="text-align: justify;">Այդ ամենը կարելի է վիսկիով էլ անել:</li><li style="text-align: justify;">Զվարճացիր:</li><li style="text-align: justify;">Հիշիր, եթե նստես գրասեղանիդ մոտ 15 կամ 20 տարի, ամեն օր, չսպասելով շաբաթ-կիրակի օրերին, դա քեզ կփոխի: Պարզապես կփոխի: Կարող է բնավորությունդ չլավացնել, բայց մեկ այլ բան է ուղղում: Դա քեզ ավելի ազատ է դարձնում:</li></ul><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="color: #cccccc;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3484844614717597369?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-34742763265267792322012-01-12T15:29:00.002+04:002012-01-12T15:29:53.682+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #999999;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝&nbsp;<a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_5883.html">այստեղ</a>:</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-D3eS7AtY0ow/Tw65ZbFUzhI/AAAAAAAAEFk/jCH9JZq0WYk/s1600/Geoff-Dyer.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="192" src="http://2.bp.blogspot.com/-D3eS7AtY0ow/Tw65ZbFUzhI/AAAAAAAAEFk/jCH9JZq0WYk/s320/Geoff-Dyer.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><ul><li>Երբեք մի անհանգստացիր նախագծի կոմերցիոն հնարավորությունների մասին: Այդ բանի մասին թող ագենտներն ու խմբագրերը հոգան (կամ էլ չհոգան): Երկխոսություն իմ ամերիկյան հրատարակչի հետ, ես. «Գիրք եմ գրում, այնքան ձանձրալի է, այնքան սահմանափակ կոմմերցիոն տեսքի, որ եթե այն հրատարակես, կարող ես աշխատանքդ կորցնել»: Հրատարակիչը. «Հենց դա է, որ ինձ մոտ ցանկություն է առաջացնում պահպանել աշխատանքս»:</li><li>Մի գրիր հասարակական վայրերում: Վաղ 1990-ականներին ես գնացի Փարիզում ապրելու: Սովորական գրական պատճառներով. այդ տարիներին, եթե Անգլիայում քեզ գրելիս բռնեին, կարող էին գլուխդ ջարդել, իսկ Փարիզում, dans les cafés... Այդ ժամանակներից է, որ իմ մոտ հասարակական վայրերում գրելու նկատմամբ հակակրանք է ձևավորվել:</li><li>Մի եղիր մեկն այն գրողներից, ովքեր իրենք իրենց դատապարտում են Նաբոկովի փեշից կախված կյանքի:</li><li>Եթե օգտվում ես համակարգչից, անընդհատ թարմացրու ու լրացրու ավտոուղղման կարգավորումները: Միակ պատճառը, թե ինչու եմ ես հավատարիմ մտում իմ քաքի կտոր համակարգչին, այն է, որ ես այդքան հնարամտություն եմ ներդրել գրական պատմության մեծագույն ավտոուղղման ֆայլերից մեկը ստեղծելու մեջ: Մի քանի ստեղների սեղմումից կատարյալ ձևի և ուղղագրության բառեր են ծլում. «Niet»-ը վերածվում է «Nietzsche»-ի, «phoy»-ը դառնում է «photography» և այլն: Հանճա՛ր:</li><li>Օրագիր պահիր: Իմ գրական կյանքի ամենամեծ ափսոսանքներից մեկն այն է, որ ես երբեք օրագիր չեմ պահել:</li><li>Ունեցիր ափսոսանքներ: Նրանք վառելիք են: Էջի վրա նրանք բռնկվում են բաղձանքի տեսքով:</li><li>Ձեռքի վրա միաժամանակ մեկից ավելի մտքեր ունեցիր: Եթե ես ընտրություն ունենամ՝ գիրք գրել, թե ոչ մի բան չանել, ես միշտ կնախընտրեմ երկրորդը: Միայն եթե երկու գրքերի մտքեր ունենամ, ստիպված կլինեմ մեկին մյուսը նախընտրել: Ես միշտ կարիք ունեմ զգալ, որ մի բանից փախչում եմ:</li><li>Զգուշացիր կլիշեներից: Ոչ միայն այն կլիշեներից, որոնց հետ պատերազմում է Մարտին Էմիսը: Կան ինչպես արտահայտման, այնպես էլ արձագանքի կլիշեներ: Դիտարկման ու մտքի, նույնիսկ կոնցեպցիայի կլիշեներ կան: Շատ վեպեր, նույնիսկ մի քանի ադեկվատ գրվածներ, ձևի կլիշեներ են, որոնք համակերպվում են ակնկալիքի կլիշեների հետ:</li><li>Արա դա ամեն օր: Սովորություն դարձրու դիտարկումներդ բառերի տեսքով արտահայտել, ու աստիճանաբար դա բնազդ կդառնա: Սա ամենակարևոր կանոնն է, ու ես, բնականաբար, չեմ հետևում նրան:</li><li>Հեծանիվը երբեք արգելակները սեղմած մի վարիր: Եթե ինչ-որ բան չափից դուրս դժվար է դուրս գալիս, հանձնվիր ու այլ բան արա: Ձգտիր ապրել առանց համառության դիմելու: Բայց գրելը շատ է կապված համառության հետ: Պետք է կպչես դրանից: Իմ 30-ն անց տարիքում ես մարզադահլիճ էի գնում, չնայած ատում էի դա: Մարզադահլիճ գնալու պատճառը գնալ դադարելու օրը հետաձգելն էր: Ահա թե ինչ է ինձ համար գրելը. եղանակ հետաձգելու համար այն օրը, երբ ես էլ դրանով չեմ զբաղվի, երբ այնքան խորը կսուզվեմ դեպրեսսիայի մեջ, որ չեմ կարողանա այն տարբերել կատարյալ երանությունից:</li></ul><i><b><span style="color: #cccccc;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3474276326526779232?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-66216945023014867932012-01-11T12:49:00.000+04:002012-01-12T14:53:18.829+04:00<div style="text-align: justify;"><b>Camel, "<span style="color: #3d85c6;">Wait</span>"</b></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/-E3ZUwI5iW8" width="570"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6621694502301486793?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-53013259763828676932012-01-09T13:57:00.001+04:002012-01-09T13:57:54.516+04:00<div style="text-align: justify;"><b>Symphony X, "<span style="color: #3d85c6;">The Sacrifice</span>"</b></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/kvnsZ49_wRE" width="570"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-5301325976382867693?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-72788043443746440852012-01-09T13:42:00.001+04:002012-01-12T15:03:20.318+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #999999; font-family: 'Tahoma Armenian', Arial, sans-serif;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/50.html">այստեղ</a>:</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-wia6uF1Imqo/Twqzz-NJuOI/AAAAAAAAEFc/fwkKfse7WP8/s1600/Helen-Dunmore.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><img border="0" height="192" src="http://2.bp.blogspot.com/-wia6uF1Imqo/Twqzz-NJuOI/AAAAAAAAEFc/fwkKfse7WP8/s320/Helen-Dunmore.jpg" width="320" /></span></a></div><ul><li style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">Ավարտիր օրվա գրելիքդ, քանի դեռ ցանկանում ես շարունակել:</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">Լսիր այն, ինչ գրել ես: Երկխոսության տողի քրջոտ ռիթմը կարող է ցույց տալ, որ հերոսներիդ դեռ այնքան չես հասկանում, որ նրանց ձայներով գրես:</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">Կարդա Քիտսի նամակները:</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">Վերընթերցիր, արտագրիր, վերընթերցիր, արտագրիր: Եթե չի օգնում, շպրտիր: Լավ զգացողություն կունենաս, բացի դրանից՝ դժվար թե ցանկանաս շրջապատել ինքդ քեզ բանաստեղծությունների ու պատմվածքների դիակներով, որոնց մեջ ամեն ինչ կա, բացի իրենց անհրաժեշտ կյանքից:</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">Բանաստեղծություններ անգիր սովորիր:</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">Անդամակցիր գրողների համատեղ իրավունքներն առաջ տանելու ուղղությամբ մասնագիտացող կազմակերպությունների:</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">Գրածի հատվածի հետ կապված խնդիրը հաճախ ավելի պարզ է դառնում, երբ երկար զբոսանքի ես գնում:</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">Եթե կարծում ես, որ երեխաների ու տան մասին հոգ տանելը կվնասի գրելուդ, մտածիր Ջեյ Ջի Բոլլարդի մասին:</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">Մի անհանգստացիր այն մասին, թե քեզնից հետո ինչ եք թողնելու. ինչպես նկատել է Լարկինն (ով սենտիմենտալիստ չի)՝ «Մեզանից ինչ կենդանի կմնա՝ սերն է»:</span></li></ul><div style="text-align: justify;"><span style="color: #666666; font-family: 'Tahoma Armenian', Arial, sans-serif;"><b><i>Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը:</i></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-7278804344374644085?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-33958852061442425272012-01-09T13:08:00.000+04:002012-01-09T13:44:01.209+04:00<i style="color: #666666; text-align: justify;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_09.html">այստեղ</a>:</i><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Cwj8CIS297Y/Twqsr1zqAVI/AAAAAAAAEFU/4PwwfQfvm3w/s1600/Roddy-Doyle.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="289" src="http://1.bp.blogspot.com/-Cwj8CIS297Y/Twqsr1zqAVI/AAAAAAAAEFU/4PwwfQfvm3w/s320/Roddy-Doyle.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">Գրասեղանիդ վրա մի տեղադրիր սիրելի հեղինակի նկարը, նամանավանդ եթե նա հայտնի հեղինակներից է, որոնք ինքնասպանություն են գործել:</li><li style="text-align: justify;">Բարի եղիր ինքդ քեզ նկատմամբ: Էջերը լցրու որքան կարող ես արագ, տողերի կրկնակի հեռավորությամբ, կամ էլ գրիր երկու տողը մեկ: Ամեն նոր էջը դիտիր որպես փոքրիկ հաղթանակ...</li><li style="text-align: justify;">...մինչև հասնես 50-րդ էջին: Հետո կանգ առ ու սկսիր անհանգստանալ որակի մասին: Տագնապ զգա. դա է քո գործը:</li><li style="text-align: justify;">Աշխատանքին որքան հնարավոր է՝ վաղ վերնագիր տուր: Տիրիր նրան, ու տես դա: Դիքենսը գիտեր, որ «Լքյալ Տունը» կոչվելու է «Լքյալ Տուն», երբ նույնիսկ չէր էլ սկսել այն գրել: Մնացածը երևի հեշտ էր:</li><li style="text-align: justify;">Ինտերնետդ սահմանափակիր օրեկան մի քանի կայքով: Չհամարձակվես նույնիսկ մոտենալ օնլայն-գրադարաններին, եթե, իհարկե, հետազոտության համար չի:</li><li style="text-align: justify;">Հոմանիշների բառարան պահիր, բայց այգու հետևի հյուղակում կամ սառնարանի հետևը՝ ինչ-որ տեղ, որ հասնելը քայլել կամ ջանք պահանջի: Հավանականություն կա, որ գլուխդ եկած բառերը լրիվ նորմալ յոլա կտանեն, օրինակ՝ «ձի», «վազեց», «ասաց»:</li><li style="text-align: justify;">Երբեմն-երբեմն տեղի տուր գայթակղությանը: Լվացիր խոհանոցի հատակը, լվացքդ կախիր: Դա հետազոտություն է:</li><li style="text-align: justify;">Մի վախեցիր միտքդ փոխել: Լավ գաղափարներին հաճախ սպանում են ավելի լավ գաղափարներ: Ես մի անգամ վեպ էի գրում «Partitions» անունով բենդի մասին: Հետո որոշեցի անվանել նրանց «the Commitments»:</li><li style="text-align: justify;">Amazon.co.uk-ում մի փնտրիր գիրքը, որը դեռ չես գրել:</li><li style="text-align: justify;">Օրեկան մի քանի րոպե տրամադրիր կազմի վրայի կենսագրությանը («Նա իր ժամանակը կիսում է Քաբուլի ու Տիերա դել Ֆուեգոյի միջև»): Բայց հետո վերադարձիր գործիդ:</li></ul><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #666666;"><b>Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը:</b></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3395885206144242527?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-47910797525414746262012-01-09T12:48:00.003+04:002012-01-12T14:30:27.792+04:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: #666666;"><i>Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2012/01/blog-post_4792.html">այստեղ</a>:</i></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-anGVv0kPJ_8/Twqnjd53MCI/AAAAAAAAEFM/7inWaYpe0FY/s1600/Margaret-Atwood.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="208" src="http://3.bp.blogspot.com/-anGVv0kPJ_8/Twqnjd53MCI/AAAAAAAAEFM/7inWaYpe0FY/s320/Margaret-Atwood.jpg" width="320" /></a></div><ul><li style="text-align: justify;">Ինքնաթիռներում գրելու համար մատիտ վերցրու` գրիչները հոսելու սովորություն ունեն: Բայց եթե մատիտդ ջարդվի, չես կարողանա այն սրել ինքնաթիռի վրա, քանի որ հետդ չես կարող դանակ վերցնել: Դրա համար էլ երկու մատիտ վերցրու:</li><li style="text-align: justify;">Եթե երկու մատիտներդ էլ ջարդվեն, կարող ես թեթևակի սրել եղունգի ապակե կամ մետաղե խարտոցով:</li><li style="text-align: justify;">Ինչ-որ բան վերցրու, որ գրես վրան: Թուղթը լավ է: Ծայրահեղ դեպքում՝ փայտի կտորները կամ քո ձեռքն էլ յոլա կտանեն:</li><li style="text-align: justify;">Եթե համակարգչից ես օգտվում, միշտ պահպանիր նոր տեքստը հիշող սարքի վրա:</li><li style="text-align: justify;">Մեջքի մարզանք արա: Ցավը շեղում է:</li><li style="text-align: justify;">Պահիր ընթերցողիդ ուշադրությունը (սա ավելի լավ կաշխատի, եթե սեփական ուշադրությունդ կարողանաս պահես): Բայց դու չգիտես, թե ով է քո ընթերցողը, այնպես որ, դա նման է մթության մեջ պարսատիկով ձուկ խփելուն: Ինչը կհիացնի Ա-ին, մահացու ձանձրալի կլինի Բ-ի համար:</li><li style="text-align: justify;">Քեզ, ամենայն հավանականությամբ, պետք կլինի հանրագիտարան, քերականության թեթև գիրք ու կապ իրականության հետ: Վերջինը նշանակում է. ձրի նախաճաշ չի լինելու: Գրելն աշխատանք է: Այն նաև մոլախաղ է: Քեզ կենսաթոշակային պլան չեն տալիս: Ուրիշ մարդիկ կարող են քեզ մի փոքր օգնել, բայց հիմնականում դու ինքդ քո հույսին ես: Ոչ ոք քեզ չի ստիպում սա անել, ինքդ ես որոշել՝ ուրեմն մի նվնվա:</li><li style="text-align: justify;">Երբեք չես կարող սեփական գիրքդ կարդալ անմեղ ակնկալիքներով, որոնք լինում են նոր գրքի առաջին էջը կարդալիս, քանի որ դա դու ես գրել: Եղել ես բեմի հետևում: Տեսել ես, թե ինչպես են ճագարներին թաքցնում գլխարկի մեջ: Այդ պատճառով էլ սիրող ընկերներիցդ մեկին (կամ երկուսին) &nbsp;խնդրիր կարդալ&nbsp;այն&nbsp;նախքան կտաս տպագրական բիզնեսից ինչ-որ մեկին: Այս ընկերը չպետք է քեզ հետ ռոմանտիկ հարաբերությունների մեջ լինի, եթե, իհարկե, չես ուզում բաժանվել:</li><li style="text-align: justify;">Մի նստիր անտառի մեջտեղում: Եթե կորել կամ լռվել ես սյուժեի մեջ, քայլերով հետ գնա, մինչև գտնես, թե որտեղ ես սխալվել: Հետո այլ ճանապարհ ընտրիր: Եվ/կամ փոխիր գործող անձին: Ժամանակաձևը: Փոխիր բացող էջը:</li><li style="text-align: justify;">Աղոթքը կարող է օգնել: Կամ ուրիշ բան կարդալը: Կամ Սուրբ Գրաալն անընդհատ պատկերացնելը, որը քո հիասքանչ գրքի տպագրված տարբերակն է:</li></ul><i style="text-align: justify;"><span style="color: #666666;"><b>Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը:</b></span></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-4791079752541474626?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-17794580899782601022012-01-08T23:35:00.002+04:002012-01-09T12:46:03.409+04:00<i style="text-align: justify;"><span style="color: #666666;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից: Նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/12/blog-post_9959.html">այստեղ</a>:</span></i><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-0TfgM6QC0-w/Twnu0zK-YmI/AAAAAAAAEFE/7ZMiGEWPgjA/s1600/Diana-Athill.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="198" src="http://4.bp.blogspot.com/-0TfgM6QC0-w/Twnu0zK-YmI/AAAAAAAAEFE/7ZMiGEWPgjA/s320/Diana-Athill.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><ul><li>Ինքդ քեզ բարձրաձայն կարդա, քանի որ դա միակ ձևն է համոզված լինելու, որ նախադասությունների ռիթմերը նորմալ են (արձակի ռիթմերը չափազանց բարդ ու աննկատ են մտքում մտքում կարդալով զգալու համար՝ նրանց կարելի է ընկալել միայն ականջով):</li><li>Կտրիր (երևի պետք է գրեի` ԿՏՐԻ՛Ր). միայն անկարևոր բառեր չունենալու դեպքում ամեն կարևոր բառը նշանակություն կունենա:</li><li>Միշտ չի, որ ստիպված ես սպանել սիրելիներիդ՝ այն արտահայտությունները կամ պատկերները, որոնց էջի վրա հայտնվելը քեզ հպարտության հատուկ զգացողություն է պարգևել, բայց վերադարձիր ու նայիր նրանց շատ լացակումած աչքերով: Գրեթե միշտ պարզվում է, որ մեռած նրանք շատ ավելի լավիկն են (բավարարվածության ամեն կայծ չի, որ կասկածելի է՝ պետք է զգուշանալ միայն նրանցից, որոնք մի տեսակ ինքնագոհ ուրախության են արժանանում):</li></ul><i><span style="color: #666666;"><b>Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը:</b></span></i><ul></ul></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-1779458089978260102?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-68397017191865150552012-01-08T16:12:00.000+04:002012-01-08T16:12:22.364+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ubRzWD9er18/TwmD5b6TK2I/AAAAAAAAECs/bvkaksU96h8/s1600/IMG_0163.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/-ubRzWD9er18/TwmD5b6TK2I/AAAAAAAAECs/bvkaksU96h8/s200/IMG_0163.JPG" width="200" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-GOLtbBrrRhk/TwmDw-h9GDI/AAAAAAAAECk/84VfQjGT2Ec/s1600/IMG_0161.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/-GOLtbBrrRhk/TwmDw-h9GDI/AAAAAAAAECk/84VfQjGT2Ec/s200/IMG_0161.JPG" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">Լյուցիֆերի նոր նկարները))) ամբողջ ալբոմն՝ <a href="https://plus.google.com/photos/101844267815319178404/albums/5695227246952884513">այստեղ</a>:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6839701719186515055?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-76231648956760079402012-01-05T06:34:00.000+04:002012-01-09T00:06:46.203+04:00<div style="text-align: justify;">Որոշ ժամանակ է, ինչ հետևում եմ <a href="http://www.facebook.com/pages/Anti-%D5%84%D5%A5%D5%AF-%D4%B1%D5%A6%D5%A3-%D5%AF%D5%A1%D5%A6%D5%B4%D5%A1%D5%AF%D5%A5%D6%80%D5%BA%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%AB-%D5%A4%D5%A1%D5%B7%D5%AB%D5%B6%D6%84/176211295735181">Anti "Մեկ Ազգ" կազմակերպությունների դաշինք</a> խմբի իրադարձություններին (լայքի՛ր խումբն, ընթերցո՛ղ)))): Ինձ պետք էր հասարակայնորեն ապացուցել, որ.</div><div style="text-align: justify;"></div><ol><li style="text-align: justify;">մեկազգականները նացիոնալիստ են</li><li style="text-align: justify;">մեկազգականներն անտիսեմիտ են</li><li style="text-align: justify;">մեկազգականները միլիտարիստ են</li><li style="text-align: justify;">մեկազգականները հավատում են, որ իրենք արիացի են, ու որ արիացիները գերակա են մնացածի նկատմամբ</li><li style="text-align: justify;">մեկազգականները սահմանափակում են կանանց իրավունքները</li><li style="text-align: justify;">մեկազգականները հետապնդում են համասեռականությունը</li><li style="text-align: justify;">մեկազգականները հասարակայնորեն ֆանատիկ պաշտպանում են տեղական քրիստոնեական եկեղեցին, իսկ ներքին օղակով հակվում են նեոպագանիզմի:</li></ol><span style="text-align: justify;">Ինչու՞: Վիկիպեդիայի այ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Nazism">այս հոդվածում</a> այդ կետերով սահմանվում է ֆաշիստական Գերմանիայի նացիզմը:</span><br /><div style="text-align: justify;">Հիմա ապացուցենք կետ առ կետ (գոնե այն կետերը, որոնց համար բավարար նյութ է հավաքվել).<br /><ol><li>Գոռը ոչ միայն իրեն նացիոնալիստ է համարում, այլ նույնիսկ հարգում է... <a href="http://youtu.be/A4TSbnf5tq8?t=9m18s">միայն նացիոնալիստներին</a>: Ու բարոյական մարդկանց:</li><li>«Մեկ ազգի» ջատագովները բազմիցս անվանում են խումբը «ջհուդական»՝ վիրավորական կոնտեքստով, խոսում հրեամասոնաիլյումինատական դավադրության մասին (<a href="http://www.facebook.com/photo.php?fbid=311932532163056&amp;set=a.310428682313441.72426.176211295735181&amp;type=1&amp;theater&amp;notif_t=like">Սարգիս Արորդի</a> «... այսօր երկրագնդի մեծ մասը ապրում է հրեական թելադրությամբ...»): Բացի դրանից, 2005 թ. իմ անձնական զրույցը «Մեկ ազգի» երիտասարդ անդամ Հ...ի հետ միանշանակ հաստատեց կազմակերպության ակնհայտ հակասեմիտական ուղղվածությունը: Գոռն ինքը հաղորդման ընթացքում բազմիցս ակնարկում է, որ «դրսից ֆինանսավորում են», Տիգրան Ռոբերտովիչը խոսում է «մանիպուլյատիվ աշխարհի մասին», չնայած ուղղակիորեն չեն նշում հրեաներին, մասոններին և իլյումինատներին:</li><li>Գոռն իրեն <a href="http://youtu.be/A4TSbnf5tq8?t=15m36s">ոգեշնչող օրինակ է բերում</a>՝ Սպարտան: Արդյոք տեղյա՞կ է Գոռն այն մասին, որ սպարտայի բանակում քաջալերվում էր համասեռական կապը զինվորների միջև (թեև քննադատվում էր այն որպես միակ կապակցող միջոց կիրառելը): Նպատակը՝ ֆիքսել զինվորի դիրքը սուրրոգատ ընտանիքի՝ բանակի մեջ: Ցանկացած դեպքում, նման միլիտարիստական արտահայտությունները, միլիտարիստական նկարները լիքն են մեկազգականների մոտ: Կարող եք ստուգել:</li><li>Հայ Արիականների Միություն, արիական ցեղակրոնություն,&nbsp;<a href="http://www.facebook.com/photo.php?fbid=310543908968585&amp;set=a.176211709068473.35722.176211295735181&amp;type=3&amp;theater">ՀՀ Քաղաքացի</a>. «հա կամաչեր որ արիական ազգերին խայտառակ էք անում» և այլն: Կարծում եմ՝ այլ, լրացուցիչ ապացույցներ պետք չեն:</li><li>Հինգերորդ կետով դեռ շատ տվյալներ չկան, բացի դրես-կոդից («փակեք ձեր բաց պորտերը», «հեշտասերներ» և այլն), բայց դե նացիստական Գերմանիան էլ իր «<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Kinder,_K%C3%BCche,_Kirche">Kinder, Küche, Kirche</a>»-ն մտցրեց միայն վերջնականապես իշխանության գալուց հետո: Համարենք այս կետը դեռևս չհաստատված՝ այդ ուղղությամբ ակնհայտ նկրտումներով («Հայ կինը պետք է փայլի իր բարոյական նկարագրով»):</li><li>Ապացույց՝ իրենց հոմոֆոբ պլակատները: «Զգուշացեք համասեռա<b>մոլ</b>ներից»:</li><li>Թամազյանը խոսում է <a href="http://youtu.be/A4TSbnf5tq8?t=13m17s">եկեղեցուն հավատարիմ լինելու մասին</a>: Այնինչ Հայ Արիականների Միությունը, որը մտնում է կազմակերպությունների դաշինքի մեջ, <a href="http://www.hayary.org/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=2309&amp;Itemid=56">հայտարարում է</a>&nbsp;արիադավան-հեթանոսական հավատի քրմական դասի ձևավորման մասին:</li></ol></div><div style="text-align: justify;">Իսկ էջում շարունակում են պատռվել դիմակները))) անփորձ մեկազգականները, չդիմանալով պրովոկացիաներին, մեկ առ մեկ ցույց են տալիս իրենց անհանդուրժողականությունն ու շովինիզմը: Հետևությունները թողնում եմ ձեզ:<br /><br /><b>Թարմացում.</b> հինգերորդ կետը՝ կանանց իրավունքների ու&nbsp;«<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Kinder,_K%C3%BCche,_Kirche">Kinder, Küche, Kirche</a>»-ի առումով, <a href="http://youtu.be/oVZA9DijgAo?t=3m17s">հաստատվեց</a>, ու այն էլ ինչքան միանշանակ կերպով))) Իսկ <a href="http://youtu.be/oVZA9DijgAo?t=5m52s">այստեղ</a> Թամազյանը խոսում է եկեղեցուն հատուկ իրավունքներ՝ նույնիսկ անկախ պետության ստատուս տալու մասին: Հաշվի չառնելով, որ Վատիկանը, որի օրինակից նա ոգեշնչվել է, ըստ էության ոչ հոգևորական/սպասարկող բնակչություն չունի:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-7623164895676007940?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-58528559348884502022011-12-28T04:13:00.001+04:002011-12-28T04:13:54.837+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-RTI5gVs7ck4/TvpdjA82eZI/AAAAAAAAD_U/dvAmr0DWeag/s1600/Tamazyan-Chuck-Norris.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-RTI5gVs7ck4/TvpdjA82eZI/AAAAAAAAD_U/dvAmr0DWeag/s200/Tamazyan-Chuck-Norris.jpg" width="154" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1dW31tUPQkw/TvpdikU9dMI/AAAAAAAAD_Q/RWePbllBm5M/s1600/Tamazyan-Cherni-Vlastelin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-1dW31tUPQkw/TvpdikU9dMI/AAAAAAAAD_Q/RWePbllBm5M/s200/Tamazyan-Cherni-Vlastelin.jpg" width="154" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-6m_8XjoCAQw/Tvpdj_-AeDI/AAAAAAAAD_c/7jWrA13IkwY/s1600/Tamazyan-disaster-girl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-6m_8XjoCAQw/Tvpdj_-AeDI/AAAAAAAAD_c/7jWrA13IkwY/s200/Tamazyan-disaster-girl.jpg" width="154" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wCUISWplJtA/TvpdkRowxWI/AAAAAAAAD_k/iP3a4rAIrVg/s1600/Tamazyan-Pedobear.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-wCUISWplJtA/TvpdkRowxWI/AAAAAAAAD_k/iP3a4rAIrVg/s200/Tamazyan-Pedobear.jpg" width="154" /></a></div><div style="text-align: justify;">Արմկոմեդիի տղերքին բարևներ Անգրագիտարանից))) Օգտագործված մեմեր. Չակ Նորիս, <a href="http://lurkmore.to/%D0%A7%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%D0%B9_%D0%B2%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%BB%D0%B8%D0%BD">Черный Властелин</a>, <a href="http://knowyourmeme.com/memes/disaster-girl">Disaster Girl</a>, <a href="http://www.pedobear.org/">Pedobear</a>:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-5852855934888450202?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-60170094003321778592011-12-27T14:18:00.000+04:002011-12-27T14:19:58.528+04:00<i style="text-align: justify;"><span style="color: #666666;">Վերցված է անգլիական «Guardian»-ի «<a href="http://www.guardian.co.uk/books/2010/feb/20/ten-rules-for-writing-fiction-part-one">Գրականություն գրելու տաս կանոններ</a>» հոդվածից:</span></i><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Z57CzsKEWgw/Tvma6SCU7lI/AAAAAAAAD_E/tbt9ovw_Z3s/s1600/Elmore-Leonard.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-Z57CzsKEWgw/Tvma6SCU7lI/AAAAAAAAD_E/tbt9ovw_Z3s/s1600/Elmore-Leonard.jpg" /></a></div><ul><li style="text-align: justify;">Երբեք գիրքը մի սկսիր եղանակով: Եթե դա միայն մթնոլորտ ստեղծելու համար է, ու ոչ թե հերոսի արձագանքը եղանակին, երկար չես շարունակի: Ընթերցողը սովորություն ունի առաջ թռնել՝ մարդկանց փնտրելով: Կան բացառություններ: Եթե դու Բարրի Լոպեսն ես, որն իր «Արկտիկ երազներ» գրքում էսկիմոսներից շատ ձևեր գտավ ձյունն ու սառույցը նկարագրելու համար, ապա կարող ես եղանակի տեսությամբ զբաղվել, որքան սիրտդ կուզի:</li><li style="text-align: justify;">Խուսափիր նախաբաններինց. նրանք կարող են ձանձրալի լինել, նամանավանդ եթե գալիս են ներածությունից հետո, որն իր հերթին հաջորդում է մակագրությանը: Իհարկե, այս ամենը լրիվ սովորական է ոչ գեղարվեստական գրականության մեջ: Վեպի նախաբանը նախապատմություն է, ու դու կարող ես այն գցել ուր ցանկանաս: Ջոն Ստեյնբեկի «Քաղցր հինգշաբթին» նախաբան ունի, բայց դա նորմալ է, քանի որ գրքի հերոսը միանգամից ֆիքսում է այն, ինչի մասին իմ կանոններն են: Նա ասում է. «Ես սիրում եմ, երբ գրքում լիքը խոսակցություն է լինում, ու չեմ սիրում, երբ ինձ ասում են, թե խոսացողն ինչ տեսք ունի: Ես ուզում եմ պարզել, թե նա ինչ տեսք ունի նրանից, թե ինչպես է նա խոսում»:</li><li style="text-align: justify;">Երկխոսությունն առաջ տանելիս երբեք մի օգտագործիս «ասաց»-ից բացի ուրիշ բայ. բայը գրողն է, ով իր քիթը խցկում է երկխոսության մեջ: Բայց «ասաց»-ը պակաս միջամտող է, քան «մրմնջաց»-ը, «հոգոց հանեց»-ը, «զգուշացրեց»-ը, «ստեց»-ը: Ես մի անգամ նկատեցի, որ Մերի ՄակԿարտին երկխոսության տողն ավարտել է «she asseverated»-ով. ստիպված եղա դադարեցնել ընթերցանությունն ու գնալ բառարանի մոտ:</li><li style="text-align: justify;">Երբեք մակբայ մի օգտագործիր «ասաց» բառը փոփոխելու համար («նա մռայլորեն հորդորեց...»): Մակբայն այդ (կամ գրեթե ցանկացած) կերպ կիրառելը մահացու մեղք է: Հեղինակն ինքն իրեն լրջորեն ցուցադրում է ու կարող է ընդհատել փոխանակման ռիթմը: Ես գրքերիցս մեկում հերոսուհի ունեմ, որը պատմում է, թե ինչպես էր «բռնաբարություններով ու մակբայերով լի» պատմավեպեր գրում:</li><li style="text-align: justify;">Բացականչական նշաններդ չափի մեջ պահիր: Քեզ թույլատրվում է օգտագործել ոչ ավելի, քան մեկ-երկու հատ՝ արձակի ամեն 100,000 բառի համար: Եթե բացականչությունների հետ խաղալու նույն ճարպկությունն ունես, ինչ Թոմ Վուլֆը, կարող ես դրանք բռերով խցկել:</li><li style="text-align: justify;">Երբեք մի օգտագործիր «հանկարծակի» կամ «ասես դժոխքը բաց ընկավ» բառերը: Այս կանոնը բացատրության կարիք չունի: Ես նկատել եմ, որ «հանկարծակի» բառը կիրառող գրողները սովորաբար պակաս ժուժկալ են բացականչական նշանների կիրառման հարցում:</li><li style="text-align: justify;">Տարածաշրջանային բարբառները խնայողաբար օգտագործիր: Հենց սկսես երկխոսության բառերն ըստ արտասանության գրել ու էջերը ծանրաբեռնել ապաթարցներով, ի վիճակի չես լինի կանգ առնել: Տես, թե ինչպես է Էննի Պրուլքսը բռնեցնում վայոմինգյան ձայների նրբերանգները կարճ պատմվածքների իր «Փոքր հեռավորություն» գրքում:</li><li style="text-align: justify;">Խուսափիր հերոսների մանրամասն նկարագրություններից, ինչի մասին արդեն հիշատակել է Ստեյնբեկը: Ի՞նչ տեսք ունեն «ամերիկացին ու նրա հետ եկած աղջիկն» Էռնեստ Հեմինգուեյի «Սպիտակ փղերի պես սարերը» աշխատանքում: «Նա գլխարկը հանել ու սեղանին էր դրել»: Ամբողջ պատմվածքի մեջ ֆիզիկական նկարագրության միակ հղումը դա է:</li><li style="text-align: justify;">Մի ընկիր մանրամասների մեջ, երբ վայրեր ու իրեր ես նկարագրում, եթե դու Մարգարետ Էթվուդը չես ու չես կարող խոսքով պատկերներ նկարել: Դու չես ցանկանում, չէ՞, որ նկարագրությունները գործողությունը, պատմության հոսքը կանգառի բերեն:</li><li style="text-align: justify;">Ձգտիր բաց թողնել այն մասերը, որոնք ընթերցողը հակված է բաց թողնել: Մտածիր՝ ի՞նչ ես բաց թողնում, երբ վեպ ես կարդում. չաղ արձակ պարաբերություններ, որոնց մեջ չափից դուրս շատ բառեր ես տեսնում:</li></ul><div style="text-align: justify;">Իմ ամենակարևոր կանոնն ի մի է բերում տասերորդը. եթե գրածս գրածի տպավորություն է թողնում, ապա այն պետք է գրել նորից:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #666666;"><b>Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը:</b></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6017009400332177859?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-60158765153534094962011-12-27T13:57:00.000+04:002011-12-27T13:57:13.196+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-21T63-WdQZw/TvmVOZAYfeI/AAAAAAAAD-4/6jhiMBpMsAI/s1600/Philbrick.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-21T63-WdQZw/TvmVOZAYfeI/AAAAAAAAD-4/6jhiMBpMsAI/s1600/Philbrick.jpg" /></a><br /><blockquote class="tr_bq"><i>«Երևակայությունը մկան է: Ինչքան այն շատ օգտագործես, այնքան կուժեղանա»:</i></blockquote><div style="text-align: justify;">Ռոդմեն Ֆիլբրիքը սկսել է գրել, երբ դեռ վեցերորդ դասարանում էր սովորում: Սկզբում նա իր պատմվածքները գաղտնի էր պահում, քանի որ գրելը նրան «դեմք» կամ «նորմալ» չէր թվում, բայց երբ դարձավ տասնվեց տարեկան, որոշեց մի քանի հրատարակիչների ուղարկել իր առաջին վիպակը: Վիպակը մի տղայի մասին էր, ով թաքուն հիացմունքով էր նայում իր ամենամոտիկ ընկեկերոջը՝ հանճարի, ով վերջում ողբերգականորեն մահանում է: Չնայած վիպակը մերժեցին, Ռոդը չհանձնվեց: Երբ նա քսանութ տարեկան էր, նրա գրական կարիերան առաջ շարժվեց հասուն ընթերցողի համար նախատեսված վիպակի տպագրության շնորհիվ:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Այստեղ Ռոդն իր խորհուրդներով է կիսվում բոլոր տարիքների գրողների հետ:</div><div style="text-align: justify;"></div><ol><li>Սկսելն ավելի հեշտ է, քան քեզ թվում է: Ինչպես Ֆրիքն է ասում Մաքսին, գրելն ընդամենը «թղթի վրա խոսել է»: Կարող ես սկսել ինքդ քեզ պատմություն պատմելով (ցանկացած պատմություն, որ կարիք էլ չունես ուրիշի հետ կիսել)՝ օրագրի մեջ գրի առնելով կամ համակարգչով հավաքելով:</li><li>Նույնիսկ երբ գեղարվեստական գրականություն ես գրում, պետք է ճշմարտությունն ասես: Սա չի նշանակում, թե պետք է գրես իրական մարդկանց կամ նույնիսկ սեփական կյանքիդ մասին, բայց կարող ես այնպես անել, որ ընթերցողներդ հավատան քո ստեղծած հերոսներին, եթե նրանց զգացմունքները մաքուր են: Ուրախությունը քեզ ունակ է դարձնում թռչել: Զայրույթը սրտումդ սպանություն է ծնում: Վիրավորանքը ֆիզիկական ցավ է պատճառում: Սրանք զգացմունքներ են, որոնք բոլորիս էլ հատուկ են:</li><li>Լավ հիշողությունն օգնում է: Նորից, եթե նույնիսկ քո սեփական անցյալ կամ ներկա ապրումների մասին չես գրում, հերոսներն ու իրավիճակները, որոնց մասին գրում ես, պետք է իրական թվան: Մնածիր քո ննջասենյակի մասին: Որտե՞ղ ես նստում, երբ այնտեղ ես: Ի՞նչ ես տեսնում պատուհանից: Դրսից ի՞նչ հոտ է գալիս: Հենց այս տարրերն են, որ կարող են քեզ օգնել ձևավորել աշխարհ, որն ընթերցողներդ կճանաչեն, նույնիսկ եթե ուրիշ մոլորակի վրա կյանքի մասին ես գրում:</li><li>Խաղա «ի՞նչ կլիներ, եթե» խաղը: Ինքդ քեզ հարց տուր, ու պարզիր, թե ուր է քեզ տանում պատասխանը: Կարող ես քո սեփական կյանքի մասին հարցից սկսել: Ի՞նչ կլիներ, եթե դու պարզեիր, որ երկվորյակ քույր կամ եղբայր ունես, որի մասին քեզ ոչ ոք չի ասել: Ի՞նչ կլիներ, եթե դու ցանկանայիր հանդիպել երկվորյակիդ, բայց ծնողներդ ասեին, որ դա լավ միտք չի: Ի՞նչ կանեիր: Կամ էլ կարող ես աշխարհի մասին ընդհանուր հարցից սկսել: Ի՞նչ կլիներ, եթե երեխաները ստիպված չլինեին դպրոց գնալ: Ի՞նչ կլիներ, եթե նրանք երբեք չսովորեին գրել ու կարդալ: Փոխարենն ի՞նչ կանեին: Ինչպիսի՞ն կլիներ նրանց կյանքը:</li><li>Լսիր գլխումդ հնչող ձայներին: Երբեմն, երբ առանձնապես ոչ մի բանի մասին չես մտածում, բառ, արտահայտություն կամ նույնիսկ ամբողջ նախադասություն է ծնվում գլխումդ: Մի օր, երբ ես մեքենաս էի վարում Նյու-Յորքից Մեն, ես լսեցի, ինչպես ձայնն ասաց. «Ես երբեք ուղեղ չեմ ունեցել, մինչև Ֆրիքը չեկավ ու թույլ չտվեց իրենը պարտքով վերցնել, ու դա է ճշմարտությունը, ամբողջ ճշմարտությունը»: Միգուցե պարզապես երևակայում ես, կամ էլ դա քո հաջորդ պատմության սկիզբն է:</li></ol><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #666666;">Ռոդմեն Ֆիլբրիքն ամերիկացի գրող է: Նրա գրչին են պատկանում «Freak the Mighty»,&nbsp;«Max the Mighty»,&nbsp;«Last Book in the Universe» աշխատանքները:</span></i><br /><i><span style="color: #666666;">Հոդվածը վերցված է&nbsp;</span></i><i><span style="color: #666666;">«Freak the Mighty» գրքի հավելվածից:</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #666666;"><b>Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</b></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6015876515353409496?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-27605144354041433162011-12-27T13:34:00.000+04:002011-12-27T13:41:31.123+04:00<div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #999999;">Նյութը թարգմանել եմ դեռ 2010-ի սեպտեմբերին, տեղադրում եմ այստեղ: Այն կարող եք գտնել նաև <a href="http://twistedperception.freefo.de/viewtopic.php?f=71&amp;t=462">Twisted Perception</a>-ում ու&nbsp;<a href="http://hayart.net/story/873/">Հայարտ գրական ցանցում</a>:</span></i></div><br /><div style="float: left; margin-left: 10px; margin-right: 10px; text-align: justify;">Կարդալ այլ լեզուներով.</div><br /><div style="float: left; margin-left: 10px; margin-right: 10px;"><div style="text-align: center;"><a href="http://chuckpalahniuk.net/features/essays/chuck-palahniuk"><img src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Flag_of_the_United_Kingdom.svg/22px-Flag_of_the_United_Kingdom.svg.png" style="height: 15px;" /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://chuckpalahniuk.net/features/essays/chuck-palahniuk">անգլերեն</a></div></div><div style="float: left; margin-left: 10px; margin-right: 10px;"><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mixei.ru/showthread.php?t=67782"><img src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Flag_of_Russia.svg/22px-Flag_of_the_Russia.svg.png" /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mixei.ru/showthread.php?t=67782">ռուսերեն</a></div></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fpQ6BpHRvzQ/TvmMpQRUVCI/AAAAAAAAD-s/tV7JOxC5EdM/s1600/palahniuk.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-fpQ6BpHRvzQ/TvmMpQRUVCI/AAAAAAAAD-s/tV7JOxC5EdM/s1600/palahniuk.jpg" /></a></div>Քսան տարի առաջ Պորտլենդում ես ու ընկերուհիներիցս մեկն ամանորի նախօրեին քաղաք էինք իջել: Մեծ հանրախանութները՝ «Մեյեր էնդ Ֆրենկ», «Ֆրիդրիք էնդ Նելսոն», «Նորդսթորմս»... նրանց մեծ ցուցափեղկերից ամեն մեկն իրենից պարզ, գեղեցիկ տեսարան էր ներկայացնում. հագուստով մանեկեն կամ օծանելիքի շիշ՝ արհեստական ձյան մեջ: Բայց «Ջեյ Ջեյ Նյուբերիի» խանութի պատուհանները, գրողը տանի, նրանք ճխտված էին տիկնիկներով, փայլազարդերի, խոհանոցային պարագաների ու պտուտակահանների հավաքածուներով, բարձերով, փոշեկուլներով, պլասմասայե կախիչներով, մետաքսեծ աղիկներով, քաղցրավենիքով. կարծում եմ՝ հասկացաք, թե ինչ ի նկատի ունեմ: Հարյուրավոր տարբեր իրերից ամեն մեկի գինը նշված էր կարմիր ստվարաթղթի մաշված կտորի վրա: Եվ, երբ անցնում էինք մոտով, ընկերուհիս՝ Լորին, երկար հայացք նետեց ու ասաց. «Ցուցափեղկեր զարդարելու նրանց փիլիսոփայությունը երևի սա է՝ եթե ցուցափեղկը լավ չի նայվում, <u>ավելի շատ բան դիր մեջը</u>»:<br /><br /></div><div style="text-align: justify;">Նա ամենաճիշտ պահին ամենաճիշտ մեկնաբանությունն արեց, ու ես երկու տասնամյակ անց էլ հիշում եմ այն, քանի որ ծիծաղեցրեց: Այն մյուս, գեղեցիկ ցուցափեղկերը... Համոզված եմ, նրանք բարձրաոճ ու ճաշակով էին, բայց իրականում չեմ էլ հիշում, թե ինչպիսի տեսք ունեին:<br /><br /></div><div style="text-align: justify;">Այս էսսեի առումով, իմ նպատակն է՝ ավելի շատ բան դնել մեջը: Համատեղել գաղափարների ամանորյա պաշարի կարգի մի բան՝ հուսալով, որ ինչ-որ բան օգտակար կլինի: Կամ էլ, ասես ընթերցողների համար նվերների տուփեր փաթեթավորեմ, մեջը դնելով քաղցրավենիք, սկյուռ, գիրք, խաղալիքներ ու վզնոց, ես հույս ունեմ, որ բավականաչափ զանազանությունը կերաշխավորի, որ մի կողմից ինչ-որ բան այստեղ լրիվ էշություն դուրս կգա, բայց մեկ այլ բան կարող է լրիվ տեղին լինել:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #3d85c6;">Համար մեկ.</span></b> երկու տարի առաջ, երբ ես այս էսսեներից առաջինը գրեցի, այն գրելու իմ «ձու խաշելու վայրկյանաչափի եղանակի» մասին էր: Էսսեն երբեք լույս չի տեսել, բայց ահա մեթոդը. երբ չես ցանկանում գրել, ձու խաշելու վայրկյանաչափը դիր մեկ (կամ կես) ժամվա վրա ու նստիր գրելու, մինչև վայրկյանաչափը չզրնգա: Եթե գրելը դեռ չի գալիս, մի ժամից ազատ ես: Բայց սովորաբար վայրկյանաչափի զրնգալու պահին դու այնքան խորասուզված կլինես քո աշխատանքի մեջ, այնքան կվայելես այն, որ կշարունակես գրել: Ձու խաշելու վայրկյանաչափի փոխարեն կարող ես հագուստ լցնել լվացքի մեքենայի կամ չորացուցիչի մեջ ու դրանք օգտագործել աշխատանքդ ժամանակագրելու համար: Գրելու մտավոր աշխատանքից փոխեփոխ անցնելով լվացքի կամ ափսեներ լվանալու մտավոր լարում չպահանջող աշխատանքներին, դու կունենաս այն ընդմիջումները, որոնք քեզ անհրաժեշտ են նոր գաղափարներ կամ տեսանկյուններ ունենալու համար: Եթե չգիտես, թե պատմվածքիդ մեջ հետո ինչ է տեղի ունենալու... Մաքրիր զուգարանը: Փոխիր անկողնու սպիտակեղենը: Աստծո սիրուն, մաքրիր համակարգչի վրայի փոշին: Ավելի լավ գաղափարներ կգան:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #3d85c6;"><b>Համար երկու.</b></span> քո լսարանն ավելի խելացի է, քան կարող ես պատկերացնել: Մի վախեցիր փորձեր անել պատմողական ձևերի ու ժամանակային տեղաշարժերի հետ: Իմ սեփական տեսությունն է՝ երիտասարդ ընթերցողները մերժում են գրքերից շատերը ոչ թե այն պատճառով, որ ավելի հիմար են, քան առաջվա ընթերցողները, այլ քանի որ այսօրվա ընթերցողն ավելի խելացի է: Ֆիլմերը մեզ պատմողական հարցերում ավելի փորձառու են դարձրել: Ու քո լսարանին շատ ավելի դժվար է ցնցել, քան երբևէ կարող ես երևակայել:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #3d85c6;">Համար երեք.</span></b> նախքան տեսարանը գրի առնելու նստելը, մտքով անց կացրու այն ու գիտակցիր այդ տեսարանի իմաստը: Ի՞նչ ավելի վաղ նշված դրույթներ ի մի կբերի այդ տեսարանը: Ի՞նչ դրույթներ առաջ կբերի հետագա տեսարանների համար: Ինչպե՞ս այդ տեսարանն առաջ կտանի ձեր սյուժեն: Աշխատանքի, մեքենա վարելու, մարզվելու ընթացքում մտքումդ միայն այս հարցը պահիր: Նշումներ կատարիր, երբ գաղափարներ հայտնվեն: Ու միայն երբ արդեն համոզված կլինես տեսարանի կմախքի հարցում, նստիր ու գրի առ այն: Մի գնա ձանձրալի, փոշոտ համակարգչիդ մոտ, առանց մտքումդ ինչ-որ բան ունենալու: Ու մի ստիպիր ընթերցողիդ զխկալ տեսարանով, որում քիչ բան է տեղի ունենում (կամ ընդհանրապես ոչինչ տեղի չի ունենաում):</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #3d85c6;">Համար չորս.</span></b> անակնկալի բեր ինքդ քեզ: Եթե կարող ես պատմությունը հասցնել (կամ էլ թող այն քեզ հասցնի) մի տեղ, որ զարմացնի քեզ, ուրեմն դու կկարողանաս անակնկալի բերել նաև ընթերցողիդ: Այն պահին, երբ լավ պլանավորված անակնկալ տեսնես, նույնը կանի քո փորձառու ընթերցողը:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #3d85c6;"><b>Համար հինգ.</b></span> եթե «լռվես», վերադարձիր ու կարդա ավելի վաղ տեսարանները՝ փնտրելով լքված գործող անձ կամ մանրամասն, որը կարող ես վերակենդանացնել որպես «պահ տված հրացան»: «Մարտական» ակումբը գրելու վերջում միտքս ոչինչ չէր գալիս՝ ինչ անել օֆիսի շենքի հետ: Բայց, վերընթերցելով առաջին տեսարանը, ես տեսա հենց այնպես շպրտված մեկնաբանությունը նիտրոն պարաֆինի հետ խառնելու մասին, ու որ այն պլաստիկային պայթուցիկներ պատրաստելու հնարավոր եղանակ էր: Այդ հիմար շեղումը (...պարաֆինն իմ մոտ երբեք չի աշխատել...) կատարյալ «պահ տված հրացան» դուրս եկավ վերջում ու փրկեց իմ հեքիաթասաց հետույքը:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #3d85c6;"><b>Համար վեց.</b></span> գրելը որպես արդարացում օգտագործիր ամեն շաբաթ փարթի կազմակերպելու համար, նույնիսկ եթե այդ փարթիներն անվանում ես «արտադրական պրոցես»: Ցանկացած ժամանակահատված, որ կարող ես անց կացնել գրելը գնահատող ու գրելուն աջակցող մարդկանց հետ, կհավասարակշռի այն ժամերը, որ անց ես կացնում միայնակ՝ գրելով: Նույնիսկ եթե մի օր վաճառես աշխատանքդ, փողի ոչ մի քանակ չի կարող փոխհատուցել միայնակ անց կացրած ժամանակդ: Այնպես որ, «վճարդ» նախորոք վերցրու՝ գրելը պատրվակ դարձրու մարդկանց մեջ լինելու համար: Վստահիր ինձ՝ երբ հասնես կյանքիդ վերջին, ետ չես նայի, որ վայելես միայնակ անց կացրած պահերը:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #3d85c6;">Համար յոթ.</span></b> թող, որ Չիմանալը մնա Չիմանալ: Այս խորհուրդը հարյուր հայտնի մարդկանց միջով է փոխանցվել, Թոմ Սփենբաուերի միջոցով անցել է ինձ, ու հիմա էլ՝ քեզ: Ինչքան ավելի երկար կարողանաս թույլ տալ պատմությանը, որ ձևավորվի, այնքան ավելի լավը կլինի վերջնական տեսքը: Մի՛ շտապիր, ավարտ մի՛ պարտադրիր պատմվածքին կամ գրքին: Միակ բանը, որ պետք է իմանալ, հաջորդ տեսարանն է, կամ էլ մոտակա մի քանի տեսարանները: Կարիք չկա ամեն պահն իմանալ մինչև վերջ. իրականում, եթե իմանաս, դժոխային ձանձրալի բան կլինի դա թղթին հանձնելը:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #3d85c6;">Համար ութ.</span></b> եթե ավելի շատ ազատություն ես ունենում պատմվածքի կապակցությամբ, սևագրից սևագիր փոխիր գործող անձանց անունները: Քո հերոսներն իրական չեն, ու նրանք դու չես: Կամայականորեն նրանց անունները փոխելով կստանաս այն հեռավորությունը, որը քեզ անհրաժեշտ է գործող անձին իսկապես չարչարելու համար: Կամ, ավելի վատ, գործող անձին ջնջելու համար, եթե դա իսկապես այն է, ինչ անհրաժեշտ է պատմությանդ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #3d85c6;"><b>Համար իննը.</b></span> խոսքի երեք ձև կա (չգիտեմ, ՃԻՇՏ է թե ոչ, բայց մի անգամ սեմինարի ժամանակ եմ լսել, ու խելքին մոտ էր հնչում): Այդ երեք ձևերն են. Նկարագրողական, Հրահանգչական, Արտահայտչական: Նկարագրողական. «Արևը բարձրացավ...» Հրահանգչական. «Քայլիր, մի վազիր...» Արտահայտչական «Վա՛խ...» Գրողների մեծ մասն օգտագործում է այս ձևերից միայն մեկը, լավագույն դեպքում՝ երկուսը: Ուրեմն՝ օգտագործիր երեքն էլ: Խառնիր իրար: Մարդիկ այդպես են խոսում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #3d85c6;">Համար տասը.</span></b> գրիր գիրք, որն ինքդ կցանկանայիր կարդալ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #3d85c6;">Համար տասնմեկ.</span></b> կազմի վրայի հեղինակի նկարները հիմա արա, քանի դեռ երիտասարդ ես: Ու վերցրու այդ նկարների նեգատիվներն ու հեղինակային իրավունքները:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #3d85c6;">Համար տասներկու.</span></b> գրիր խնդիրների մասին, որոնք քեզ իսկապես մտահոգում են: Դա միակ բանն է, ինչի մասին արժե գրել: Իր «Գրելու վտանգները» դասընթացում Թոմ Սփենբաուերը շեշտում է, որ կյանքը չափազանց արժեքավոր է այն ընտանի, պայմանական պատմություններ գրելու վրա վատնելու համար, պատմություններ, որոնց նկատմամբ ոչ մի անձնական կապվածություն չունես: Այնքան բաներ կան, որոնց մասին Թոմը խոսեց, բայց ես միայն կիսով չափ եմ հիշում. «ազատագրման» (չեմ կարողանում արտասանել այս բառը) արվեստի մասին. ինչքան հասկանում եմ՝ հոգատարությունը, որով ընթերցողին անց եք կացնում պատմության պահերով: Եվ «sous conversation» («երկխոսության ներքո» ֆր., ծ. թ.), որը ես հասկացա որպես ակնհայտ պատմության մեջ թաքնված, թաղված իմաստ: Քանի որ ես այնքան էլ լավ չեմ զգում կիսով չափ հասկացած թեմաներ նկարագրելիս, Թոմը համաձայնել է գիրք գրել գրելու իր եղանակների ու իր սովորեցրած գաղափարների մասին: Աշխատանքային վերնագիրն է՝ «Անցք սրտի մեջ», ու նա նախատեսում է ձեռագիրը պատրաստել 2006-ի հունիսին՝ 2007-ի սկզբին տպագրելու մտքով:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #3d85c6;">Համար տասներեք.</span></b> ևս մեկ ամանորյա պատուհանի պատմություն: Գրեթե ամեն առավոտյան ես նախաճաշս ուտում եմ նույն ճաշարանում, ու այսօր առավոտյան մի մարդ պատուհանները նոր տարվա պատկերներով էր զարդարում: Ձնեմարդիկ: Փաթիլներ: Զանգակներ: Ձմեռ պապ: Դրսում էր կանգնած՝ մայթի վրա, նկարում էր սառեցնող ցրտին, գոլորշի էր շնչում, փոխեփոխ վերցնում տարբեր գույնի ներկերով վրձիններ ու հոլովակներ: Ճաշարանի ներսում հաճախորդներն ու սպասավորները դիտում էին, թե ինչպես է նա կարմիր, սպիտակ ու կապույտ ներկի շերտեր շարում մեծ պատուհանների արտաքին կողմին: Նրա ետևում անձրևը փոխվեց ձյան, որը քամու հետ շեղ թափվում էր ցած:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Նկարչի մազերը մոխրագույնի բոլոր երանքների էին, դեմքը՝ հանգիստ և կնճռոտված, ինչպես նրա ջինսի սմփած քամակը: Գույների արանքում նա կանգ էր առնում, որ թղթե բաժակից ինչ-որ բան խմի:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ներսից նրան նայող, ձու ու պաքսիմատ ուտող մեկն ասաց՝ ցուրտ է: Հաճախորդն ասաց՝ այդ մարդը հավանաբար հաջողության չհասած նկարիչ է: Բաժակում էլ երևի վիսկի է: Երևի ստուդիա ունի՝ լի չհաջողված նկարներով, ու հիմա ապրելու համար փող է վաստակում՝ զարդարելով էժանագին ռեստորանային ու նպարեղենի խանութների պատուհանները: Շատ, շատ, շատ տխուր է:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Նկարիչը շարունակում էր շարել գույները: Սկզբում՝ սպիտակ «ձյունը»: Հետո՝ կարմիր ու կանաչ պատկերներ: Հետո՝ սև ուրվագծեր, որոնք գունավոր պատկերները վերածում էին ամանորյա գուլպաների ու ծառերի:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Մի սպասավոր էր անցնում, մարդկանց համար սուրճ լցնում, ու ասաց. «Ինչ մռութ գործ է, ես էլ կուզեի դրանով զբաղվել...»</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ու, անկախ նրանից, նախանձում էինք այդ մարդուն, թե խղճում, նա շարունակում էր նկարել: Ավելացնելով մանրամասներ ու գույնի շերտեր: Ու ես համոզված չեմ, թե երբ դա տեղի ունեցավ, բայց ինչ-որ պահից նա այլևս չկար: Նկարներն իրենք այնքան հարուստ էին, այնքան լավ էին լցնում պատուհանները, գույներն այնքան վառ էին, որ նկարիչն անհետացել էր: Անհաջողակ էր, թե հերոս՝ էական չի: Նա անհետացել էր, չքվել ինչ-որ տեղ, ու միակ բանը, որ մենք տեսնում էինք, իր աշխատանքն էր:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #666666;">Չակ Պալանիկը հայտնի ամերիկացի գրող է, կոնտրկուլտուրայի ներկայացուցիչ: Նրա հայտնի աշխատանքներից է «Մարտական Ակումբ» («Fight Club») վեպը, որը նաև էկրանավորվել է համանուն ֆիլմի տեսքով:</span></i><br /><i><b><span style="color: #666666;">Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</span></b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-2760514435404143316?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-59412633548279033292011-12-27T12:18:00.000+04:002011-12-27T12:28:27.073+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-VOvclhK0vVc/TvNpEAyoNLI/AAAAAAAAD98/tMEtO69rZOU/s1600/lester-dent.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-VOvclhK0vVc/TvNpEAyoNLI/AAAAAAAAD98/tMEtO69rZOU/s200/lester-dent.jpg" width="161" /></span></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><i><span style="color: #666666;">Նյութը վաղուց էի &nbsp;տեղադրել ֆորումում, բայց&nbsp;</span></i><i><span style="color: #666666;">ժամանակս&nbsp;</span></i><i><span style="color: #666666;">երբեք չէր բավականացնում այն թարգմանելու համար: Այո, հիշում եմ, որ Մարկեսի պատմվածքն էլ եմ կիսատ թողել, բայց դե աշխատանքն ու մնացած բաները գրական գործունեության համար նախատեսված ամբողջ ժամանակս խլում են: Տեքստը կարդալիս հաշվի առեք, որ գործ ունեք 30-ականների թեթև ընթերցանության համար նախատեսված&nbsp;pulp-պատմվածքների հեղինակի հետ, որը գրեթե չի տարբերվում con-artist/ավանտյուրիստից, չունի բարձրագույն կրթություն դասական իմաստով: Այո, նա անդրադառնում է խմբագրին ու ընթերցողին (նաև այս պատմվածքի ընթերցողին) խաբելուն, բայց իսկապես գեղարվեստական գրականություն, ոչ թե վավերագրություն գրող ցանկացած հեղինակ պարտավոր է լավ ստախոս լինել: Իսկ եթե դուք համարում եք, որ գրելու մեջ արհեստ չկա ու դուք գրելիս «դուրս եք հորդում այն, ինչ ձեր սրտում է», խնդրում եմ հավաքել ձեր պաթոսը և չկարդալ այս հոդվածը, չկարդալ իմ բլոգն ընդհանրապես ու չկարդալ գրական ոչ մի խորհուրդ ու քննադատություն: Դուք երբեք լավ գրող չեք լինի:</span></i></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><i><span style="color: #666666;">Ու այո, ես գիտեմ, որ եգիպտերեն կոչվող ժամանակակից լեզու գոյություն չունի, ու որ հեղինակը կոտրատված արաբերենով է տալիս հարցը: Խնդիրը նրանում է, թէ ինչպիսի ընթերցողի համար է նախատեսված ձեր պատմվածքը:&nbsp;</span></i><i><span style="color: #666666;">Չնայած ամեն ինչին, հեղինակը տալիս է էական, պրագմատիկ ու օգտակար խորհուրդներ:</span></i><i><span style="color: #666666;">&nbsp;Այնպես որ, սա պարտադրող կառույց չի՝ ընդամենը ուրվապատկեր, պատմվածքում ձեր սեփական նյութը ճիշտ դասավորելու բանաձև: Որը կարող եք տրամաբանության սահմաններում փոփոխել ու համապատասխանեցնել ձեր գրածին:</span></i></span></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #666666; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Գնացինք:</span></i></div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Սա 6000 բառանոց pulp-պատմվածքի <i><span style="color: #666666;">(տերմինը հայերեն համարժեք չունի ծ.թ.)</span></i> բանաձև է, սյուժեի ուրվապատկեր: Այն գործել է արկածային, դետեկտիվ, վեստերն ու թեթև-պատերազմական ժանրերի համար: Այն բացատրում է, թե պատմվածքի հենց որ մասում ինչ տեղադրել՝ ըստ հաջորդական հազար բառերի:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Այս բանաձևով գրված դեռ ոչ մի պատմվածք չի եղել, որ չկարողանամ վաճառել:</span></div><div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Պատմվածքներ կառուցելու բիզնեսն այլ բաներ կառուցելու բիզնեսից այնքան էլ չի տարբերվում:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ահա թե ինչպես է այն սկսում.</span></div><div style="text-align: justify;"><ol><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ՈՒՐԻՇ ՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ԵՂԱՆԱԿ, ՈՐԸ ԿԿԻՐԱՌԻ ՊԱՏՄՎԱԾՔԻ ՍՐԻԿԱՆ</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ՈՒՐԻՇ ԲԱՆ, ՈՐԸ ԿՓՆՏՐԻ ՊԱՏՄՎԱԾՔԻ ՍՐԻԿԱՆ</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ՈՒՐԻՇ ՏԵՂԱՆՔ</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ԱՂԵՏ, ՈՐՆ ԱՄՊԻ ՊԵՍ ԿԱԽՎԱԾ Է ՀԵՐՈՍԻ ԳԼԽԻՆ</span></li></ol></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Այս ՈՒՐԻՇ բաներից մեկը լավ կլինի, երկուսն՝ ավելի լավ, երեքը՝ հրաշալի: Օգտակար կլինի դրանք մտապահել նախապես՝ նախքան մնացածը բզբզելը:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Ուրիշ սպանության եղանակը</b> կարող է լինել՝ ուրիշ: Մտքով անցնում են կրակելը, դանակահարելը, ցիանաջրածինը, խեղդամահ անելը, թունավոր ասեղները,կարիճներն ու էլի մի քանի եղանակներ, ու դրանք գրի առնելը նրանց այնտեղ է դնում, որտեղ նրանք կարող են ինչ-որ բան հուշել: Կարիճներն ու նրանց թունավոր խա՞յթը: Միգուցե մահացու բացիլներով վարակված մոծակներ ու ճանճե՞ր:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Եթե զոհերը սպանվել են սովորական եղանակներով, բայց հայտնաբերվել են տարօրինակ ու համանման հանգամանքներում, դա էլ կարող է իր նպատակին ծառայել՝ իհարկե, ընթերցողը չպետք է մինչև պատմվածքի ավարտն իմանա, որ սպանության եղանակը սովորական է: Գրողները, որոնց սրիկաների զոհերին գտնում են վրաները թիթեռներ, սարդեր կամ չղջիկներ դրոշմված, հավանաբար խաղում են այս հնարքի հետ:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ինձ սպանության եղանակների առումով շատ տարօրինակ, աչքի ընկնող կամ գրոտեսկային տարբերակներ վերցնելը&nbsp;կասկածելի ընտրություն է թվում:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Ուրիշ բանը</b>, որը փնտրում է պատմվածքի սրիկան, կարող է լինել գոհարեղենից, գողացված բանկային թալանից, մարգարիտներից ու այլ հին բաներից տարբերվող ինչ-որ բան:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Այստեղ է կա չափազանց փախած բան ընտրելու վտանգը:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Ունիկալ տեղա՞նք</b>: Հեշտ է: Ընտրեք մեկը, որը համապատասխան կլինի սպանության եղանակին ու գանձին՝ այն բանին, որը ցանկանում է պատմության սրիկան, սա ամեն ինչ կպարզեցնի, ու շատ ավելի լավ է ծանոթ վայր օգտագործել, որտեղ դուք ապրել կամ աշխատել եք: Որ չհամընկնի այլ pulp-ագիրների գրածի հետ: Հաճախ ավելորդ ամոթանքից փրկում է տեղանքի մասին խմբագրի չափ կամ նրան խաբելու համար բավականաչափ իմանալը:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ահա մի հնարք, որը հաճախ կիրառվում է տեղային երանգները կեղծելու համար: Ասենք, Եգիպտոսում տեղի ունեցող պատմվածքի համար հեղինակը գտնում է «Խոսակցական եգիպտերենի հեշտ ուսուցում» կամ այլ նման վերնագրով դասագիրք: Նա ցանկանում է, որ հերոսը եգիպտերեն հարցնի. «Ի՞նչ է պատահել»: Նայում է գրքի մեջ ու գտնում. «Էլ խաբար, է՞յ»: Որպեսզի ընթերցողի գլուխը չպտտվի, խելացի կլինի ինչ-որ կերպ հասկացնել ընթերցողին, թե դա ինչ է նշանակում: Որոշ դեպքերում տեքստը կխոսի ինքն իր փոխարեն, կամ ինչ-որ մեկն այն կկրկնի անգլերենով: Բայց կանգ առնելն ու ընթերցողի համար այդքան բառերով թարգմանելը&nbsp;կասկածելի քայլ կլինի:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Հեղինակը կարդում է, որ Եգիպտոսում արմավենիներ կան: Նա նայում է գրքի մեջ, տեսնում է, թե ինչպես է «արմավենի» բառը եգիպտերեն, ու օգտագործում է այն: Սա խաբում է խմբագիրներին ու ընթերցողներին, ստիպում նրանց մտածել, որ հեղինակը քաջատեղյակ է եգիպտոսից:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ահա սյուժեի ուրվագծի երկրորդ մասը: Բաժանեք ձեր 6000 բառանոց հեքիաթը 1500 բառանոց չորս մասերի: Ամեն 1500 բառանոց մասում տեղադրեք հետևյալը.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ԱՌԱՋԻՆ 1500 ԲԱՌԵՐԸ</span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Առաջին տողում, կամ որքան հնարավոր է՝ առաջին տողին մոտ, ներկայացրեք հերոսին ու ոտքից գլուխ ողողեք խնդիրներով: Հուշեք հանելուկի, աղետի կամ լուծելու խնդրի մասին՝ մի բան, որի դեմ հերոսը պետք է պայքարի:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Հերոսը գլխով նետվում է խնդիրների դեմ պայքարելու (փորձում է պարզել հանելուկը, հաղթահարել աղետը կամ լուծել խնդիրը):</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ներկայացրեք մնացած ԲՈԼՈՐ հերոսներին որքան կարելի է՝ շուտ: Նրանց գործողության մեջ դրեք:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Հերոսի գործողությունները նրան բերում են իրական ֆիզիկական կոնֆլիկտի առաջին 1500 բառերի վերջին մոտ:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Առաջին 1500 բառերի ավարտի մոտ սյուժեի զարգացման մեջ լրիվ անակնկալ շրջադարձ է տեղի ունենում:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><u><b>ԴԵՌԵՎՍ.</b></u> Կա՞ լարվածություն: Հերոսին ԱՂԵՏ սպառնու՞մ է: Ամեն ինչ տրամաբանակա՞ն է տեղի ունենում:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Այս պահին է, որ օգտակար կլինի հիշեցնել, որ գործողությունը, բացի հերոսին տարածքով առաջ տանելուց, պետք է ուրիշ բաներ էլ անի: Ենթադրենք՝ հերոսն իմացել է, որ վախկոտ սրիկաները գերի են վերցրել ինչ-որ Էլոիզ անունով մեկին, ով կարող է բացատրել, թե ինչ է կանգնած չարագուշակ իրադարձությունների ետևում: Հերոսը սրիկաներին փակուղի է գցում, նրանք կռվում են, սրիկաներին հաջողվում է փախչել: Այնքան էլ հետաքրքիր չի:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Հերոսը պետք է իր ոռ ճղելով ինչ-որ բանի հասնի, նույնիսկ եթե փրկի Էլոիզին ու՝ անակնկալ, Էլոիզը զոլավոր պոչով կապիկ է: Հերոսը հաշվում է Էլոիզի պոչի զոլերը, եթե ոչ մի ավելի լավ բան մտքով չի անցնում: Նրանք իսկական չեն: Զոլերը նկարված են: Ինչու՞:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ԵՐԿՐՈՐԴ 1500 ԲԱՌԵՐԸ</b></span></div><div style="text-align: justify;"><ol><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Հերոսի գլխին ավելի շատ վիշտ լցրեք:</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Հերոսը, հերոսական լինելով, պայքարում է, ու նրա պայքարները բերում են.</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Եվս մեկ ֆիզիկական կոնֆլիկտի:</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Սյուժեի անակնկալ շրջադարձի, որոնք ավարտում են 1500 բառերը:</span></li></ol></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ԱՅԺՄ.</b> Երկրորդ մասում ԼԱՐՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆ կա՞: ԱՂԵՏՆ աճու՞մ է սև ամպի նման: Հերոսը վզին ստանու՞մ է: Երկրորդ մասն է՞լ է տրամաբանական:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ՄԻ՛ ՊԱՏՄԵՔ ԴՐԱ ՄԱՍԻՆ: Ցու՛յց տվեք, թե այդ բանն ինչ տեսք ունի: Սա գրելու գաղտնիքներից մեկն է. երբեք մի պատմեք ընթերցողին՝ ցույց տվեք նրան (նա դողում է, թափառող աչքեր, կախված ծնոտ ու նման բաներ): Ստիպեք ընթերցողին, որ տեսնի նրան:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Երբ գրում եք, օգտակար բան է մի տպագիր էջին <i><span style="color: #666666;">(մոտ 250 բառ ծ.թ.) </span></i>գոնե մեկ փոքր անակնկալ տրամադրել: Խելքին մոտ է սպասել, որ այս փոքր անակնկալները կգայթակղեն ընթերցողին շարունակել կարդալ: Կարիք չկա խորը ջանքեր թափել: Ժամանակ առ ժամանակ նման բան ստանալու եղանակներից մեկը նրբորեն ապակողմնորոշելն է: Հերոսը զննում է սենյակը, որտեղ կատարվել է սպանությունը: Նրա հետևի դուռը դանդաղ սկսում է բացվել: Նա դա չի տեսնում: Երանության մեջ՝ շարունակում է իր զննումը: Դուռն ավելի ու ավելի լայն է բացվում, մինչև... անակնկա՛լ: Սենյակի հակառակ կողմի մեծ պատուհանի ապակին ընկնում է շրջանակից: Այն պետք է որ դանդաղ իր տեղից դուրս սահած լինի, ու սենյակ փչող քամին էր դռան բացվելու պատճառը: Ուրեմն ո՞ր մի գրողս է պատճառ դարձել, որ ապակին այդքան երկար ժամանակ ընկնի: Հանելուկներ, հանելուկներ:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Պատմության գործող անձին բնութագրելն իրենից ներկայացնում է հետևյալը. նրան բաներ եք տալիս, որոնք կստիպեն նրան մնալ ընթերցողի մտքում: ՊԻՏԱԿԱՎՈՐԵՔ ՆՐԱՆ:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ԿԱՌՈՒՑԵՔ ՁԵՐ ՍՅՈՒԺԵՆ ԱՅՆՊԵՍ, ՈՐ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆԸ ԿԱՐՈՂԱՆԱ ՇԱՐՈՒՆԱԿԱԿԱՆ ԼԻՆԵԼ:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ԵՐՐՈՐԴ 1500 ԲԱՌԵՐԸ</b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Թող վիշտն անձրևի հերոսի գլխին:</span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Հերոսը որոշակի առաջընթաց է ունենում ու սրիկային/ինչ-որ մեկին փակուղի է գցում ու մղում.</span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ֆիզիկական կոնֆլիկտի:</span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Սյուժեի անակնկալ շրջադարձի, որտեղ ցանկալի է, որ հերոսը կարգին վզին ստանա, ինչով ավարտվում են 1500 բառերը:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ԱՐԴՅՈ՞Ք.</b> դեռ ԼԱՐՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆ կա: ԱՂԵՏՆ ավելի՞ է մթագնել: Հերոսն անելանելի վիճակու՞մ է հայտնվել: Այդ ամենը տրամաբանական կերպո՞վ է կատարվել:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Այս ուրվապատկերներն ու ընդհանուր բանաձևերը միայն մի նպատակ ունեն. ձեզ ստիպել, որ դուք ֆիզիկական կոնֆլիկտ, սյուժեի իսկական շրջադարձներ մտցնեք՝ մի փոքր լարվածությամբ ու աղետով համեմված: Դրանք չկան՝ ուրեմն pulp-պատմվածք էլ չկա:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Այս ֆիզիկական կոնֆլիկտներն ամեն մասում կարող են ՏԱՐԲԵՐ էլ լինել: Եթե հերոսը բռունցքներով է կռվում, դա կարող է բավարարել ձեռնամարտի կարիքը մինչև հաջորդ հեքիաթը: Նույնը վերաբերում է թունավոր գազին ու թրերին: Իհարկե, կարող են բացառություններ էլ լինել՝ դա բնական է: Հատուկ հարվածի կամ զենքն արագ մերկացնելու արվեստին տիրապետող հերոսը կարող է դրանք մեկ անվամից ավել էլ օգտագործել:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ամբողջ միտքը նրանում է կայանում, որ խուսափեք միապաղաղությունից:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆ.</b> Կենդանի, արագ, առանց վատնված բառերի: Ստեղծեք լարվածություն, ստիպեք ընթերցողին, որ տեսնի ու զգա գործողությունը:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ՄԹՆՈԼՈՐՏ.</b> Լսել, տեսնել, շոշափել, զգալ հոտն ու համը:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ.</b> Ծառեր, քամի, տեսարան ու ջուր:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ԳՐԵԼՈՒ ԱՄԲՈՂՋ ԳԱՂՏՆԻՔՆ ԱՄԵՆ ԲԱՌԻ ՀԱՇԻՎՆ ՈՒՆԵՆԱԼՆ Է:</span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ՉՈՐՐՈՐԴ 1500 ԲԱՌԵՐԸ</b></span></div><div style="text-align: justify;"><br /><ol><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Դժվարություններն ավելի խիտ լցրեք հերոսի գլխին:</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Այնպես արեք, որ հերոսը գրեթե թաղված լինի պրոբլեմների մեջ (օրինակ՝ սրիկան նրան բանտարկել է, նրա վրա գցել սպանության մեղադրանքը, աղջիկն ամեն ինչից դատելով մահացել է, ամեն ինչ կորած է ու տառապող պրոտագոնիստը շուտով ՈՒՐԻՇ ՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ԵՂԱՆԱԿԻ զոհը կդառնա):</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Հերոսն ինքն իրեն ազատում է ՍԵՓԱԿԱՆ ՈՒՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ շնորհիվ՝ սովորած կամ ուժային:</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Մնացած հանելուկները (մի մեծ հանելուկը, որը պահել եք մինչև այս պահը, կօգնի ձգել հետաքրքրությունը) պարզվում են վերջնական կոնֆլիկտի ընթացքում, երբ հերոսն իրավիճակն իր ձեռքն է առնում:</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Սյուժեի վերջին շրջադարձ, մեծ անակնկալ (տարբերակներ՝ սրիկան անսպասելի անձ է դուրս գալիս, «գանձը» կեղծիք է և այլն):</span></li><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Կտրող նախադասությունը, որն ավարտում է պատմվածքը:</span></li></ol></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ԱՐԴՅՈ՞Ք. ԼԱՐՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆԸ պահել եք մինչև վերջին տողը: ԱՂԵՏԸ մինչև վերջ դիմացե՞լ է: Ամեն ինչ բացատրվե՞լ է: Ամեն ինչ տրամաբանական կերպո՞վ է կատարվել: Կտրող նախադասությունը բավականաչա՞փ է՝ ընթերցողին ջերմ զգացողություններով թողնելու համար: Աստվա՞ծ է սպանել սրիկային, թե՞ հերոսը:</span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="color: #666666; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><i><b>Թարգմանեց Բ. Պողոսյանը</b></i></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-5941263354827903329?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-47908483082608212482011-12-22T14:34:00.000+04:002011-12-22T14:35:18.051+04:00<div style="text-align: justify;"><b>No Doubt, "<span style="color: #0b5394;">Don't Speak</span>"</b></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="400" src="http://www.youtube.com/embed/TR3Vdo5etCQ?rel=0" width="570"></iframe></div></div><div style="text-align: justify;">Հիշեցի, էլի: Հին, ոչ այնքան բարի ժամանակները:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-4790848308260821248?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-53034470085460079842011-12-21T21:18:00.000+04:002011-12-21T21:18:06.495+04:00<div style="text-align: justify;">Ընդհանրապես, երբ կյանքիդ մի հատված փորձում ես ետ մղել, ճնշել, որպես լծակի հավասարակշռության կետ՝ ամենաշատ ճնշումն ընկնում է միջանկյալ հատվածի վրա, որն ավելի հաշտ է դրա հետ: Մարդկանց հետ էլ է այդպես:</div><div style="text-align: justify;">Ես չեմ հիշում իմ կյանքը 2006-2008 թվերին:</div><div style="text-align: justify;">Այսօր հաշվեցի՝ պարզվեց, որ քսանհինգ տարեկան եմ: Կյանքիս կեսն արդեն ապրել եմ ու, գրողը տանի, այն ինձ դուր չի եկել:</div><div style="text-align: justify;">Ի՞նչ երաշխիքներ կան, որ մնացածը դուրս կգա:</div><div style="text-align: justify;">Լա՞վ ես:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-5303447008546007984?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-61748552712726513102011-12-16T02:45:00.001+04:002011-12-16T02:46:27.211+04:00<div style="text-align: justify;">Հարգելի <a href="http://www.tert.am/">Թերթ.am</a> ու <a href="http://1in.am/">1ին.am</a>,</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Երկար ժամանակ ձեր նորությունների բաժանորդը (և քննադատը) լինելուց հետո ես որոշել եմ դադարեցնել բաժանորդագրությունս ու մնացած ընթերցողներիս էլ խորհուրդ եմ տալիս հետևել օրինակիս:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Նախապատմություն. ինչու՞ էի բաժանորդագրվել հայկական լրատվական կայքերի, եթե արտասահմանյան տեղեկատվությունը թե անաչառության, թե՛ տեղեկատվության որակի առումով գերազանցում է հայկականին, իսկ լեզվի հետ էլ, կարծես թե, խնդիր չունեմ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Հիմնական պատճառը հայալեզու տեղեկատվությանն աջակցություն ցույց տալն էր: Մղում, որը խոշոր հաշվով իրեն չարդարացրեց:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Նախապատմություն. լրագրողի էթիկայի մասին ես էլի էի գրել, երբ անդրադարձել էի&nbsp;Ամսագիր.am-ին իմ «<a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/08/blog-post_1712.html">Լրագրողի էթիկան, սեքսն ու երաժշտությունը</a>» հոդվածում, որին, ինչպես նաև դրան հաջորդած իրավական տերմիններ չարաշահող ինչ-որ մարդկանց սպառնալիքներն ու պորտը տեղը դնելը դեռ կենդանի են բլոգում: Արդյո՞ք այդքան կոնֆլիկտն ինչ-որ բան փոխեց: Մտնում եմ նրանց կայք, առաջին էջից պատահական հոդված ընտրում, ու ասես ինքնածաղր լինի. բառացիորեն՝ <a href="http://amsagir.am/?p=3299">բրիտանացի գիտնականների հերթական հայտնագործությունը</a>:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;">Նախապատմություն. հայկական լրատվականների պիառ-մենեջերները երևի ռուսական աղբյուրներից էին իրենց մասնագիտությունն ուսումնասիրել, որովհետև տենդենցները դրա մասին են վկայում: Այլ կերպ ասած, կիրառվում էին (ու դեռ շարունակում են կիրառվել) առնվազն էթիկ առումով կասկածելի ստրատեգիաներ, որոնք առավել հատուկ են ռուսական բաններային ցանցերին: Օրինակ՝ աչքի ընկնող, ոչ այդքան ցնցող տեղեկատվությունն առավել նկատելի դարձնող վերնագրեր: Ֆեյսում ընկերներ ավելացնել նրա համար, որ շեյրը ավելի շատ մարդիկ տեսնեն: Կարճ ասած՝ նյութի որակի վրա ուշադրություն քիչ էր դարձնում: Իսկ նյութի որակը, ներեցեք արտահայտությանս համար, ոռի է: Եթե նյութը չի պատճենահանված, այն առնվազն շարադրված է հակիրճ ու դպրոցականի շարադրություն հիշեցնող ոճով: Ինչու՞: Քանի որ գրողներն իրենք նյութին չեն տիրապետում, ոչ մի լրացուցիչ ուսումնասիրություն անց չեն կացնում, միայն կոնսպեկտում, գուգլած նկար են կպցնում ու տեղադրում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Նախապատմություն.&nbsp;<a href="http://www.tert.am/">Թերթ.am</a>&nbsp;ու&nbsp;<a href="http://1in.am/">1ին.am</a>&nbsp;կայքերը սնկերի պես աճող լրատվականների մեջ աչքի էին ընկնում առավել խելքը գլխին տեղեկատվությամբ: Իհարկե, քոփի-փեյստը շատ էր, բայց գոնե նորմալ, ոչ ռուսական-բաններային կայքերից, ու հեղինակն էլ թեև ոչ միշտ, բայց բավականին հաճախ նշվում էր:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Բայց նախորդ կետում նշված էթիկ սխալները տարածվեցին նաև նրանց վրա: Ես պարտքս համարեցի մի քանի անգամ զգուշացնել ձեզ: Ու բնավ միակը չէի այդ հարցում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Բայց արի ու տես՝ մեկ <a href="http://www.1in.am/arm/armenia_right_28412.html">Սոս Սարգսյանն է սպառնում դատավորին</a> (որտեղ պարզվում է, որ խոսքը ոչ թե դերասանի, այլ ինչ-որ անհայտ Սոս Սարգսյանի մասին է, որի ազգանունն ըստ էության չպետք է շոշափվեր վերնագրում, ու նյութն էլ այնքան բանալ ու անհիշարժան է՝ հերթական դատավարություն ոչ այնքան հազվադեպ գործով, որ առանձին հոդվածի չպետք է արժանանար), մեկ էլ <a href="http://www.tert.am/am/news/2011/12/15/gazcloud/">աղետ է գալակտիկայում</a>&nbsp;(որտեղ էլ պարզվում է, որ ոչ մի աղետ էլ չկա, ինչ-որ չնշված աստղագետներ չնշված միջոցներով հայտնաբերել են չնշված գազային միգամածություն, որը գալակտիկայի կենտրոնի աստղադիտակներով դեռ չգրանցված սև անցքը կուլ է տվել միլիոնավոր տարիներ առաջ ու դրա արձագանքը մեզ հիմա է սկսել հասնել, ու այդ մասին հրատարակել է Nature ամսագրի չնշված համարն՝ իր չնշված հոդվածում. երևի արդեն գուշակեցիք՝ հոդվածի հեղինակը նույնպես չի նշված):</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ու սա ընդամենը երկու օրինակ են, երբ «նրանց անունն է Լեգիոն»:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Եթե դուք պարզապես փորձում եք փող աշխատել միամիտ ինտերնետցիների վրա, խնդրում եմ զգուշացնել, ու ես պարզապես ժամանակ չեմ վատնի: Եթե դուք նպատակ ունեիք լուրջ տեղեկատվական պլատֆորմներ ստեղծել, ապա, ցավոք, պետք է ասեմ՝ դա ձեզ չի հաջողվում: Ու, դատելով ընթերցողի քննադատությանը ձեր արձագանքից, չի էլ հաջողվի:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Բ. Պողոսյան:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6174855271272651310?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-18506213900189501002011-12-15T21:14:00.000+04:002011-12-15T21:14:05.634+04:00<div style="text-align: justify;">Առանց մեկնաբանությունների:</div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/Kyxvw47ciD0?rel=0" width="570"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-1850621390018950100?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-9165872282268829892011-12-10T19:34:00.000+04:002011-12-10T19:41:29.001+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">Միացի՛ր ՁԻԱՀ-ից ազատ սերնդի համար պայքարին սեղմելով&nbsp;<a href="http://www.2015quilt.com/" target="_blank">այս հղումը</a>:</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-XG--GlVlMUI/TuN70XvLhYI/AAAAAAAAD8g/jp7HWlNU7tA/s1600/35250.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-XG--GlVlMUI/TuN70XvLhYI/AAAAAAAAD8g/jp7HWlNU7tA/s1600/35250.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Իհարկե, քիչ հավանական է, որ <b><span class="Apple-style-span" style="color: #990000;">(RED)</span></b> նշված ապրանքները կհայտնվեն Հայաստանում, բայց գոնե օգնեք տարածել ուղերձը:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-916587228226882989?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-43698377198889371772011-12-10T05:57:00.000+04:002011-12-10T06:00:35.276+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OJF-E8E1c6A/TuK4PzkEUWI/AAAAAAAAD6s/zVXt5_7LOgg/s1600/IMG_0019.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-OJF-E8E1c6A/TuK4PzkEUWI/AAAAAAAAD6s/zVXt5_7LOgg/s400/IMG_0019.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;">Փիսուկս իր սիրելի ուտելիքն է կրծում՝ հավի թաթ:) այն էլ ինչ ագահությամբ: Առաջին լուսանկարներն են, որ ես եմ անում: Ափսոս՝ ֆոտոխցիկիս էկրանը ջարդել եմ, չեմ կարողանում նորմալ նկարել:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ամբողջ ալբոմն՝ <a href="https://plus.google.com/u/0/photos/101844267815319178404/albums/5684308036811041665" target="_blank">այստեղ:</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-4369837719888937177?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-56379292176788269622011-12-10T04:02:00.001+04:002011-12-10T04:03:52.552+04:00<div style="text-align: justify;"><b>Dream Theater, "<span class="Apple-style-span" style="color: #0b5394;">Solitary Shell</span>"</b></div><div style="text-align: justify;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/5FVp2rw1BFQ?rel=0" width="570"></iframe></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Հիմա ինձ մասին է ավելի, քան երբևէ:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-5637929217678826962?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-10341781015338315072011-12-07T16:34:00.001+04:002011-12-10T04:04:36.436+04:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OxcPY-BjlB8/TuKWV69hHbI/AAAAAAAAD44/-lXbmnNkJTM/s1600/Socrates_Louvre.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-OxcPY-BjlB8/TuKWV69hHbI/AAAAAAAAD44/-lXbmnNkJTM/s320/Socrates_Louvre.jpg" width="240" /></a></div>Որոշեցի բանավեճի արվեստի մասին հոդվածաշար գրել: Ի վերջո, հայալեզու շրջանում միայն առանձին անհատներ են նրան տիրապետում գիտակցաբար:<br /><br />Այս անգամ, որքան էլ ոչ տիպիկ լինի ինձ համար, կսկսեմ ոչ թե հիմունքներից, այլ երեք «չի՛ կարելիներից», որոնք այդքան հաճախ են պատահում մեր բանավեճերում:<br /><br />Ցանկացած դեպքում, բանավեճ սկսելուց առաջ անկեղծորեն ինքներդ ձեզ հարց տվեք. ի՞նչ արդյունքի եք ձգտում: Եթե միայն ցանկանում եք ապացուցել, որ ճիշտ եք, ապա մի բանավիճեք: Դուք ճիշտ եք, ու եթե նույնիսկ իրականում ճիշտ էլ չեք, ապա ձեզ հակառակում համոզելը կպահանջի լիքը ավելորդ էներգիա, կարող է առաջացնել վիրավորվածության զգացողություն ու ոռի մրմռալ բանավեճում պարտված կողմի մոտ: Իսկ եթե իրոք ցանկանում եք պարզել, թե երկու և ավելի տեսակետներից որն է ճիշտ, ապա խնդրում եմ, մի օգտվեք հետևյալ փաստարկներից:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Ռասսելի թեյաման</span></div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Եթե ես հայտարարեի, որ Երկրի ու Մարսի միջև էլլիպտիկ շրջագծով չինական թեյաման է թռչում, ոչ ոք չէր կարողանա ժխտել իմ պնդումը, եթե ես բավականաչափ զգույշ լինեի, որ ավելացնեի՝ թեյամանն այնքան փոքր է, որ ամենահզոր աստղադիտակներն էլ չեն կարողանա այն հայտնաբերել: Բայց եթե ես իսկապես դա ասեի, այն անտանելի վարկած է մարդկային տրամաբանության համար, որն այն կկասկածի, ու ինձ արդարացիորեն կասեին, որ ես հիմարություն եմ խոսում: Եթե, իհարկե, այդպիսի թեյամանի գոյությունը հաստատված լիներ հին գրքերում, սովորեցված որպես սրբազան ճշմարտություն ամեն կիրակի, մտցված երեխաների մտքերի մեջ դպրոցում, դրան հավատալուն հապաղելը կդառնար էքսցենտրիզմի նշան ու դատապարտեր կասկածողին հոգեբույժի ուշադրությանը՝ լուսավորյալ, ու ինկվիզիտորի՝ ավելի վաղ ժամանակներում:</i></div><i></i><br /><div style="text-align: right;"><i><i><b>Բերտրան Ռասսել, «Աստված կա՞»</b></i></i></div><i> </i></blockquote><div style="text-align: justify;">Այլ կերպ ասած, մի բերեք փաստարկներ, որոնք համարում եք ճիշտ միայն այն պատճառով, որ հակառակն ապացուցված չի/տվյալ պարագայում ապացուցելի չի:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">«Ոչ մի իսկական շոտլանդացի»</span></div><div style="text-align: justify;">«Ոչ մի իսկական շոտլանդացին» տերմինն առաջ է քաշել փիլիսոփա Էնտոնի Ֆլյուն 1975 թվականի իր «Մտքեր մտածելու մասին. արդյո՞ք ես անկեղծորեն ուզում եմ ճիշտ լինել» («Thinking About Thinking: Do I sincerely want to be right?») գրքում.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Պատկերացրեք շոտլանդացի Հեմիշ ՄակԴոնալդին, որը կարդում է «Glasgow Morning Herald» թերթն ու տեսնում է «Բրայտոնյան սեռական մոլագարը կրկին հարվածում է»: Հեմիշը ցնցված է ու հայտարարում է, որ «ոչ մի շոտլանդացի նման բան չէր անի»: Հաջորդ օրը նույն թերթի հերթական թողարկման մեջ նա հոդված է կարդում Աբերդինցի տղամարդու մասին, որի բռնի գործողությունների մոտ բրայտոնյան մոլագարի արածը գրեթե ջենտլմենական է թվում: Այս փաստը ցույց է տալիս, որ Հեմիշի կարծիքը սխալ էր, բայց արդյո՞ք նա պատրաստվում է ընդունել դա: Քիչ հավանական է: Այս անգամ նա ասում է. «Ոչ մի <u>իսկական </u>շոտլանդացի նման բան չէր անի»:</i></div><i></i><br /><div style="text-align: right;"><i><i><b>Էնտոնի Ֆլյու, «Մտքեր մտածելու մասին»</b></i></i></div><i> </i></blockquote><div style="text-align: justify;">Այլ կերպ ասած, եթե ստատիստիկ կամ այլ բնույթի դրույթ եք բերել, ու դրան ակնհայտ հակափաստարկ է արվել, պետք չի հակափաստարկը դասել անոմալիաների կարգին: Անձամբ ինձ սա հաճախ հանդիպվում է այս տեսքով (եթե պարզեցնենք ու ընդհանրացնենք).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Բոլոր քրիստոնյաները բարի են:</div><div style="text-align: justify;">- Ինկվիզիցիան էլ երևի դրա օրինակ է:</div><div style="text-align: justify;">- Ինկվիզիցիան <u>իսկական</u> քրիստոնյաները չեն: Բոլոր <u>իսկական</u> քրիստոնյաները բարի են:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Argumentum ad consequentiam</span></div><div style="text-align: justify;">Կամ՝ «փաստարկում հետևանքների միջոցով»: Կարելի է ձևակերպել հետևյալ կերպ. եթե Ա դրույթը ցանկալի հետևանքներ ունի, ապա այն ճշմարիտ է: Ինչը ես դիտարկել էի <a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/04/blog-post_19.html" target="_blank">Անուշ Սեդրակյան. «Մենք քրիստոնյա դառնալու խնդիր ունենք»</a> հոդվածում.<br /><blockquote class="tr_bq"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #999999;">Հնարավոր չէ հասարակություն ստեղծել` մարդկանց խմբավորելով ինչ-որ արտաքին ստանդարտներով. ընդդիմությունը խմբավորում է մարդկանց համաձայն հակաիշխանական ստանդարտների, իշխանությունը խմբավորում է համաձայն նյութական շահերի, և մենք տեսնում ենք, որ բոլոր այդ խմբավորումներից հասարակություն դուրս չի գալիս:</span></i><br />Այսինքն՝ ըստ հեղինակի, քրիստոնեությունը մեզ պետք է զուտ մարդկանց խմբավորելու համար: Անկախ նրանից, մենք հավատում ենք դրան, թե ոչ: Կամ, ավելի պարզ ասած, եկեք խաբենք նրանց, որ միավորվեն: Հեղինակը.<br /><ul><li>ա) չի տեսնում տարբերությունը կրոնի ու քաղաքական իդեալի միջև</li><li>բ) այսքանից հետո ընդհանրապես բարոյականության կամ էթիկայի մասին խոսելու տեղ չունի՝ նա ընդամենը ցանկանում է միավորված ու բարոյական հասարակության մասին իր պատկերացումները փաթաթել հասարակության կոնկրետ սեգմենտի:</li></ul></blockquote>Մի կողմ թողնելով վերևում բերված մասնավոր հերքումն, ընդհանրացնենք, թե ինչի հետևանքով են մարդիկ ցանկալի հետևանքը որպես դրույթի ճշմարտացիության ապացույց ընդունում.<br /><ul><li>ցանկալին որպես ճշմարիտ ընդունելու հակում</li><li>իրականությունը սեփական դրույթին արհեստականորեն համապատասխանեցնելու փորձ</li></ul>Առաջինի պարզագույն օրինակ. կան Դրախտ ու Դժոխք, քանի որ դրանք հնարավորություն են ստեղծում ստանալ անսխալական ու հավերժական արդարություն՝ անկախ մարդկային վերջավոր արդարության սխալներից: Այս փաստարկը ոչ թե հաստատում կամ ժխտում է դրույթն, այլ ցույց է տալիս այն բերողի սուբյեկտիվ հակումը կոնկրետ տեսանյան նկատմամբ:<br /><br />Երկրորդի օրինակ է վերոհիշյալ հոդվածում քննարկվածը. քրիստոնեությունը ճշմարիտ կրոն է, քանի որ այն կօգնի միավորել մարդկանց:<br /><br />Argumentum ad consequentiam-ը հաճախ բերվում է քողարկված տեսքով՝ կոնկրետ տեսանկյունի առավել շահավետ լինելը ցուցադրելու համար: Ցանկացած դեպքում, նրա բոլոր արտահայտումները կարելի է պարզապես դուրս շպրտել բանավեճից որպես աղբ:<br /><br />Կարծես թե վերջ: Ցուցակն, իհարկե, կհամալրվի ու կշարունակվի: Շնորհակալություն ընթերցանության համար:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-1034178101533831507?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-24209232776217146642011-12-05T05:32:00.001+04:002011-12-05T05:34:29.004+04:00Ծանոթներիցս մեկն (արական սեռի, քյառթոտ) այսօր խնդրում էր ֆեյսի պրոֆիլ ջարդել:<br />- Ապե ջարդի էլի, լավ էլի, ախպերական:<br />- Չեմ կարա, **** ջան, պրինցիպի հարց ա:<br />- Բայց խի՞, ապե:<br />- Դե, ասենք, էդ ինձ համար նույնն ա, ինչ դու, ասենք, տղու մինետ անես:<br />- Հա, բայց ո՞վ պիտի իմանա:<br />Ու, ինչպես կասեր չՆորիկը, տենց:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-2420923277621714664?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-13652690539587987602011-12-05T03:20:00.001+04:002011-12-05T05:15:16.291+04:00<div style="text-align: justify;">Երբևէ լսե՞լ եք «հակահոմոսեքսուալ էկզորցիզմի» մասին: Այս տեսահոլովակում կարող եք տեսնել, թե ինչպես է այն իրականացվում տասնվեցամյա դեռահասի նկատմամբ.</div><br /><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/L9v2uk99o2E" width="570"></iframe></div><br /><div style="text-align: justify;">Էկզորցիզմը «չար հոգիներին» մարդու միջից դուրս քաշելու պրակտիկա է, որը ներառում է ծեծ, սառը ջրով շփումներ, շղթաներով կապել, մտրակով հարվածներ, սովի ու ծարավի մատնել: Միջնադարում միջոցների ցանկը շատ ավելի լայն էր:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;">... bring your daughter to the slaughter.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #999999;">Եթե ճիշտ եմ հիշում, ապա այս թեմային արդեն հակիրճ անդրադարձել եմ, բայց գրառումը չեմ կարողանում գտնել: Ներեցեք, եթե կրկնեմ արդեն ասածս:</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Որոշ ֆանատիկներ որպես էկզորցիզմի ապացույց են բերում... «The Exorcism of Emily Rose» գեղարվեստական ֆիլմը: Որը, նրանց պնդմամբ, իրական դեպքերի վրա է հիմնված: Այո, ֆիլմն իսկապես հիմնված է Աննալիզե Միխելի հետ կապված դեպքի վրա: Բայց ինչքանո՞վ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Խիստ կաթոլիկ ընտանիքում մեծացած, դեպրեսսիայով ու շիզոֆրենիայի սիմպտոմներով տառապող հավատացյալ աղջիկը դիմեց եկեղեցուն:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Հոգևորականները հրաժարվեցին իրականացնել էկզորցիզմը, պատճառաբանելով... որ դրա համար անհրաժեշտ է եպիսկոպոսի թույլատվությունը: Ինչևէ, հոգևորական Էռնստ Ալտը համոզեց եպիսկոպոս Յոզեֆ Շտանգլին, որ աղջիկը դիվահար է, կաթողիկոսն էլ հանձնարարեց հայր Ռենցին իրականացնել էկզորցիզմը համաձայն 1614-ի հռոմեական ծիսակարգի, բայց պահպանել հույժ գաղտնիություն: Փաստորեն՝ կիրառվում էին մեթոդներ, որոնք ժամանակակից են իսպանական, պորտուգալական ու հռոմեական ինկվիզիցիաներին:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Էկզորցիզմի մինչև չորս ժամ տևող վաթսունյոթ սեանս անց Աննալիզեն մահացավ քնի մեջ: Մահվան պահին նա 23 տարեկան էր կշռում էր 31 կիլոգրամից էլ պակաս:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Դատի ժամանակ հոգևորականներ Էռնստ Ալտն ուԱռնոլդ Ռենցը պնդում էին, որ աղջկա մեջ իսկապես դևեր են եղել ու... որ աղջկա մահը նրա փրկությունն ու ազատագրումն էր՝ էկզորցիզմի դրական արյունք:&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ոմն միանձնուհի երազում տեսել էր, որ Աննալիզեի մարմինը նեխման ենթակա չի, քանի որ նա սրբացել է և այլն: Ինչը մղեց ծնողներին աղջկա մարմինն էքսհումացիայի ենթարկել: Մարմինը կրում էր նեխման բոլոր նշանները, որոնք պետք է տեղի ունենային: Հրաշք տեղի չէր ունեցել:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Բարեբախտաբար, հոգևորականներին մեղավոր ճանաչեցին «անփութության հետևանքով իրականացված սպանության մեջ»: Ցավոք, շատ կարճ ժամկետ տվեցին: Եթե ես կայացնեի դատավճիռը, ապա կպահանջեի, որ հայր սրբերի նկատմամբ նույնպես էկզորցիզմ իրականացվեր այ, այս սուրբ մարդու կողմից.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-TD6sY8Oc_ao/TtwQtaF9ThI/AAAAAAAAD4I/ppQ-A6K4LNY/s1600/vlastelin1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-TD6sY8Oc_ao/TtwQtaF9ThI/AAAAAAAAD4I/ppQ-A6K4LNY/s1600/vlastelin1.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Հետաքրքիր է, թե Աննալիզե Միխելի մահն ինչպես օգտագործվեց եկեղեցու կողմից. կաթոլիկներն ուխտագնացություն են կազմակերպում դեպի նրա գերեզմանը՝ համարելով նրան «անկեղծ հավատով փրկված մարդ»:<br /><br />Ու սա՝ 1976 թվականին, ոչ թե միջնադարում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Այնպես որ, կաթոլիկ հոգևորականները տղա երեխաներ բռնաբարելու սեանսների միջև երիտասարդ աղջիկներ սպանելով էլ են զբաղվում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ասում են՝ մեր արաքյալականներն էլ են էկզորցիզմի սեանսներ անց կացնում: Սեանսներ, որոնց պարունակության ու մարդկային/ադեկվատ լինելու մասին ոչ մի տվյալ չունենք: Մարդկանց նկատմամբ, որոնք կամ իրենց ծնողներին գաղափարապես անհամապատասխան երեխաներ են, կամ էլ բժշկական օգնության կարիք ունեն: Հենց ձեր կողքը: Դա ձեզ չի՞ անհանգստանցում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Տարածված են պատմություններ նույնիսկ Վազգեն Ա-ի իրականացրած էկզորցիզմի մասին: Եթե այդ ամենը ճիշտ է, ապա ես կվերանայեմ այդ մարդու նկատմամբ իմ վերաբերմունքը:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-GoZIjqStURc/TtwaNQs5sCI/AAAAAAAAD4Q/FZQ5OyuMKL0/s1600/PedoAmorth.gif" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="246" src="http://2.bp.blogspot.com/-GoZIjqStURc/TtwaNQs5sCI/AAAAAAAAD4Q/FZQ5OyuMKL0/s320/PedoAmorth.gif" width="320" /></a></div><b>Թարմացում.</b> լավ, հիշեցի ցավոտ թեման շոշափելու պատճառներից մեկը. ոմն կաթոլիկ հոգևորական Գաբրիել Ամորթ, որն իր ասելով իրականացրել է, 2010-ի տվյալներով, 70,000-ից ավել էկզորցիզմներ (մաթեմատիկան հուշում է, որ 86-ից մինչև 2010-ը նա դրա համար պետք է որ օրեկան մոտ ութ էկզորցիզմ իրականացրած լինի՝ առանց հանգստյան օրերի. ասվածից հետո պատկերացրեք մարդու դալբայոբիզմի աստիճանը), պնդում է, որ Հարրի Պոտտերի մասին գրքերը դժոխք են տանում (բլա բլա բլա, հին հեքիաթ է՝ զարմացած եմ, որ մեր սեփականներից միայն Կյանքի Խոսքն է այդ առիթով արտահայտվել), բացի դրանից՝ յոգան, ուզում եք՝ հավատացեք, ուզում եք՝ ոչ... սատանիզմ է: Քանի որ այն «մղում է մարդկանց Հինդուիզմի երկրպագության», իսկ «բոլոր արևելյան կրոնները հիմնված են վերածնման կեղծ գաղափարի վրա»:<br /><br />Ու հետո խոսում են կրոնական հանդուրժողականությունից: Հենց պատին ես դեմ տալիս:<br /><br />Եթե ինչ-որ մեկին հետաքրքիր է, թե ինչու եմ նշում այս տերտերին, որը չափազանց բութ է, որ հասկանա, թե ինչ է յոգան ու ինչ սատանիզմը, ապա թույլ տվեք շարադրել հարցս. իսկ ի՞նչն է մղում մարդկանց դեպի պեդոֆիլիա: Կաթոլիցի՞զմը:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-1365269053958798760?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-77191874991413196542011-11-24T16:30:00.001+04:002011-11-28T02:41:40.785+04:00<div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-HEJGR6xwQAM/Ts46r4A4qLI/AAAAAAAAD4A/H8sn5kfCV-o/s1600/armnetawards.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="116" src="http://2.bp.blogspot.com/-HEJGR6xwQAM/Ts46r4A4qLI/AAAAAAAAD4A/H8sn5kfCV-o/s200/armnetawards.jpg" width="200" /></a>Այս տարի որոշեցի մասնակցել&nbsp;Armnet 2011 մրցանակաբաշխությանը: Նախ՝ բլոգս <a href="http://naichinge-ru.blogspot.com/2010/11/blog-post_24.html" target="_blank">անցյալ տարվանից</a> լավ աճ է ապրել ու կարող եմ այն ներկայացնել առանց ամաչելու: Հետո՝ կցանկանայի իմ մասն ունենալ մրցանակաբաշխության մասսայականության աճի մեջ:<br />Իհարկե, որևէ անվանակարգում հաղթելու հավանականություն առանձնապես չկա, բայց դա այնքան էլ էական չի)))<br />Իհարկե, եթե բլոգս ձեզ ինչ-որ արժեքավոր բան է տվել, կամ էլ համարում եք, որ արժանի է հաղթանակի կոնկրետ անվանակագրում, շնորհակալ կլինեմ, եթե քվեարկեք: Դա կարող եք անել, սեղմելով բլոգի աջ վահանակում&nbsp;Armnet 2011-ի բանների վրա:<br />Անվանակարգերը հետևյալն են (լրիվ պայմաններին կարող եք ծանոթանալ <a href="http://armnetawards.am/index.php?al=rules" target="_blank">այստեղ</a>).<br /><ul><li><b>Դիզայն և հարմարավետություն</b> - տրվում է լավագույն դիզայն և օգտագործման հարմարավետություն ունեցող կայքին</li><li><b>Նորարարություն</b> - տրվում է այն կայքին, որը վերջին երկու տարվա ընթացում առաջինն է նշանակալի տեխնոլոգիական նորամուծություն մտցրել կայքում</li><li><b>Տեխնիկական կատարում</b> - տրվում է այն կայքին, որը լավագույն կերպով է իրականացրել տեխնիկական լուծումները</li><li><b>Բովանդակություն</b> - տրվում է այն կայքին, որն ունի օրիգինալ, հետաքրքիր, գրագետ բովանդակություն: Այս անվանակարգի համար հատուկ առավելություն կստանան այն կայքերը, որոնք ունեն գրագետ հայերեն տարբերակ</li><li><b>Տարվա առաջընթաց</b> - տրվում է այն կայքին, որը վերջին տարվա ընթացքում հատուկ նվաճումներ է ունեցել, կտրուկ ժողովրդականություն է ստացել կամ տեխնոլոգիական մեծ առաջընթած է գրանցել&nbsp;</li><li><b>Գլխավոր մրցանակ</b> - տրվում է այն կայքին, որը բոլոր անվանակարգերով ժյուրիի կողմից ստացել է առավելագույն քանակով միավորներ&nbsp;</li><li><b>Ժողովրդական ընտրություն</b> - այս անվանակարգում հաղթող կճանաչվի հանրային քվեարկության արդյունքում ամենաշատ ձայներ հավաքած կայքը</li><li><b>Orange-ի հատուկ մրցանակ</b> - մրցանակը տրվում է Orange ընկերության կողմից կայքի լավագույն մոբայլ տարբերակի համար:</li></ul>Դե, հաջողություն ցանկանանք մասնակիցներին ու մրցանակաբաշխությանը:)))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-7719187499141319654?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-35087290953173196032011-11-24T10:16:00.001+04:002011-11-24T10:48:35.021+04:00<div style="text-align: justify;">Այս տեսանյութերն ու գովազդները համարվում էին նորմալ, ադեկվատ ու ճիշտ դեռ հիսունականներին.</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/v3S24ofEQj4?rel=0" width="570"></iframe></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/44e-Y08_B-0?rel=0" width="570"></iframe></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/QQlELlkzvGo?rel=0" width="570"></iframe></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/AWeZ5SKXvj8?rel=0" width="570"></iframe></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ու, իհարկե, 50-ականներ չի, այլ 74, բայց)))</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/sTSA_sWGM44?rel=0" width="570"></iframe></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ասածս ի՞նչ է: Պետք չի հալած յուղի պետք ընդունել այն, ինչ ձեզ տալիս է հասարակությունը դոգմաների, մամուլի ու այլ միջոցներով: Դրա մեջ շատ է այն, ինչ հասարակությունը, հասարակության կոնկրետ սեգմենտ, մարդկանց խումբ կամ առանձին անհատ ցանկանում է, որ դուք մտածեք:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Դուք ցանկանու՞մ եք, որ ուրիշները որոշեն, թե ինչ պետք է մտածեք դուք: Ես՝ ոչ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Եթե դուք առանց տրամաբանորեն, չորս տարեկանին բացատրելու մակարդակի ու անհերքելի ապացույցների վախենում եք մի բանից, ատում կամ սիրում եք մի բան, չի բացառվում, որ ձեզ դա ներշնչել են:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Մի քանի տարի անց ձեզ ներշնչած գաղափարները կարող են նույնչափ աբսուրդ թվալ, ինչքան այն, ինչ հենց նոր դիտեցիք:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Հաշվի առեք սա ամեն անգամ, երբ նորություններ, ֆիլմ, հեռուստահաղորդում եք դիտում: Սովորեք քննարկել ու քննադատել ամեն ինչ, որ ձեզ հրամցվում է, նախքան կընդունեք դա: Սովորեք ինքնուրույն մտածել:</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Joq9pusJfXc/Ts3nprG2gHI/AAAAAAAAD34/99g8sJZDuG4/s1600/fawkes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-Joq9pusJfXc/Ts3nprG2gHI/AAAAAAAAD34/99g8sJZDuG4/s1600/fawkes.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3508729095317319603?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-66600207233399598342011-11-24T02:19:00.001+04:002011-11-24T02:58:46.154+04:00<div style="text-align: justify;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">Տեղափոխեմ այստեղ ֆորումի մաստուրբացիայի մասին հոդվածը, որը մինչ այժմ հասանելի էր փակ մասսայի: Հասկանալի պատճառներով (18+ պարունակություն) բաց եմ թողնում «Մաստուրբացիայի տեխնիկան» բաժինը: Հայկական ստանդարտ քոփի-փեյստ չսպասեք:))) Զգուշացում. հոդվածը բացահայտորեն շոշափում է սեռական թեմաներ, պարունակում է նյարդերի վրա բացասական ազդող մեջբերումներ ու <u>շատ երկար է</u>: Եթե համարում եք, որ այս գործոնները կարող են ձեզ վիրավորել կամ վնասել, մի կարդացեք այն: Հոդվածում կիրառված պատկերները մաստուրբացիայի «բուժման» համար նախատեսված գործիքներ են:</span></b></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-u6Fi9VWUwQk/Ts14yi2ySkI/AAAAAAAAD3g/qWj3LToav-U/s1600/T29qXlXjhcXXXXXXXX_%2521%252179308122.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em; text-align: justify;"><img border="0" height="198" src="http://1.bp.blogspot.com/-u6Fi9VWUwQk/Ts14yi2ySkI/AAAAAAAAD3g/qWj3LToav-U/s200/T29qXlXjhcXXXXXXXX_%2521%252179308122.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">Այս հոդվածում կքննարկեմ մաստուրբացիան: Որպեսզի չձանձրացնեմ ձեզ, գիտական-աստվածաբանական լեկցիան մաստուրբացիայի ու օնանիզմի տաբուի մասին կտեղափոխեմ վերջը: Ում հետաքրքիր չի՝ հնարավորություն կունենա չկարդալ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Մաստուրբացիայի (ես նախընտրում եմ «մաստուրբացիա» տերմինն «օնանիզմին», թեկուզ այն պատճառով, որ վերջինս ունի քրիստոնեական ծագում ու հանդիսանում է սխալ մեկնաբանության արդյունք) մասին թեմա բացելու մտքին ես հանգա Հերման Ռոլեդերի «Die Masturbation» («Օնանիզմ» կամ «Մաստուրբացիա») գիրքը կարդալիս: Նախքան բուն գրքին ու նրա հեղինակի սեռական կոմպլեքսներին անդրադառնալը, փորձենք առավել առողջ ու սթափ կերպ սահմանել. թե ինչ է մաստուրբացիան, ինչպես նաև դիտարկենք այն անհատի ու հասարակության տեսանկյուններից:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Մաստուրբացիան» բառացիորեն հայերեն թարգմանելիս նշանակում է ձեռնաշարժություն՝ ձեռքերի միջոցով սեռական օրգանների գրգռում: Նմանատիպ ակտը, անկախ նրանից, ավարտվում է օրգազմով, թե ոչ, մտնում է մաստուրբացիայի սահմանման տակ: Առավել նեղ իմաստով մաստուրբացիան ձեռքերի կամ առարկաների միջոցով սեռական օրգանների գրգռումն է՝ հաջորդող օրգազմով:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Մաստուրբացիայի տված օգուտի ու վնասի մասին խոսելիս սկսենք նրանից, որ տարբեր է մաստուրբացիայի ազդեցությունը մտավոր ու էմոցիոնալ զարգացման տարբեր մակարդակներում, ինչպես նաև տարբեր հոգեբանական վիճակներում գտնվող մարդկանց համար: Եթե նորմալ մարդու համար մաստուրբացիան կարող է հանդիսանալ սեռահարաբերությունների կարճաժամկետ փոխարինող ու խիստ բարերար ազդեցություն ունենալ, սատիրիազիսի/նիմֆոմանիական պաթոլոգիայով տառապող մարդուն այն կարող է հասցնել հյուծման: Ցանկացած դեպքում, օրգաստիկ զգացողությունը պատկանում է ուժեղ էմոցիոնալ զգացողությունների թվին ու կարող է վնասել էմոցիոնալ հավասարակշռության պաթոլոգիկ խանգարումներ ունեցող մարդկանց: Որպես հաճելի, վերականգնվող, հեշտ հասանելի զգացողություն, մաստուրբացիոն օրգազմը կարող է կախվածության բերել թուլակամ, հիպերինտրովերտ, ուժեղ ամաչկոտությամբ ու սեքսուալ դեպրիվիացիայով տառապող մարդկանց մոտ: Այս հիվանդագին երևույթներից ոչ մեկը չունեցող մարդկանց համար մաստուրբացիան լրիվ անվտանգ է:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ftXsq6M1D9U/Ts15Oj2_fYI/AAAAAAAAD3o/PAOVKPjURsg/s1600/Chastity_belt_Heyser_0.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em; text-align: justify;"><img border="0" height="187" src="http://3.bp.blogspot.com/-ftXsq6M1D9U/Ts15Oj2_fYI/AAAAAAAAD3o/PAOVKPjURsg/s200/Chastity_belt_Heyser_0.png" width="200" /></a></div>Մաստուրբացիայի առավել հակված են սենսորալ (զգայական) դեպրիվիացիայի մեջ գտնվող մարդիկ. այն, գումարվելով սեփական մարմինը, դեմքը շոշափելուն, եղունգներ կրծելուն, վերքերը փորփրելուն՝ երևույթների, ինչպիսիք արտահայտվում են սենսորալ դեպրիվիացիայի ժամանակ, մասամբ փոխհատուցում է ֆիզիկական շփման պակասը: Սեփական անձի ու բազմաթիվ ծանոթների փորձի հիման վրա որոշակի համոզվածությամբ կարելի է ասել, որ ֆիզիկական շփման քանակի ավելացումը բերում է մաստուրբացիայի կարիքի անկման:</div><div style="text-align: justify;">Պակաս կարևոր չի մաստուրբացիայի ժամանակ հիգիենայի կանոնների պահպանումը. մատներն ու օբյեկտները, որոնց միջոցով այն իրականացվում է, պետք է գոնե լվացված լինեն, որպեսզի դրանց միջոցով բորբոքումներ ու վարակներ չփոխանցվեն սեռական օրգանների առավել բաց մասերին: Սա առավել կարևոր է իգական սեռի ներկայաացուցիչների համար, որոնց սեռական օրգանների լորձաթաղանթն ու արգանդի վզիկը շատ զգայուն ու խոցելի են այդ տեսանկյունից:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Կարծում եմ, գոնե այստեղ կարիք չկա ապացուցել, որ սեռական հակումն ինչպես կենդանիների, այնպես էլ մարդու լրիվ բնական կարիք է, որը բավարարում է պահանջում: Բայց մարդը, ի տարբերություն կենդանիների, ունի զուգընկերոջ գիտակցական ընտրության խնդիր: Երբ հարմար զուգընկեր չկա, «չեղածից լավ» տարբերակից խուսափելու համար (ինչը հոգեբանական տեսանկյունից շատ ավելի նախընտրելի է. «չեղածից լավ» հակառակ սեռի ներկայացուցիչը, որի նկատմամբ սեռական ակտը ոչ թե սեռական հակման, այլ կարիք բավարարելու բնույթ է կրում, սեքսի նկատմամբ անտիպատիայի ու սեքսուալ բնույթի այլ նևրոզների կարող է բերել) մաստուրբացիան լավ միջոց է: Ժամանակակից բժշկական ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ մաստուրբացիան ստրեսի դեմ լավ միջոց է, նամանավանդ կանանց համար:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Մաստուրբացիան շատ լավ է սեփական սեքսուալությունը գիտակցելու և ուսումնասիրելու հարցում. այս առումով այն շատ է օգնում մարդկանց սեռական հասունացման տարիքում ու սեռական կյանքի սկզբնական շրջանում: Ի վերջո, դժվար է գտնել քո մարմինն ու նրա սեքսուալությունն ուսումնասիրելու հարցում ավելի էնտուզիաստիկ ու վստահելի զուգընկեր, քան դու ինքդ ես:</div><div style="text-align: justify;">Սեռական ֆունկցիայի կայունացումից հետո, երբ երկարատև պահքը կարող է այն խախտել ու բերել սեռական թուլության, հաճախ փրկում է մաստուրբացիան:</div><div style="text-align: justify;">2009 թվականին Անգլիայի կառավարությունը որոշել է միանալ Հոլանդիայի կառավարության որոշմանն ու դեռահասներին պրոպոգանդել օրեկան գոնե մի անգամ զբաղվել մաստուրբացիայով. ըստ նրանց, դա կպակասեցնի դեռահասների շրջանում հղիության ու սեռական հիվանդությունների դեպքերի քանակը: Ըստ իս, դա մի փոքր սխալ մոտեցում է՝ շատ ավելի ճիշտ կլիներ իջեցնել պահպանակների անասելի թանկ գները:</div><div style="text-align: justify;">Ինչևէ, տարբեր կրոնական խմբերի մեջ, ինչպես նաև երրորդ աշխարհի երկրներում մաստուրբացիան, նամանավանդ կանացի տարբերակը, դեռևս համարվում է բավականին դատապարտելի երևույթ, ու շրջանառում են այնպիսի արխաիկ գրքեր, ինչպիսին է Հերման Ռոլեդերի վերոհիշյալ աշխատանքը:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Օնանիզմի տաբուի մասին</span></div><div style="text-align: justify;">Մաստուրբացիայի տաբուն հասարակական կոմպլեքսների տեսանկյունից առավել հիշեցնում է քաղցկեղային ուռուցք. այն ճյուղավորված է, պոլիմորֆիկ, ուղեկցվում է մի փունջ պատոլոգիկ սկզբնապատճառներով ու հետևանքներով: Հետաքրքիր է տաբուի հիմնավորումը. եթե երեխաներին վախեցնում են մաստուրբացիայի այնպիսի հետևանքներով, ինչպիսիք են կուրացումն ու ձեռքերի ափերի մեջ մազեր աճելը:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Մաստուրբացիան ու օնանիզմը թեև հաճախ նույնացվում են, բայց իրականում բավականին տարբեր երևույթներ են. եթե «մաստուրբացիա» բառը, ծագելով «մանուս»՝ «ձեռք» բառից, նշանակում է «ձեռնաշարժություն»՝ սեռական օրգանների գրգռում ձեռքերի կամ մատների միջոցով, ապա օնանիզմն ի սկզբանե ավելի լայն հասկացություն էր. ցանկացած «հակաբնական» սեռական ակտ (ոչ վագինալ սեռական ակտ կամ վագինալ սեռական ակտ, որը չի ավարտվում սերմնաժայթքումով կնոջ ներսում) մտցվում էր օնանիզմի սահմանման տակ՝ մասնավորապես, պահպանակների կիրառումը կամ «դրսում պրծնելն» էլ էին օնանիզմի դեպք (վերջին դեպքն էլ հենց հանդիսացել է հիմք «օնանյան մեղք» ու «օնանիզմ» հասկացությունների ծագման համար):</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ֆրեյդի ու պսիխոանալիզի նրա հիմնադրած դպրոցի, հասարակական էվոլյուցիայի ու այլ գործոնների ազդեցության տակ «օնանիզմ» անվան տակ հայտնի «այլասերվածությունների» ու «պաթոլոգիաների» խումբը գիտական տեսանկյունից լուծարվեց, նրա փոխարեն հայտնվեցին հասկացություններ, ինչպիսիք են կոնտրացեպցիան, օրալ սեքսը, և այլն: Ինչևէ, «օնանի մեղքի» տաբուն շարունակեց կենսունակ մնալ տարբեր կրոնական խմբերում, ինչպիսիք են հուդայականությունը, քրիստոնեական եկեղեցին ու նրա տարբեր աղանդները, թեոսոֆական կազմակերպությունը, տոլստոյականները, և այլն (որոշ «օնանոֆոբներ» նույնիսկ միաժամանակ տառապում են այս պաթոլոգիաներից մի քանիսով):</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-qseYC0QlH2k/Ts15coImTyI/AAAAAAAAD3w/TjzfKZoUM1E/s1600/thering.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em; text-align: justify;"><img border="0" height="184" src="http://1.bp.blogspot.com/-qseYC0QlH2k/Ts15coImTyI/AAAAAAAAD3w/TjzfKZoUM1E/s200/thering.jpg" width="200" /></a></div>Ապացուցել վերոհիշյալ ուղղությունների հետևորդներին իրենց մոլորման խորությունը կնշանակի բանավեճի մեջ ներքաշել մարդկանց, ում վրա տրամաբանական փաստարկներն ավելի թույլ են ազդում, քան իմ վրա՝ անհիմն վիրավորանքները: Պատճառը բնավ նրանց մտավոր ունակությունները չեն. նույն թեոսոֆների մեջ ես հանդիպել եմ տարբեր մտավոր ունակությունների մարդկանց, ինչը կարելի է ասել նաև քրիստոնյաների ու հուդայականների մասին: Իրական պատճառը կայանում է նրանում, որ այդ կրոնական հիմքերն այդ տաբուն պարունակում են իրենց գրավոր, բանավոր կամ ինտուիտիվ դոգմայի մեջ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Դոգմաներից առավել ազատ մարդկանց համար ասեմ, որ օնանիզմի տաբուն իր բոլոր արտահայտումներում էլ հանդիսանում է հուդայական հավատալիքների ժառանգություն. համաձայն դրանց,</div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">սեռական ակտը, ինչպես գրեթե ցանկացած զգայական հաճույք, մեղք էր</li><li style="text-align: justify;">սեռական ակտը, կրոնական մակարդակի վրա «ստորադաս» ու «անմաքուր» կնոջ հետ կապված լինելով, հեռացնում էր մարդուն սաբաովթ-յահվե-տետրագրամատոն-բլաբլաբլա աստծուց</li><li style="text-align: justify;">բուն Օնանի մեղքը, նշված հին կտակարանում ու Տորայում</li><li style="text-align: justify;">եթե տղամարդու սերմնահեղուկը կնոջ արգանդ չի ընկնում, գալիս է սուկկուբուս-դեմոնը, գողանում սերմը, ինչից հետո ինկուբուս-դեմոնը գիշերով այցելում է ինչ-որ կնոջ, բեղմնավորում է նրան այդ սերմնահեղուկով, ու դրա հետևանքով ծնված երեխաները դիվային հատկանիշներ են ունենում</li></ul><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ժամանակակից քրիստոնեությունը ժառանգել է հուդայականության սեռական տաբուների առյուծի բաժինը, ինչը չի կարելի ասել վաղ քրիստոնեական-գնոստիկ աղանդների մասին. եթե նիկողայոսականները կնոջը պիղծ էին համարում ու որպես միակ աստվածահաճո սեռական կապն էին ընդունում հոմոսեքսուալը, ապա այլ ուղղությունները ամենաբազմազան տեսանկյուներ ունեին սեռական հարցի շուրջ. ըստ որոշ ենթադրությունների, շատ ուղղություններում հաղորդությունն ընդունվում էր քուրմ-հովվի առնանդամից՝ սպերմայի տեսքով, որոշ աղանդներ համարում էին, որ կինը ստեղծվել է տղամարդու վայելքի համար ու հանդիսանում է ընդհանուր սեփականություն: Ի հակադրում այս ուղղությունների, կային սեռերի հավասարություն քարոզող աղանդներ, որոնց թվին էր պատկանում, ըստ ավետարանչական վկայությունների, նազովրեցիների աղանդի այն ճյուղը, որի առաջնորդն էր ռաբբի Իեշուան (քրիստոնեական ավանդության մեջ՝ Հիսուս Քրիստոսը):</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Մնացած, հուդայականության հետ կապ չունեցող մշակույթներում սեռական արգելքները կրում են պերիոդիկ (ինչպես բրահմաչարիան հինդուիզմում), մոնոգամիկ (ամուսնական անհավատարմության տաբուն տարբեր մշակույթներում), հասարակական/էթնիկ (տարբեր «կաստային» կամ էթնիկ խմբերի ներկայացուցիչների միջև սեռահարաբերությունների ու խառնամուսնությունների տաբուն) բնույթ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ինչ վերաբերում է Ռոլեդերին ու նրա գրքին, հեղինակն ակնհայտորեն աննորմալ է ու պաթոլոգիաներ ունի: Եթե ինչ-որ մեկը պատրաստվում է ասել, որ գիրքը հնացած է ու ակտուալությունը կորցրած, դրան կպատասխանեմ, որ այն շարունակում է թարգմանվել, տարածվել, ընթերցվել ու մեջբերվել որպես մասնագիտական կարծիք: Բացի դրանից, դեռ ապրում է նույն ժամանակաշրջանում ծնունդ առած կարծիքը, թե Ֆրեյդն աննորմալ է:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Կփորձեմ գիրքը հերքել առանց դիմելու ժամանակակից որևէ ուսումնասիրությունների օգնությանը՝ ցույց տալով, որ դա կարելի էր անել թեկուզ դրա գրման հաջորդ օրը:&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Գրքում նյութի մատուցման ձևի հետևանքով կասկած է հարուցում նաև նրա մասնագիտական կոմպետենտությունը. օրինակի համար, բժշկական հարցի շուրջ իր տեսանկյունը հիմնավորելիս նա մեջբերում է գրողների ու փիլիսոփաների կարծիքը, ինչպիսիք են Շոպենհաուերն ու Վոլտերը: Չնայած իրենց բնագավառում ունեցած հեղինակությանը, չեմ կարծում, որ այս մարդիկ կոմպետենտ կարծիք կարող են հայտնել սեքսոպատոլոգիայի ու սեքսոպսիխոլոգիայի բնագավառներում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Որպես օրինակ նա բերում է մի ուսուցչի պատմություն.</div><blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"><i>Фурнье рассказывает о таком случае умственного онанизма: один из учителей школы замечал у себя непроизвольное семяизвержение всякий раз когда он видел, как пороли учеников, главным образом, в момент когда они спускали брюки. Эти явления принимали у него все более острый характер, а под конец он заболел непроизвольным извержением семени при виде случайных картин, напоминающих ему те или иные моменты.</i></blockquote><div style="text-align: justify;">Ցանկացած լուրջ հոգեբան կասի, որ սա ոչ մի կերպ չի կարող հանդիսանալ «հոգեբանական օնանիզմի» օրինակ, ինչպես այն ներկայացնում է հեղինակը: Նույն կերպ էլ հոգեբանական օնանիզմի օրինակ չի երազախաբության երևույթը, քանի որ օնանիզմը ենթադրում է սեռական օրգանների կամ երևակայության գիտակից գրգռում: Ուսուցիչը ոչ մի կերպ չի փորձում իր մեջ արթնացնել սեռական ակտի պատկերներ: Անձամբ իմ կարծիքով, գործ ունենք ֆետիշիզմի պաթոլոգիկ դեպքի հետ. ուսուցիչն ամենայն հավանականությամբ զարգացման անալ շրջանում նմանատիպ ծեծի է ենթարկվել: Այս մասին առավել մանրամասն կարող եք կարդալ Զիգմունդ Ֆրեյդի «Երեխային ծեծում են. սեռական այլասերումների ծագման հարցի վերաբերյալ» («'Ребенка бьют' - к вопросу о происхождении сексуальных извращений») աշխատանքում:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Инструментальный онанизм» գլուխը խորհուրդ չեմ տալիս կարդալ նյարդերից թույլ մարդկանց: Հեղինակը մեծագույն հաճույք է ստանում մեզ պատմելիս, թե ինչ տարօրինալ օբյեկտներ են տղամարդիկ մտցրել միզուղու մեջ՝ նրա լորձաթաղանթը գրգռելու համար, ու ինչպիսի դաժան ու ցավալի մահի է դա բերել: Որպեսզի գրածս պաթետիկ չափազանցություն չթվա, փոքրիկ մեջբերում կատարեմ բուն գրքից.</div><blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"><i>В канале мужского органа находили ручки, вязальные иглы, колосья, карандаши, катетры, зубочистки, у детей мужского пола-горошинки, бобы. Все это вводилось в половой орган с целью раздражения и мастурбации. И нередки были случаи, когда извлечь обратно инородное тело мастурбирующему не удавалось. Тогда они прибегали к вспомогательным инструментам и только глубже проталкивали попавшие в половой орган предметы, отчего получалось пробуравливание мочевого пузыря, воспаление прямой кишки и-смерть, тяжелая мучительная смерть.</i></blockquote><div style="text-align: justify;">Գրքում հեղինակը սրանից հետո անցնում է մասնավոր դեպքերի մանրակրկիտ նկարագրության, որով նպատակ ունի ազդել կարդացողների սեռական ֆոբիաների ու կոմպլեքսների վրա:</div><div style="text-align: justify;">Անձամբ իմ կարծիքով, ոչ մի հոգեպես առողջ մարդ իր սեռական օրգանի մեջ նմանատիպ իրեր չի մտցնի: Մեկ էլ, չեմ պատկերացնում, թե ինչպես է տղա երեխայի միզուղու մեջ սիսեռահատիկ կամ լոբի տեղավորվել: Բայց փորձել չեմ պատրաստվում:</div><div style="text-align: justify;">Հունական ֆալլոսներն անգրագիտաբար անվանելով պենիս, նա հույների ու հռոմեացիների մասին արտահայտվում է այնպես, ինչպես կարտահայտվեր, ասենք, պապուասների մասին.</div><blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"><i>У римлян и греков мы встречаем различные инструменты, которые у них назывались penis (половой мужской член), представляющие различных размеров мужские половые органы в процессе эрекции (возбуждения). Все эти приспособления изготовлялись из различных материалов, даже золота, и были всевозможных размеров. Женщины носили их, как украшение, а мужчины дарили их женщинам, как художественные произведения, так что среди некоторых племен этот низменный подарок принимал характер особого культа.</i></blockquote><div style="text-align: justify;">Հետաքրքիր է, արդյո՞ք գիտակցում էր Հերման Ռոլեդերը, թե ինչքան ավելի առաջադեմ ու զարգացած էր «այդ ցեղերի» հասարակությունն իր նախաֆաշիստական ու հետքրիստոնեական հայրենիքի համեմատ:</div><div style="text-align: justify;">Օնանիզմի ներքին պատճառները թվարկելիս նա ինքն իրեն գերազանցում է.</div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;">Չափազանց կենդանի խառնվածք</li><li style="text-align: justify;">Սեռական բնազդների հիվանդագին բարձրացում&nbsp;</li><li style="text-align: justify;">Այլասերված սեռական հակում</li><li style="text-align: justify;">Վաղաժամկետ զարգացում</li><li style="text-align: justify;">Հիվանդություններ, այլանդակ երևույթներ, և այլն</li><li style="text-align: justify;">Ժառանգականություն</li><li style="text-align: justify;">Անփությություն, ծուլություն, անպատասխանատվություն</li><li style="text-align: justify;">Ցածր կամք ու բարոյականություն</li></ul><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Որպեսզի ցրեմ ընդհանուր տպավորությունը, թե այդ ժամանակվա բոլոր բժիշկներն աննորմալ ֆաշիստ դեգեներատներ էին, նշեմ, որ հեղինակը դրանից առաջ մեջբերում է ոմն պրոֆեսսոր Դեսլյանդի շատ ավելի հանդուրժողական նշումն օնանիզմի առաջացման պատճառների մասին.<span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"> </span></div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Проф. Деслянд различает 3 фактора разновидностей онанизма:</i></div><ol><li style="text-align: justify;"><i>Онанизм, который возникает без всякого побуждающего к этому повода, т.-е., когда сама природа приводит к этому акту.</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Онанизм, вызываемый посторонним влиянием</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Онанизм, который возникает у целого ряда лиц, вследствие отсутствия необходимых для естественного совокупления возможностей.</i></li></ol></blockquote><div style="text-align: justify;">Ինչևէ, Ռոլեդերն այս թվարկումն անվանում է «անբավարար»:</div><div style="text-align: justify;">Մարդկային խառնվածքների տիպերը նշելիս Ռոլեդերն ասում է.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Я различаю четыре вида их:</i>&nbsp;</div></blockquote><blockquote class="tr_bq"><i></i><br /><div style="text-align: justify;"><ol><li><i><i style="text-align: -webkit-auto;"><div style="display: inline !important; text-align: justify;"><i>Холерический-темперамент, реагирующий чрезвычайно повышенно выявлением страсти, гнева, прорыва из нутра и горячечности.</i></div></i></i></li><i><li><i style="text-align: -webkit-auto;"><div style="display: inline !important; text-align: justify;"><i>Сангвинический-темперамент видоизменяющийся, колеблющийся, но, безусловно, веселый, игривый.</i></div></i></li><li><i style="text-align: -webkit-auto;"><div style="display: inline !important; text-align: justify;"><i>Меланхолический-темперамент мрачный, придавленный, располагающий к одиночеству.</i></div></i></li><li><i style="text-align: -webkit-auto;"><div style="display: inline !important; text-align: justify;"><i>Флегматичный-темперамент вялый, овеянный холодком, сдержанный хладнокровием.</i></div></i></li></i></ol></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Ցավոք, պետք է հիասթափեցնեմ լուսահոգի Հերմանին՝ խառնվածքային այդ տիպերը տարբերակել է ոչ թե նա, այլ ք.ա. երկրորդ դարում ապրած հույն բժիշկ Գալենը: Նույն հույներից մեկը, որոնց նա բերել է որպես հետամնացության ու այլասերվածության օրինակ հանդիսացող «ցեղեր»:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Հետագա զառանցաբանությունների վրա շատ չկենտրոնանանք ու անցնենք առաջ՝ դրանք մոտավորապես այս մակարդակի են (մեջբերում եմ գրքից).</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Аристотель считал, что особенно плодовитыми и страстными являются животные, лишенные яичек.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Հեղինակն ամբողջ գրքի ընթացքում պնդում է, որ օնանիզմը բերում է մտավոր ունակությունների անկման (դրա համար բերելով այնպիսի ծիծաղաշարժ փաստարկներ, ինչպիսին է «օնանիզմի ժամանակ երևակայության ու նյարդային համակարգի լարումը»), ինչից հետո գրում է հետևյալ տողերը.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Люди, занятые тяжелым физическим трудом, как-то: грузчики, люди от сохи, и пр. не подвержены частой половой возбудимости. Напротив, лица, занятые исключительно умственным трудом, ведущие неподвижный образ жизни, возбуждаются легче. К ним относятся: научные работники, письмоводители, торговцы и пр.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Հետո արտահայտված շատ մտքեր իմ մոտ ամրապնդեցին Ռոլեդերի մտավոր թերարժեքության մասին իմ տպավորությունը («արդյո՞ք պատերազմական գործողություններն իջեցնում են օնանիզմի մակարդակը» թեմայով).</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Но серьезно нельзя, конечно, рекомендовать войну в качестве средства против онанизма; из наблюдений можно вывести, что во время маневров половое влечение не совсем понижается.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Փաստորեն, եթե ռազմական գործողություններն իջեցնեին զինվորների հակումն օնանիզմի նկատմամբ, բարի բժիշկը պատերազմն իր դեղատոմսերում կնշեր որպես դեղ, որովհետև «այն ավելի լավ է, քան օնանիզմը»:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Հերման Ռոլեդերն օնանիզմի պատճառների թվում իրար կողքի նշում է էրոտիկ գրականության ընթերցումն ու... բալետը:</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Воля должна несомненно господствовать над страстью. Разум должен руководить желаниями, стремлениями и волей.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Ja ja, Deutschland uber alles!!! Sieg heil!!!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ռոլեդերը չափազանց հաճախ է մոռանում, որ իր գրածն ընդամենը բժշկական գրականություն է, ոչ թե «Mein Kampf», որում պետք է ընթերցողին սովորացնել, թե ինչ «բարձր սկզբունքներով» պետք է առաջնորդվի «երիտասարդ Գերմանիան»:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ինչևէ, սա ավելի շատ կարելի է բացատրել նրանով, որ նա փորձում է համոզիչ բժշկական փաստերի պակասը լրացնել այդ ժամանակաշրջանում ընդունված գաղափարներին դիմելու միջոցով ընթերցողների մեջ համախոհության զգացողություն ծնելով: Դե, թող շարունակի ծնել, ծնելը նրան սազում է: Երբևէ կենթադրեի՞ք, որ գեղարվեստական ցուցահանդեսներ այցելելը կարող են այլասերման ու հոգեբանական դեգրադացիայի հիմք դառնալ.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Меня убедила Берлинская художественная выставка 1895 г. в деморализующем влиянии некоторых картин на нашу молодежь. Так напр., полотно „Искушение Антония“, где изображена совершенно голая женщина, обвивающая руками и ногами Антония, собирало огромную толпу зрителей. Таким же успехом пользовалась картина, изображающая течение горного ручья, окруженного двадцатью голыми женскими телами. Толпу поклонников имела картина Лятора, изображающая еврейку в момент, когда она собирается войти в ванну („Купающаяся Сарра“). Целый ряд других изображений: двух голых сатиров, голую кокетливую женщину с пышной грудью, коленопреклоненную перед амуром,-все эти картины и изображения делали свое дело и вовлекали юношей в пьянеющий круговорот сладострастия.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Հաջորդում է հեղինակի սեռական կոմպլեքսների անհերքելի ապացույց.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Я был свидетелем, как в зоологическом саду вывели перед публикой льва и львицу с целью совокупления на глазах у публики, а юные зрители с наслаждением следили за этой мерзкой сценой.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Որպեսզի շատ չմանրանանք ու շատ ժամանակ չծախսենք գրքի այս մասի վրա, անցնենք մի փոքր առաջ՝ օնանիզմի բուժման մեթոդներին: Նախ մեջբերենք բուժման մեթոդների բժշկի բերած թվարկումը.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Лечение мы должны разделить на следующие моменты:<br /></i></div><ol><li style="text-align: justify;"><i><i>Общее лечение онанизма.</i></i></li><i><li style="text-align: justify;"><i>Физические пороки, как следствие онанизма.</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Половое извращение, как результат онанизма.</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Онанизм и внушение.</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Лечение лекарствами.</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Инструментальное лечение.</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Хирургическое лечение.</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Брак.</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Половая жизнь вне брака и нормальное половое возбуждение, как мера борьбы с онанизмом.</i></li><li style="text-align: justify;"><i>Лечение онанизма в специальных лечебницах.</i></li></i></ol></blockquote><div style="text-align: justify;">Եթե մարդուն զոռով ամուսնացնելն օնանիզմի նպատակով բավականաչափ անհեթեթ ու հրեշավոր չեք համարում, անցնենք ընդգծված կետերին, սկսելով գործիքային բուժումից.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Я придерживаюсь мнения проф. Фурнье, который рекомендует для подобных случаев металлическую пластинку, медную или жестяную, накладываемую на половые органы и прикрепляемую вокруг бедер так, что прикосновение руками к половым органам становится невозможным.</i>&nbsp;</div></blockquote><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i></i><i>Весьма остроумный аппарат придумал Лафонд, который изобрел инструмент, легко одеваемый вокруг половых органов, делающий возможным только мочеиспускание и категорически мешающий касанию руками пола. Свой инструмент Лафонд назвал поясом против онанизма. Аппарат этот или, как мы его назовем, бандаж состоит из хлопчато-бумажной массы, прикрепленной к помочам, совершенно закрытый, напоминающий собою купальные штаны. Бандаж состоит из резиновых полос и, таким образом, он не затрудняет телодвижений. В области половых органов находится металлический щит соответствующей формы. Для девочек он делается продолговато-треугольным, для мальчиков конусообразным, способным вместить половой член и яички, в определенном же месте оставляется отверстие для мочеиспускания. Бандаж приготовляется так, что он на половой орган не давит и не затрудняет никаких движений и функций.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Մարդն, ով պնդում է, որ սպորտային դասընթացների ժամանակ ճոպանի ու սեռական օրգանները շփումը մղում է մարդկանց օնանիզմի, չի՞ գիտակցում որ իրենց «բանդաժի» նման օտարածին մարմնի հետ անընդհատ շփումը նմանատիպ արդյունք կտա:</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Фьюрбингер рекомендует в отношении детей школьного и дошкольного возраста применять так называемые клетки небольших размеров, легко запираемые, ключ же должен храниться у родителей. Некоторые онанисты, страдающие семятечением, одевают на половой член так называемые поллюционные кольца. Форма кольца мешает эрекциям во сне, так как язычок кольца толкает половой орган, мешая ему прийти в возбужденное состояние, и если все-таки наступает напряжение, то острые зубцы колец врезаются в член и пациент просыпается.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Լավ բուժում է, խոսք չունեմ:</div><div style="text-align: justify;">Հետո բժիշկն ընկնում է հեքիաթների գիրկը.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Семилетняя девочка, здоровье которой с каждым днем все ухудшалось, была застигнута родителями в момент, когда она мастурбировала. Родители тут же заказали девочке аппарат, весьма удачно приноровленный к ее органу. Здоровье ребенка стало быстро восстанавливаться и вдруг резкое ухудшение заставило родителей прибегнуть к помощи врача. Оказалось, что ребенок с поразительной ловкостью проник через аппарат и продолжал мастурбировать… пером.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Եթե ինչ-որ մեկը գիտի գոնե մի հավաստի դեպք, երբ օնանիզմը հանդիսացել է առողջության վատթարացման անմիջական պատճառ, թող ուղղի ինձ:</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Плохо пригнанные инструменты могут раздражающе действовать на половые органы, побуждая их к онанизму.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Վերջապես հասկացավ, բրավո:</div><div style="text-align: justify;">Իսկ հիմա իմ հերթն է ձեզ վախեցնելու. ահա թե բուժման ինչ մեթոդներ է կիրառել բարի ու հոգատար բժիշկ Հերման Ռոլեդերը.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Из других видов инструментального лечения упомяну еще о зондировании мочевого канала прямым и изогнутым металлическими зондами №№ 18 и 30. Я много раз применял, вводя подряд второй и третий зонды, а также №№ 22, 23, 26, расширяя мочевой канал мужского члена постепенно и последовательно, при чем я достигал следующих результатов: расширяя канал, я вводил туда струю охлаждающей воды, остужая слизистую оболочку и окружающие части.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Եթե ներվերից թույլ եք, հաջորդ մեջբերումը մի կարդացեք՝ այն վիրաբուժական միջամտության մասին է.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Там, где никакие средства не помогают и дикая половая страсть совершенно захлестывает сознание и разум человека, приходится прибегать к хирургическому способу лечения. Медицина не должна останавливаться даже перед инфибуляцией мужского органа, или вырезании клитора у лиц женского пола. Для лечения онанизма медицина прибегала и к тем, и другим способам.</i>&nbsp;</div></blockquote><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i></i><i>Фурнье утверждает, что инфибуляция является единственным и радикальнейшим средством в борьбе с онанизмом. В кратких словах он дает следующее описание настоящей операции: крайнюю плоть необходимо оттянуть по возможности вперед, прокалывая с обеих сторон иглой; швы накладываются на эти части и оставляются до полного зарубцевания отверстий, которые должны приобресть твердость и уплотненность. Первоначальные швы упраздняются и их заменяют серебряными. Если принять во внимание, что эрекция наступает у мужчин исключительно, вследствие раздражения крайней плоти, то мы поймем, что данная операция нарушает возможность получения эрекции полового члена, ибо раз крайняя плоть отделена от головки члена, то эрекция возникнуть не может. Манипуляции же для искусственного повышения половой похоти в данном случае становятся для пациента совершенно невыносимыми.</i>&nbsp;</div></blockquote><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i></i><i>Проф. Браун приходит к таким заключениям: „в случае хронического онанизма у девушек и у женщин, при сильно развитом онанизме, приступают к ампутации клитора и малых срамных губ, если обычные методы лечения не помогают“.</i><i>Этот взгляд я считаю наиболее правильным.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Հիմա՝ բուժման վայրերի մասին.</div><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Приводя бесконечный ряд мнений больших авторитетов, мы пришли к выводу, что онанистов надо посылать в лечебницы, но не в какие-либо другие заведения.</i><i>Взрослым мы рекомендуем лечебные заведения для нервных или душевных больных (пусть последнее не пугает их), с чистым здоровым воздухом, богатыми лесами и прекрасной природой.</i><i>Детям мы рекомендуем заведения воспитательного характера, с установленным строгим режимом.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Ինչ ասեմ, կարծում եմ՝ «մեջտեղից ճղեցի» գերմանացի հոգեկան հիվանդի գրած գիրքը (նման բժիշկների պայմաններում տարօրինակ չի, որ հենց գերմանիայում են ծնվել կինոպոռնոգրաֆիան, հիտլերական կարգերն ու Կարտմանի մայրիկի մասնակցությամբ կոպրոֆիլական տեսաժապավենը): Ցավոք, կգտնվեն մարդիկ, ովքեր այն կարդալով՝ կտոգորվեն բժշկի գաղափարներով. ամեն ինչ կարող է պատահել, Ակումբում մի օրիորդ Տաքսիլ կարդալու շնորհիվ քրիստոնյա էր դարձել: Եթե նման դեպքերը մեր խնդիրը չեն, ապա նրանց գոյության ու գաղափարական հիմքի մասին տեղեկություն ունենալն օգտակար կլինի բոլորիս:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ու մեկ էլ, ոչ միշտ լուրջ ընդունեք այն, ինչ մարդիկ ասում են դեմքի լուրջ ու համոզված արտահայտությամբ: Նամանավանդ դոգմաներն ու տաբուները:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Առողջ եղեք՝</div><div style="text-align: justify;">Ձեր ծծաշատ բլոգգեր:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6660020723339959834?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-54995165207387033442011-11-24T01:03:00.001+04:002011-11-24T01:12:28.279+04:00<div style="text-align: justify;">Հիշու՞մ եք այ, այս պուճուրին)))</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-GEeBa2whDA8/ThqGgLfE7EI/AAAAAAAACho/5-RJQBMaNaM/s1600/IMG_0302.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-GEeBa2whDA8/ThqGgLfE7EI/AAAAAAAACho/5-RJQBMaNaM/s400/IMG_0302.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;">Որոշեցի մի քանի տեսահոլովակ էլ գցել YouTube, կարող եք դիտել)))</div><br /><a name='more'></a><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/JpQ5t4e9mdA?hd=1" width="570"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/8_YJen58y0s?rel=0" width="570"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/_F0CNsLYHdo?hd=1" width="570"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-5499516520738703344?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-28563486941959869312011-11-22T03:57:00.001+04:002011-11-22T04:03:47.847+04:00<b>Josienne Clarke, "<span class="Apple-style-span" style="color: #0b5394;">By the Fire</span>"</b><br /><iframe width="400" height="100" style="position: relative; display: block; width: 400px; height: 100px;" src="http://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/v=2/track=2602060264/size=venti/bgcol=FFFFFF/linkcol=4285BB/transparent=true/" allowtransparency="true" frameborder="0"><br /><a href="http://josienneclarke.bandcamp.com/track/by-the-fire/"> By The Fire by Josienne Clarke<br /></a></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-2856348694195986931?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-37126831451696845382011-11-22T01:27:00.000+04:002011-11-22T01:38:10.263+04:00<iframe width="400" height="100" style="position: relative; display: block; width: 400px; height: 100px;" src="http://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/v=2/track=191127473/size=venti/bgcol=FFFFFF/linkcol=4285BB/transparent=true/" allowtransparency="true" frameborder="0"><br /><a href="http://josienneclarke.bandcamp.com/track/way-to-the-shore"> Way To The Shore by Josienne Clarke</a><br /></iframe><br /><div style="text-align: justify;">Իմ ու Վելվետի հայտնագործությունը: Ջոսին Կլարկը շատ հաճելի ժամանակակից ինդի-ֆոլկ է երգում, ու ամբողջ ալբոմը <a href="http://josienneclarke.bandcamp.com/album/one-light-is-gone">կարող եք լսել</a> bandcamp.com-ում:</div><div style="text-align: justify;">Ամեն ինչ սկսեց Սենդի Դեննիի «Fotheringay»-ի նրա կատարումը լսելուց.</div><br /><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/g7y5R9aulh4" width="570"></iframe></div><br /><div style="text-align: justify;">Դե, հաճելի ունկնդրություն:))) մի ամաչեք կիսվել տպավորություններով:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3712683145169684538?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-61744037818958149312011-11-21T21:13:00.000+04:002011-11-21T21:13:27.650+04:00<b style="text-align: justify;">Robert Plant &amp; The Strange Sensation, "<span class="Apple-style-span" style="color: #45818e;">Morning Dew</span>"</b><br /><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/7RipehewU9o" width="570"></iframe></div><div style="text-align: justify;">Չնայած Բոննի Դոբսոնին այնքան էլ չեմ սիրում, Պլանտի տարբերակը շատ լավն է:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-6174403781895814931?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-70491826290437843972011-11-21T19:34:00.001+04:002011-11-21T20:09:13.878+04:00<div style="text-align: justify;">Երկար ժամանակ մի տեսակ կորած էի))) վիճակագրությունից դատելով, բացակայությունս ընթերցողների պակասի պատճառ չդարձավ, ինչի համար շնորհակալ եմ: Դա նշանակում է, որ իզուր չեմ գրում:</div><div style="text-align: justify;">Վերջին ժամանակներս շատ էի աշխատում՝ բլոգում չգրելու հիմնական պատճառը դա էր իրականում: Բայց լռությունը երեք գրառում է, ինչ կոտրված է, ես նորից ձեզ հետ եմ)</div><div style="text-align: justify;">Բլոգիս մասին մի քանի հիշատակումներ եղան բլոգոսֆերայում, որոնց հերթով կանդրադառնամ)))</div><div style="text-align: justify;">Արտակ Հովհաննիսյանն <a href="http://hovhannisyan-a.livejournal.com/18601.html" target="_blank">իր բլոգում</a>&nbsp;հղվեց տելեգոնիայի մասին <a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/10/blog-post.html" target="_blank">իմ հոդվածին</a>))) արտակին շնորհակալություն ինչպես հղման, այնպես էլ փայլուն հոդվածի համար: Հուսով եմ՝ չես նեղանա, եթե ցրեմ քո «սեռասարսափ» տերմինը:</div><div style="text-align: justify;">Գրեգ Թամրազյանը, որի «քյառթու պիկապին» նվիրված հոդվածին <a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/08/blog-post_4352.html" target="_blank">մի անգամ անդրադարձել էի</a>, կարծես թե <a href="http://grigortamazyan.blogspot.com/2011/08/blog-post_31.html" target="_blank">մի փոքր վիրավորվել է</a>:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;">Գրեգ, քավ լիցի, ես քննադատական ակնարկ չեմ գրել քո հոդվածի մասին: Ես նրա վրա «չորով ղժացել եմ»՝ որպես «պրոգրեսսիվ քյառթիզմի» հերթական արտահայտում: Հասկանում ես, հեշտ է վերցնել բլոգ ու սկսել տարբեր տեղերից (կամ սեփական փորձից) քաղված խորհուրդներ տեղադրել, բայց պետք է նաև հաշվի առնել, որ եթե բավականաչափ տեղեկացված չես թեմայից կամ որոշակի փորձ չունես այդ ոլորտում (իսկ օդնոյում ռոմանտիկ ծանոթություններ հաստատելը լիարժեք կենսափորձի օրինակ չի), գրածդ կարող է ծիծաղելի թվալ: «<a href="http://grigortamazyan.blogspot.com/2011/11/blog-post_15.html" target="_blank">Սերը կամավոր ստրկություն է</a>» հոդվածդ, իր <strike>բրիտանացի գիտնականներից</strike> անհայտ հոգեբաններից քաղված խորհուրդներով հանդերձ, վկա: Եթե ցանկանում ես նորմալ բլոգ ունենալ, քիչ օրինակ վերցրու հայալեզու բլոգներից ու նորությունների կայքերից: Ինչպես նաև ռուսալեզու բաններային ցանցերից: Հայալեզու աղբյուրներից ոմանց դեմքին ես <a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/08/blog-post_1712.html" target="_blank">մի քանի անգամ արդեն թռել եմ</a>, կանխատեսելի «արա էս ինչ ես գրում դատի կտանք» արդյունքով: Սա ընդամենը բարի խորհուրդ է:</div><div style="text-align: justify;">Իսկ ինձ վերջերս տարել էր այ, այս երգը.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Bon Jovi, "<span class="Apple-style-span" style="color: #073763;">Runaway</span>"</b></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/s86K-p089R8" width="570"></iframe></div></div><div style="text-align: justify;"><br />Երեկ էլ կյանքումս երկրորդ լեկցիան կարդացի: Թեմաները՝ նյուէյջ, կրոնի վելուծություն կոնկրետ կրոնից դուրս, նեոպլատոնիստական տեսանկյունից:<br />Դու՞ք ինչպես եք:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-7049182629043784397?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-77829401570934707922011-11-21T19:19:00.000+04:002011-11-21T19:25:32.789+04:00<div style="text-align: justify;">Որոշ ժամանակ առաջ Արոնոֆսկու «Ռեսլեր» ֆիլմի թեմայով քննարկում էր գնում Արտակ Կոլյանի բլոգում (ի միջի այլոց, <a href="http://ablog.gratun.am/" target="_blank">նոր դիզայնը</a> շատ լավ է ստացվել, շնորհավորում եմ), որի ժամանակ չկարողացա ասել այն, ինչ կասի այս մատչն այն մասին, թե ինչ է իրականում ռեսլինգն ու ինչու եմ ես այն այդքան սիրում:</div><div style="text-align: justify;">Վայելեք. WWF World Tag Team Title Match, 'HBK' Shawn Michaels &amp; 'Stone Cold' Steve Austin vs Hart Foundation (Owen Hart &amp; British Bulldog)՝ երևի իմ տեսած լավագույն մատչերից մեկը.</div><br /><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/zVG_RBdzEDA" width="570"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-7782940157093470792?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-48185425086338622142011-11-21T16:50:00.001+04:002011-11-21T18:09:12.261+04:00<div border="0" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-I7qugT7uV-E/TspUEutl37I/AAAAAAAAD3M/O4HB8j2pjSs/s1600/pedobear.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-I7qugT7uV-E/TspUEutl37I/AAAAAAAAD3M/O4HB8j2pjSs/s1600/pedobear.gif" /></a></div><blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"><i>Պեդոֆիլ հանրությանը. հիմնված Մեր՝ Անոնիմուսի հավաքած վկայությունների ու ապացույցների վրա, էլ տրոլլինգով զբաղվելու կարիք չունեք, մմմքե՞յ: Մենք արդեն գրանցել ենք ձեզ չնայած Tor-ի «անանունության առասպելի»: Մենք «դոմփել» ու «խակ ենք արել» Freedom Hosting-ն ու Lolita City-ն: Եթե ձեր անունները ձեր հիվանդ գործում կազմված են «Լոլիտա» ու «Պեդոարջ» բառերից, պեդոֆիլներին բանտում անվանում են «Բրիտնի» ու «ղզիկ»:</i></blockquote><div style="text-align: justify;">Մեջբերման ավարտ:</div><div style="text-align: justify;">Եթե ձեզ ծանոթ չի այս ուղերձը, ապա հիշեցնեմ. այն թողարկել է Անոնիմուսն՝ իր «Operation Darknet» գործողության շրջանակներում:</div><div style="text-align: justify;">Այժմ՝ նոր հաղորդագրություն մեր ընդհանուր ընկերներից:</div><a name='more'></a><blockquote class="tr_bq"><div style="text-align: justify;"><i>Tor-ը ծրագիր է, որով մարդիկ կարող են պահպանել իրենց ազատ խոսքի իրավունքն ինչպես Չինաստանում ու Իրանում, այնպես էլ այլ երկրներում:</i></div><i></i><br /><div style="text-align: justify;"><i><i>Բայց:</i></i></div><div style="text-align: justify;"><i><i>Նույնիսկ Wikipedia-ն հղվում է կայքերի, որոնք պարունակում են մանկական պոռնոգրաֆիա տարածող աղբյուրների հղումներ: Darknet-ը պարունակում է ցուցումներ, թե ինչպես անվտանգ պատրաստել մանկական պոռնոգրաֆիա, սպանել մարդկանց և այլն:</i></i></div><div style="text-align: justify;"><i><i>Մարդիկ, ովքեր կիրառում են ազատության գործիքը իրեց հիվանդ նպատակներով, մեր թշնամիներն են: Այն, ինչ անվտանգ էր, այլևս անվտանգ չի: Մենք հետևում ենք ձեզ: Ոչ ոք անպատիժ չի մնա:</i></i></div><div style="text-align: justify;"><i><i>Մենք Անոնիմուս ենք: Մենք Լեգիոն ենք: Մենք չենք ներում: Մենք չենք մոռանում: Սպասեք մեզ:</i></i></div></blockquote><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7xkiXzrsDUA/TspYByvizEI/AAAAAAAAD3U/YVp7xQXNzek/s1600/anonymous-mask.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-7xkiXzrsDUA/TspYByvizEI/AAAAAAAAD3U/YVp7xQXNzek/s1600/anonymous-mask.png" /></a></div>&nbsp;Այնպես որ, սիրելի պեդոֆիլներ, Անոնիմուսը կգրանցի ձեր տվյալներն ու կհրատարակի, ու դուք չեք ազատվի ոստիկանությանը կաշառք տալով: Ձեր փոքրիկ հոբբին հայտնի կդառնա բոլորին:<br />Առաջարկում եմ սկսել կորցնել քունն ու վախենալ:<br />Մնացածին խնդրում եմ տարածել հաղորդագրությունը:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-4818542508633862214?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-37439990482787579212011-11-20T07:50:00.001+04:002011-11-20T08:04:04.868+04:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: right;"><i>«Մենք գիտենք, թե ովքեր են տերերը,</i></div><div style="text-align: right;"><i>Ում ձեռքից են ուտում էս շները,</i></div><div style="text-align: right;"><i>Մենք գիտենք...»</i></div><div style="text-align: right;"><i><b>Ռ. Հախվերդյան</b></i></div><br /><br />Ստորև բերված տեսահոլովակներում կարող եք տեսնել, թե ինչպես են ոստիկանները փորձում ցրել Կալիֆորնիայի Դևիս համալսարանի ուսանողների խաղաղ ցույցը: <a href="http://www.sacbee.com/2011/11/19/4066159/10-occupy-protesters-arrested.html">Ոստիկանության պետ Աննետ Սպիցուզան պնդում է</a>, որ գազային զենքը կիրառվել է, քանի որ ուսանողները փակ օղակի մեջ էին առել ոստիկաններին ու կտրել նրանց աջակցությունից: Ոստիկանությունը գործում էր համալսարանի ղեկավարության հրամանով, որն արգելել էր վրանային ճամբարում մնալ հանգստյան օրերին:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;">Ահա և տեսահոլովակները.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/WmJmmnMkuEM" width="570"></iframe></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/6AdDLhPwpp4" width="570"></iframe></div></div><div style="text-align: justify;"><br />Ակնհայտ երևում է, որ ուսանողները, նույնիսկ նրանք, որոնց վրա գազ են փչում, ոչ մի ագրեսիա չեն դրսևորում: Ավելին, ոստիկաններին հնարավորություն է տրվում ազատ հեռանալ:<br /><br />Այնպես որ, շներն ամեն տեղ էլ շներն են: Քսի տվեցին՝ գնում են կծելու: Մեր շներն էլ, ամերիկացիներինն էլ:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3743999048278757921?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-35354056325760988112011-10-06T09:27:00.000+05:002011-11-11T17:13:21.690+04:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1bPvNLJxGMU/To0smIV6jLI/AAAAAAAADtI/p4a9_PRPVLk/s1600/steve-jobs-limited-time.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="197" src="http://1.bp.blogspot.com/-1bPvNLJxGMU/To0smIV6jLI/AAAAAAAADtI/p4a9_PRPVLk/s200/steve-jobs-limited-time.jpg" width="200" /></a></div>Dear Apple,</div><div style="text-align: justify;">I woke up this morning to find out Steve had passed away. I, like many others, knew this wasn't long off, but preferred not to think about it. Pretend it wasn't so close. Yet, when it happens and hits you like a truck, and you're not prepared. I still can't believe, sure many of you can't either. But we all have to, to move on. And Steve would have wanted us to move on.</div><div style="text-align: justify;">"Your time is limited", he said, "don't waste it living someone else's life". Not even his.</div><div style="text-align: justify;">Steve was a visionary, and it's one of the purposes of a visionary to see his vision outlive him. Now we'll have to stay strong, both those who shared the vision with him and those, who loved and respected him and his work.</div><div style="text-align: justify;">We shall remember what Steve did for us. And if he did it, feeling the limits of his time even more sharply, he knew he wasn't wasting it. Be strong. And keep going. I'd hug you all, if I was there, trust me - you're not alone.</div><div style="text-align: justify;">Yours truly,</div><div style="text-align: justify;">Bayandur "Rhayader" Pogosyan.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3535405632576098811?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-5371935506401903232011-10-05T01:02:00.001+05:002011-10-05T01:02:54.825+05:00<div style="text-align: justify;"><b>Backworld, "<span style="color: #660000;">The Devil's Plaything</span>"</b></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/TF8pVCNdO00" width="570"></iframe></div><div style="text-align: center;">As in a ruin, where violets grow,<br />In&nbsp; moss-cowered fields,<br />On cold marble stone,<br />And love sometime steals<br />Into a heart.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-537193550640190323?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-33721110155737074912011-10-05T00:16:00.000+05:002011-10-05T00:20:58.956+05:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-vpLISwkZ0rA/TotYfDbajpI/AAAAAAAADp0/AkDMEaHBwAc/s1600/iPhone4S.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="155" src="http://3.bp.blogspot.com/-vpLISwkZ0rA/TotYfDbajpI/AAAAAAAADp0/AkDMEaHBwAc/s400/iPhone4S.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;">Նորություններ Apple-ի նոր հեռախոսի պրեզենտացիայից. ոչ, iPhone 5 դուրս չի գալու, փոխարենը՝ iPhone 4s, նույն դիզայնով: Մի շտապեք հիասթափվել, այն իր մեջ ներառում է iPhone 5-ի հետ կապված սպասելիքների մեծ մասը: Մասնավորապես՝</div><ul><li><a href="http://www.apple.com/iphone/features/#performance">A5 Dual Core պրոցեսսոր</a>:</li><li><a href="http://www.apple.com/iphone/built-in-apps/camera.html">8Mpx տեսախցիկ</a>՝ 4.3mm f/2.4 ոսպնյակով, 1080HD վիդեո:</li><li>HSDPA մոդեմային արագության ինտերնետ (մինչև 14.4 mbps դաունլոուդ):</li><li>Լիցքը պահելու ժամանակային ցուցանիշները. 8 ժամ խոսել 3G ցանցերում/14 ժամ խոսել 2G ցանցերում/6 ժամ ակտիվ ինտերնետից օգտվել/9 ժամ WiFi:</li><li><a href="http://www.apple.com/iphone/features/siri.html">Siri անձնական օգնական</a>՝ հեռախոսի հետ հաղորդակցվելու նոր, ձայնային միջոց: Siri-ի AI-ն անալիզի է ենթարկում ու հասկանում ձեր խոսքը: Ասում են՝ հեղափոխական բան է: </li><li>WorldPhone. սկսած 4s-ից iPhone-ը սահմանափակված չի լինի AT&amp;T ու Verizon ցանցերով ու կապահովի GSM ու CDMA ստանդարտների կապ:</li><li><a href="http://www.apple.com/ios/">iOS 5</a>՝ հոկտեմբերի 12-ից, իր բոլոր պուպուշ բաներով:</li></ul><div style="text-align: justify;">Apple-ի կայքը ներկայումս անկանոն է աշխատում, երևի թարմացումներ են մտցնում: Շնորհակալություն Mashable-ի երեխեքին՝ դեպքերի վայրից <a href="http://mashable.com/2011/10/04/apple-iphone-live-blog/">լայվբլոգի համար</a>:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3372111015573707491?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-36801098833921564902011-10-04T12:15:00.000+05:002011-10-04T12:48:03.498+05:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-JV4Fc_8X2ag/Toqx6haJUZI/AAAAAAAADpc/cVnm2Tt58a4/s1600/416.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-JV4Fc_8X2ag/Toqx6haJUZI/AAAAAAAADpc/cVnm2Tt58a4/s320/416.gif" width="207" /></a></div>Քաղաքական թեմաների հաճախ չի, որ անդրադառնում եմ: Բայց երբեմն հասցնում են: </div><div style="text-align: justify;">Լևոնականների մի գիծ կա, որ ինձ միշտ կատաղության ինչ-որ աստիճանի է բերել. այ մարդ, ի՞նչ կարգի ապուշ պետք է լինի քաղաքական շարժման մասնակիցը, ֆանատիզմի ինչ աստիճանի պիտի հասնի, որ սովետական մոդելի լոզունգներով սկսի խոսել: Ու, առավել ևս, հոգեբանական ճնշման էժանագին մեթոդներ կիրառի ա-լյա «թասիբի գցել վիրավորելով»: «Ով մեզ հետ չէ՝ մեզ դեմ է» մոտեցումը որոշ դեպքերում իրեն արդարացրեց. երբ դա ընկերն ընկերոջն է ասում, հաճախ մարդը, չափազանց թույլ գտնվելով, որոշում է մի երկու միտինգի գնալ՝ ընկերոջ հետ հարաբերությունները չփչացնելու համար: Մարդկանց անվանել դավաճան չմասնակցելու համար, ասել որ անտարբերներն ամենավատն են: Հետո, երբ բումը հանգի, ժխտել: Այս ամենը ես տեսել եմ, ու ճիշտն ասած լևոնականներից գաղափարախոսներից շատերի խոսքն ինձ համար զրոյական արժեք ունի: Որովհետև առերես արդարություն քարոզողը «կռուտիտի» ու «ատկազ կանգնելու», «բռնված չես՝ գող չես»-ի կարիք չպիտի ունենա:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;">Լավ, հանգիստ թողնեմ մի քանի տարի առաջվա լևոնականներին ու անցնեմ ժամանակակիցներին: Վերջերս կարդացի Արամ Պաչյանի գրողների ու քաղաքականության մասին հոդվածն ու քանի որ բավականին փափուկ, հանդուրժողական էր գրված, բացասական արձագանք չտվեցի: Պաչյանն է, իր կարծիքն է արտահայտում, ինչո՞վ է մնացածից վատ, որ դրա իրավունքը չունենա:</div><div style="text-align: justify;">Բայց այ, Սամվել Մկրտչյանի ասածն <a href="http://www.1in.am/arm/armenia_society_35955.html">1in.am-ի հոդվածում</a> արժանի է տապոռվելու: «Ի՞նչ կարելի է սպասել մեր գրողներից, որոնք անգամ մարտի մեկը չեն դատապարտել»: Ահա թե ինչ կասեմ այս կապակցությամբ. ցանկացած մարդ ցանկացած պահի ունի քաղաքական նեյտրալիտետի իրավունք: Նամանավանդ արվեստագետը: Լրագրողն ունի նեյտրալիտետի պարտավորություն: Որպես անհատ նա կարող է քաղաքական ակտիվիստ լինել: Որպես լրագրող նա պարտավոր է լինել անաչառ ու նեյտրալ: Իհարկե, լևոնականները սովորել են. ինչպես բոլոր նեղմիտ ֆանատիկները, նրանք իրենց հավաքական կարծիքը հայտարարում են բացարձակ ճշմարիտ, արդար ու անաչառ, մնացած կարծիքները՝ կեղծ, մոլորված, տականք, քոչարյանական և այլն:<br />Ցանկացած մարդ իրավունք ունի լինել քաղաքականորեն նեյտրալ: Ու գրողի ծոցը գնա այն մարդը, որը նրան դրա համար կմեղադրի: </div><div style="text-align: justify;">Ահա թե ինչ կասեմ այս կապակցությամբ. երբ հին տականքի կողմնակիցները փողոցում ցույց էին անում, ու նոր տականքը, լինելով ուժի դիրքում, նրանց քացու տակ է գցել, ես ուրախ եմ, որ կողմերից ոչ մեկին չեմ պատկանել: Հին տականք Լևոն Տեր-Պետրոսյանը ժամանակին լրիվ նույն կերպ է վարվել Վազգեն Մանուկյանի համար միտինգ անողների նկատմամբ, ու Լևոնի համար միտինգի դուրս եկող ամեն մեկն անիծված է քացու տակ ընկնելու ու բողոքելու ոչ մի բարոյական իրավունք չունի: Ռուսները լավ խոսք ունեն՝ «назвался клизмой, лезь в жопу»:</div><div style="text-align: justify;">Երբ քայլում ես լևոնականների միտինգի կողքով ու լսում եմ նույն երաժշտությունը, որը լսում էի 88-ին՝ նույն Օպերայի դիմաց, հորս ուսերին նստած... պարային ռեմիքսի տեսքով, մտածում եմ, արդյո՞ք որևէ խելքը գլխին մարդ կարող է մասնակցել այս կապիկությանը: Երբ լսում եմ Նիկոլ Փաշինյանի հիստերիկ, ատելությամբ, ոչ թե մտքով լցված ձայնը, մտածում եմ, արդյո՞ք որևէ խելքը գլխին մարդ կարող է մասնակցել այս կապիկությանը: Ցավոք, ի տարբերություն լևոնականների, ստիպված եմ խոստովանել, որ այո, որոշ քանակությամբ խելքը գլխին մարդիկ կան շարժման մեջ: Աննշան՝ ընդհանուրի համեմատ: Նրանցից ոմանք նույնիսկ նպատակներ ու փաստարկներ են բերում, որոնք, չընդունելով հանդերձ, հարգում եմ: Բայց այս ամենն արդեն ուրիշ օպերայից է:</div><div style="text-align: justify;">Պարզապես երբ մի հրապարակում մի քանի հազար մարդ է հավաքվում, ինքն իրեն համոզում, որ Հայաստան իրենք են, իսկ մնացած բոլորը վախկոտներ են, դավաճաններ և այլ վատ-վատ բաներ, միտքս է գալիս Օրվելի «Անասնաֆերման»: Ու «Լևոն նախագահ» ճիչերն էլ կան ու մնում են «Չորս ոտք լավ, երկու ոտք վատ»-ի տարբերակ: Ու երբ <strike>Նապոլեոնը</strike> Լևոնը որոշի երկու ոտքի վրա քայլել, նույն մասսան կերգի՝ «Չորս ոտք լավ, երկու ոտք ավելի լավ»: Ու վայ նրանց, ովքեր այդ ժամանակ հիշեն հին լոզունգը:</div><div style="text-align: justify;">Ահա թե ինչ կասեմ այս կապակցությամբ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Թարմացում.</b> փաստորեն, էլի ասելիք մնաց: Լևոնի «I can change»-ի կապակցությամբ (ա-լյա ես տականք էի, ես եմ Քոչարյանին դրել, բայց զղջացել ու փոխվել եմ, ներեցեք ինձ).</div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/uS0TDmInsxk" width="570"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3680109883392156490?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-38323561784513321072011-10-03T11:21:00.000+05:002011-10-03T11:23:17.566+05:00<div style="text-align: justify;"><i>(նախորդ մասն՝ <a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/09/blog-post_11.html">այստեղ</a>)</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Տելեգոնիայի մասին ես <a href="http://twistedperception.freefo.de/viewtopic.php?p=2801#p2801">գրել եմ դեռ Twisted Perception-ում</a>, ու ավելացնելու բան առանձնապես չունեմ, այնպես որ՝ ի մի կբերեմ արդեն գրվածը:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">Ի՞նչ է տելեգոնիան</span></div><div style="text-align: justify;">Տելեգոնիայի մասին ամենալայն շրջանառություն ստացած ռուսալեզու նյութը, եթե դատենք ինտերնետով փնտրելու արդյունքներից, ոմն Շամիլ Գարեևի The Epoch Times Украина-ի «<a href="http://www.epochtimes.com.ua/ru/articles/view/7/9645.html">ГЕНЫ: ЯВЛЕНИЕ ПЕРВОГО САМЦА, 23-10-2008</a>» հոդվածն է:</div><div style="text-align: justify;">Հոդվածն իր չեմ մեջբերի, միայն կանդրադառնակ հատընտիր կետերի: Հոդվածը լավ տեղին քֆրտված ու մեկնաբանված է <a href="http://elusaveng.livejournal.com/4714.html">elusaveng-ի բլոգում</a>, որտեղից կփոխառեմ որոշ դրույթներ: Օրինակ, հոդվածում մեջբերված նկարն իր մակագրությամբ.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6-uMfSPWDfk/TolPiTu4I9I/AAAAAAAADpY/S8dTR7_eRrI/s1600/s320x240.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-6-uMfSPWDfk/TolPiTu4I9I/AAAAAAAADpY/S8dTR7_eRrI/s1600/s320x240.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><i><b>«Տելեգոնիայի պատկերավոր օրինակ օրինակ: Նկարը վերցված է sergey-lapshin.livejournal.com կայքից»: </b></i></div><div style="text-align: justify;">elusaveng-ը նշում է.</div><blockquote style="color: #444444;"><div style="text-align: justify;"><i>(На блог, с которого автор взял эту картинку, с его-то ФИО лучше бы не соваться: поцреот и руссофашист С.Лапшин с ходу начистит ему лицо северокавказской национальности. Но Шамиль не побрезговал, взял и рисунок, и часть текста из процитированного там «Введения в христианскую расологию», по которой он есть чурка и хачик, а также из статьи с сайта Русского Общенационального Союза – зиг хайль ему во все места.)</i></div></blockquote><a name='more'></a><div style="text-align: justify;">Եթե այսքանը ձեզ դեռ բավական չի հասկանալու համար, որ հոդվածն «օդ» է, ես կանցնեմ բուն հոդվածին.</div><blockquote style="color: #444444;"><div style="text-align: justify;"><i>...Մի պահ էլ տեղի ունի, որի վրա, հնարավոր է, նույնպես արժի ոչ պակաս ուշադրություն դարձնել: Դա տելեգոնիան է՝ նախորդ արուի ազդեցության արտահայտումն ամբողջ հաջորդող սերնդի ժառանգական հատկանիշների վրա: Այդ ազդեցությունը կայանում է նախորդ արուի սպերմատոզոիդների գեներով սաղմնային էպիթելի բջիջների վերափոխումը: Երևույթը հատուկ է բոլոր օրգանիզմներին, որոնք բազմանում են սեռական ճանապարհով:</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Նշեմ, որ թարգմանությունս գրեթե բառացի է, չեմ փորձել որևէ կերպ փոխել տեքստը, որ հարմարեցնեմ իմ նպատակներին:</div><div style="text-align: justify;">Հեղինակը (որն, ինչպես կերևա հետագա տեքստից, ընդհանրապես պատկերացում չունի ժառանգականության մեխանիզմից) փորձում է «սպերմատոզոիդ», «սաղմնային էպիթել», «գեն» բառերով գիտականակերպ կոնտեքստ ստեղծել իր հոդվածի համար: Համարձակվեմ «չբռնվել» նրա կեռիկի վրա ու հենց սկզբից էլ մի քանի հարցադրումներ թույլ տամ ինձ. նախ, ինչպե՞ս է պահպանվում նախորդ արուի սպերման, որտե՞ղ: Եթե ենթադրենք, որ տելեգոնիայի երևույթը գոյություն ունի, ապա պետք է տեղի ունենա արուի սպերմայի կամ գենոֆոնդի պահպանում էգի օրգանիզմում: Որոշ կենդանի արարածների, օրինակ՝ մրջյունների մոտ, էգը կոնսերվացնում է արուի սպերման ու մի քանի սերունդ երեխաներ է ունենում: Մարդկանց ու այլ կաթնասունների մոտ սպերմայի կոնսերվացիայի մեխանիզմ չկա ոչ արգանդում, ոչ էլ ձվարաններում կամ մեկ այլ տեղ: Իսկ արգանդի լորձաթաղանթը մենստրուացիաների ժամանակ արտազատվում է... <i>նախորդ ձվաբջիջից և այլ բաներից ազատվելու համար</i>: Այլ կերպ ասած, եթե արուի սպերման, ձվաբջիջը չբեղմնավորելով հանդերձ, մնացել է արգանդի պատերի վրա, ամսականներից հետո այն իսպառ մաքրվում է: Փաստորեն, այս տարբերակը ֆիզիկապես բացառվում է:</div><div style="text-align: justify;">Մյուս դեպքը, որ կարելի է դիտարկել, այն է, որ էգը, ընդունելով արուի սպերման, փոխում է սեփական գենոֆոնդը, վերցնելով արուի գեները, ավելի աբսուրդ է: Ավելին, ժամանակակից տեխնոլոգիաները հնարավորություն են տալիս ԴՆԹ-թեսթի միջոցով ինչպես որոշել ծնողության հարցը, այնպես էլ ցույց տալ, որ մարդու գենետիկան կյանքի ընթացքում չի փոխվում (եթե, իհարկե, մուտացիա տեղի չի ունենում): Ցանկացած դեպքում, դժվար չի ստուգել գենետիկան սեքսից առաջ ու սեքսից հետո, տեսնելով, որ սեքսը չի կարող բերել գենետիկայի փոփոխության:</div><div style="text-align: justify;">Հոդվածում թեթևակի անդրադառնում է ժառանգականության մեխանիզմին, փորձեմ ավելի լիարժեք ներկայացնել այն: Մարդն ունի 46 քրոմոսոմ, որոնց մեջ կոդավորված է նրա գենետիկ ինֆորմացիան: Դրանցից 44-ն այսպես կոչված ավտոսոմներ են, վերջին 2-ը սեռական քրոմոսոմային զույգն են, որի միջոցով որոշվում է մարդու սեռը: Այսինքն, եթե նույնիսկ մարդը վիրահատություն է իրականացրել ու փոխել իր սեռը, ապա նախնական սեռը դեռ կարելի է որոշել ԴՆԹ-թեսթի միջոցով:</div><div style="text-align: justify;">Ձվաբջիջը պարունակում է քրոմոսոմերի միայն կես կոմպլեկտ՝ 22 քրոմոսոմ, ինչպես և սպերմատոզոիդը: Բեղմնավորումից հետո առաջանում է քրոմոսոմների լիարժեք կոմպլեկտով զիգոտ, որից էլ ձևավորվում է սաղմը:</div><div style="text-align: justify;">Հոդվածը նաև նշում է.</div><blockquote style="color: #444444;"><div style="text-align: justify;"><i>Անհրաժեշտ է նշել, որ գիտական շրջաններում տելեգոնիան համարվում է պսևդոգիտական գաղափար, քանի որ չկա երևույթի հնարավոր կամ անհնարին լինելու բավականաչափ պարզ գենետիկ-ֆիզիոլոգիական բացատրություն, ու չի հայտնաբերվել նրա արտահայտման կախվածության ոչ մի վիճակագրական կախվածություն:</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Մարդկանց մոտ տելեգոնիայի գոյությանը հակասող ամենապարզ դրույթները ես ինքս բերեցի վերևում: Որպեսզի պնդումն ավելի ճշմարտացի լինի, կարելի է այն ձևակերպել այսպես (մի փոքր կրճատումով). </div><blockquote style="color: #444444;"><div style="text-align: justify;"><i>...գիտական շրջաններում տելեգոնիան համարվում է պսևդոգիտական գաղափար, քանի որ չկա երևույթի հնարավոր <strike>կամ անհնարին</strike> լինելու բավականաչափ պարզ գենետիկ-ֆիզիոլոգիական բացատրություն, ու չի հայտնաբերվել նրա արտահայտման կախվածության ոչ մի վիճակագրական կախվածություն:</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Բայց գիտությունների Նյու-Յորքյան ակադեմիայի ակադեմիկոս Գեննադի Բարդիշևը այլ կարծիքի է ու իր <strike>տապոռ</strike> քարե տրամաբանությամբ միանգամից երեք պնդում է դնում, որոնք միանշանակ ու անհերքելի կերպով ապացուցում են տելեգոնիայի գոյությունը.</div><blockquote style="color: #444444;"><div style="text-align: justify;"><i>«Առաջինը, տելեգոնիա իսկապես գոյություն ունի: Երկրորդը, այն մարդու մոտ նույնպես կարող է արտահայտվել: Երրորդը, այդ երևույթի մեխանիզմները մինչ այժմ ուսումնասիրված չեն»:</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Փաստորեն, այն կա, քանի որ ես այդպես եմ ասում, այն կա ձեր մոտ էլ, իսկ ինչու և ինչպես՝ չգիտեմ: Խիստ ակադեմիկ կարծիք է: Բարեբախտաբար, ոչ միայն իմ մոտ էր հարց առաջացել, թե ինչ Նյու-Յորքյան ակադեմիայի ակադեմիկոս է մեր Գենադի Բառադիշևը. <a href="http://totta-kai.livejournal.com/">totta_kai</a>-ը elusaveng-ի բլոգային գրառման մեկնաբանության մեջ նշում է.</div><blockquote style="color: #444444;"><div style="text-align: justify;"><i>«Համաձայն այդ կազմակերպության պաշտոնական կայքի վրա տեղադրված ինֆորմացիայի, նրա անդամ կարող է դառնալ ցանկացած մարդ, որ որոշակի դրամական մուծում է իրականացրել. 2008 թ. հոկտեմբերի դրությամբ, մեկ տարվա համար մուծվող գումարը կազմում է 105 դոլլար ԱՄՆ բնակիչների համար, 125 դոլլար՝ մնացածի համար, մի քանի տարով անդամակցություն գնելու դեպքում նախատեսվում են զեղչեր: Ուսանողներն ու ասպիրանտները վճարում են սովորական գնի 30%-ը»:</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Իսկ ես մտածում էի՝ ի՞նչ Նյու-Յորքյան ակադեմիա: Սպորտի՞ ակադեմիա: Արվեստների՞ ակադեմիա:</div><blockquote style="color: #444444;"><div style="text-align: justify;"><i>Любой собаковод знает, что если он не уследит за своей породистой сучкой и она первый раз погуляет с дворнягой, то породистых щенков от нее уже не дождаться никогда.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Այս հատվածը չեմ թարգմանի, քանի որ մինիմում բարեհունչ չի լինի :) ոչ հայերեն, ոչ էլ ռուսերեն: Կոնտեքստի հարց է:</div><div style="text-align: justify;">Այ թե ինչ կապ ունի. երբ ինչ-որ մեկը ցեղական էգ շուն է գնում, ապա ստուգում է այդ շան անձնագիրն ու տոհմածառը, ոչ թե կուսությունն ու սեռական կյանքը :D ու ես դեռ չեմ տեսել, որ ֆիքսված, ցեղական տոհմածառով էգին ցեղական արուի հետ զույգելուց հետո ոչ ցեղական ձագեր ծնվեն: Անկախ էգի նախապատմությունից:</div><div style="text-align: justify;">Հասանք հոդվածի ապուշության ծաղկեպսակին.</div><blockquote><div style="color: #444444; text-align: justify;"><i>Ոչ միայն առաջին պտուղն է օժտված առաջին արուի հատկանիշներով, այլ նաև բոլոր հաջորդող սերունդները: Ենթադրվում է, որ ժառանգվում են ոչ միայն առաջին զուգընկերոջ արտաքին հատկանիշները, այլ նաև նրա հիվանդությունները. հոգեկան, վեներական, արյան հիվանդությունները և այլն:</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Փաստորեն, առաջին զուգընկերոջից ավելի շատ բան կարող է փոխանցվել երեխաներին, քան իսկական հորից. օրինակ, վեներական հիվանդությունները, որոնք ընդհանրապես չեն կարող ժառանգաբար փոխանցվել: Եթե մինչև այս տեղը կարծիք կար, որ հոդվածը հերթական աղանդավորական հիմարությունն է, ապա հիմա պարզ է դառնում, որ այն նպատակ ունի վախեցնել մարդկանց: Իսկ եթե ինչ-որ մեկը նպատակ ունի վախեցնել մարդկանց, ապա հարց է առաջանում. ու՞մ է դա պետք, և ինչի՞ համար: Այս հարցին մասնակի պատասխան տալու համար կարելի է նայել հեղինակի մեջբերած աղբյուրներին. РОНС-ի (Русский Общенациональный Союз) կայքը, օրինակ:</div><div style="text-align: justify;">Որոշ մարդկանց թվում է, թե օտար ԴՆԹ-ի հետ փոքրիկ շփումն իսկ բավական է, որ այդ ԴՆԹ-ն անցնի օրգանիզմ: Հոդվածում խոսվում է գիալուրոնային թթվի մասին, որը «հատկություն ունի իր մոլեկուլներին ԴՆԹ-ի թելեր «կպցնել» ու կարող է հեշտությամբ լուծել բջջաթաղանթն, այդպես նպաստելով տելեգոնիային»: Այն էլ արյան հոսքով տարածվել մարմնով: Ժողովուրդ, օրգանիզմի գենետիկական կառուցվածքին չհամապատասխանող քրոմոսոմներ ունեցող բջիջներն օրգանիզմի կողմից սովորաբար ընկալվում են որպես օտարածին, ում մաշկի տրանսպլանտացիա են արել, կհասկանա, թե ինչի մասին եմ խոսում: Եթե ճիշտ եմ հիշում, օտարածին բջիջները կամ կլանվում են իմունային համակարգի կողմից, կամ էլ նրանց մեջ սկսում են առաջանալ օրգանիզմի գեներին իդենտիկ բջիջներ: Օրգանիզմն, ի վերջո, բջիջների հավաքածու չի, կան գենետիկան կարգավորող մեխանիզմներ: Հակառակ դեպքում կողմնակի մուտացիաներից տարբեր բջիջների գենետիկայի հետ անարխիա տեղի կունենար:</div><div style="text-align: justify;">Այլ կերպ ասած, եթե ձեզ ՍՈՖ-ի արյունից ներարկեն, ձեր ԴՆԹ-ն դրանից չի դառնա ՍՈՖ-ի ԴՆԹ: Նույնիսկ մասամբ:</div><div style="text-align: justify;">Իզուր չեմ բերել տրանսպլանտացիաների ու արյան փոխներարկման օրինակը. եթե, ըստ պնդողների, տելեգոնիան կարող է առաջանալ քայքայված սպերմատոզոիդների ԴՆԹ-ի բեկորներից, ապա ի՞նչ կլիներ արյան փոխներարկումից ու օրգանների տրանսպլանտացիայից: Ի՞նչ եք կարծում: Եթե հիմա էլ սկսեցիք դրանցից վախենալ, նորից կարդացեք գրածս: Եթե չհամոզեց, բժիշկ Վարդանյանի մոտ միշտ էլ ազատ պալատ կգտնվի:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">Ու՞մ է պետք տելեգոնիան</span></div><div style="text-align: justify;"><b>Նացիոնալիստներին:</b> Մի անգամ չի եղել, որ քյառթուներից լսել եմ այսպիսի արտահայտություն. «Ինքն էն կարգի աղջիկ ա, որ կարաս թողնես՝ պարսիկի հետ ման գա»: Նացիոնալիստների ու նացիստների մոտ շատ ուժեղ է արտահայտվում քարեդարյան ագրեսսիան, երբ իր ազգի աղջիկը սեռական կամ այլ կապ է ունենում այլազգու հետ: Եթե աղջկան բավականաչափ «հայրենասիրություն» չի ներարկվել, որ ետ պահի այլազգու հետ սեքսից, ապա միգուցե կարողանա դրան հասնել, նրան վախեցնելով, որ նրա բոլոր հետագա երեխաներն այլազգի են լինելու: Ընդ որում, հաշվի առեք. հոդվածն արագ աճպարարություն է անում «նախորդ արու» ու «առաջին արու» գաղափարներով, դրանք փոխարինելով իրարով, ոչ մի կերպ չբացատրելով՝ ինչու և ինչպես:</div><blockquote style="color: #444444;"><div style="text-align: justify;"><i>У светло-русых родителей родился первенец с явными чертами азиата</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;"></div><blockquote style="color: #444444;"><div style="text-align: justify;"><i>Если сизарь «потоптал» чистопородную голубку, ее сразу убивают. Потому, что в дальнейшем, даже при самом элитном «супружестве» у нее будут только нечистоплотные птенцы.</i></div></blockquote><div style="text-align: justify;">Եթե այս մեջբերումները ձեզ ոչինչ չեն ասում, ապա ինձ՝ ընդհակառակը: Եթե զգաք, հոդվածում մարդկանց հիշատակելիս նշում է ոչ թե անհատական, այլ ազգային ու ռասսայական չափանիշների արտահայտում:</div><div style="text-align: justify;"><b>Թեոսոֆներին և այլ աղանդներին:</b> Ինչու՝ սեռական էթիկայի մասին իրենց գաղափարները մարդկանց պարտադրելու համար: Եկեք չմոռանանք, որ Բլավացկայան, չնայած իր ֆիզիկական թերություններով ծնված ապօրինի զավակին, պնդում էր, որ ինքն ամբողջ կյանքում կույս է եղել: Տելեգոնիայի մասին առաջին անգամ լսել եմ իմ թեոսոֆ ծանոթներից մեկից: Իսկ մենք գիտենք, թե թեոսոֆներն ու հարակից նյուէյջերներն ապուշ գաղափարների ինչ ծաղկեփնջով են տառապում: Որոնցից մեկը հինդուիստական բրահմաչարիայի գաղափարի մասին աղավաղված պատկերացման ու սեփական սեռական կոմպլեքսների համատեղման արդյունք է: Նման թույլ գաղափարներ ունեցող թույլ մարդիկ (իսկ ես դեռ ուժեղ թեոսոֆ չեմ տեսել, ու եթե կա էլ, ապա դժվար թե տելեգոնիայի երկրպագու լինի) ամեն տեղ փորձում են իրենց հավատալիքների համար հիմնավորում տեսնել:</div><div style="text-align: justify;"><b>Եկեղեցուն:</b> Խրյուստոնեական Եկեղեցու տեսանկյունը կուսության ու արտամուսնական սեռական կապերի վերաբերյալ, կարծում եմ, ոչ մեկի համար գաղտնիք չի: Ի վերջո, every sperm is sacred, every sperm is good :D</div><div style="text-align: justify;">Թե ինչպես է տելեգոնիայի մասին նյութը հայտնվել ԱԼՄ-ի եթերում՝ կարծում եմ, ավելի քան պարզ է. Տիգրան Կարապետիչը հատրնի թուլություն ունի տելե-ով սկսով բաների նկատմամբ: Տելեվիզատորների, օրինակ :D</div><div style="text-align: justify;">Ինձ, օրինակ, իմ սիրելի հոմոֆոբ հայրիկը փոքր ժամանակ վախեցնում էր, որ եթե ափսեներ լվանամ ու այլ «կանացի գործերով» զբաղվեմ, պուպուլիկս վրայիցս կընկնի ու աղջիկ կդառնամ: Ու ես, գրողը տանի, վախենում էի: Կարծում եմ՝ տելեգոնիան էլ է նմանատիպ վախենալի հեքիաթ: Միայն թե՝ մեծերի վարքը կառավարելու համար:</div><div style="text-align: justify;">Պատկերացրեք. հոդվածի վերջում չարաբաստիկ РОНС-ային աղբյուրը պնդում է, որ տելեգոնիան կարող է տեղի ունենալ <b>ՆՈՒՅՆԻՍԿ ՊԱՀՊԱՆԱԿՆԵՐ ՕԳՏԱԳՈՐԾԵԼՈՒ ԴԵՊՔՈՒՄ</b>:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Այնպես որ՝ մի վախեցեք տելեգոնիայից: Այն ստեղծվել է հիմարների կողմից՝ դյուրահավատներին վախեցնելու համար: </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3832356178451332107?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-53416664439097737932011-10-01T17:19:00.000+05:002011-10-01T17:19:19.931+05:00<div style="text-align: justify;">Երբ <a href="https://plus.google.com/101844267815319178404/posts/JsaDD4Vp2c5">ես զգուշացնում էի</a>, որ Facebook-ի նոր համակարգը ձեզ դեռ կհասցնի անհարմար իրավիճակների մեջ դնել:) առաջին հետևանքներն իմ ընկերների մոտ՝ վուալյա.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-FcbE71VMFto/TocFFW-qmgI/AAAAAAAADoI/agzfba12SCg/s1600/Porn-on-Facebook.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="170" src="http://2.bp.blogspot.com/-FcbE71VMFto/TocFFW-qmgI/AAAAAAAADoI/agzfba12SCg/s400/Porn-on-Facebook.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;">Հղմանը հետևելուց հետո ես այն տեսա նաև իմ պատին: Առանց որևէ բան անելու: Միայն տեսահոլովակը դիտելով:</div><div style="text-align: justify;">Այնպես որ, պատի ավտոհրատարակման և այլ կարգավորումներին հետևեք, լա՞վ:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-5341666443909773793?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-3702660569828387242011-09-30T17:42:00.000+05:002011-09-30T17:42:46.798+05:00<div style="text-align: justify;"><a href="http://songoffall.blogspot.com/2011/07/google_27.html">Google+-ի սկսնակի տեղեկատուից</a> հետո, Սայդուր "Cy" Հոսեյնի օրինակով որոշեցի ավելի լուրջ հնարքների շարք պատրաստել: Առաջին հնարքն արդեն պատրաստ է.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-YzcDEFOD1Fk/ToWt_bTQRhI/AAAAAAAADlU/su6z_Vrpsl0/s1600/T01_00_Title.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-YzcDEFOD1Fk/ToWt_bTQRhI/AAAAAAAADlU/su6z_Vrpsl0/s400/T01_00_Title.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;">Այն հասանելի է <a href="https://plus.google.com/photos/101844267815319178404/albums/5658095370174370609">այստեղ</a>:)</div><div style="text-align: justify;">Եթե նյութը ձեզ ինչ-որ կերպ օգնեց կամ հետաքրքրեց, խնդրում եմ տարածել. միգուցե ուրիշներն էլ նրա կարիքն ունենան: Եթե ունեք առաջարկներ, նկատողություններ, հնարքների հայտեր կամ սեփական հնարքներ, ապա գրեք, ես շատ շնորհակալ կլինեմ:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-370266056982838724?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-33823626405653116682011-09-30T09:20:00.002+05:002011-09-30T09:37:30.480+05:00<div style="text-align: justify;">Եթե ինչ-որ մեկին հետաքրքիր է, թե ես ինչու երբեք Genesis չեմ պահում պլեերիս մեջ, ապա պատասխանեմ. որ աուդիոգիրք լսեմ:) որովհետև եթե Genesis լինի, դժվար թե ուրիշ բան լսեմ)))<br /><b>Genesis, "<span style="color: #660000;">After the Ordeal</span>"</b></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/arYjothKl3g" width="570"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-3382362640565311668?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-10841006905116316522011-09-25T18:49:00.000+05:002011-09-25T18:50:37.223+05:00<div style="text-align: justify;">2008 թվականին ճապոնական մի շարք գիտահետազոտական հաստատությունների համատեղ հետազոտության թեման էր՝ կարդալ մարդու տեսած պատկերն ուղեղային ալիքները գրանցելու միջոցով: &nbsp;Փորձի արդյունքների մանրամասն գիտական նկարագրությունն, իհարկե, կարող եք կարդալ <a href="http://kendrickkay.net/MiyawakiNeuron2008.pdf">այստեղ</a>, իսկ ես պարզապես ցույց կտամ փորձերի արդյունքը պատկերող տեսահոլովակը: Ձախ կողմում փորձի սուբյեկտին ցույց տրված նկարն է, աջում՝ գրված արդյունքը.<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/daY7uO0eftA" width="570"></iframe></div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br />Ափսոսում եմ, իհարկե, որ վերարտադրման փոքր ճշգրտության հետևանքով անիմաստ կլիներ այս փորձի սահմաններում գրանցել ոչ թե ցուցադրված, այլ երևակայության միջոցով ստացված պատկերներ գրանցել վերստուգման գործնականում անհնարին լինելու պատճառով:<br /><br />Իսկ այժմ Կալիֆորնիայի Բերկլիի համալսարանի գիտնականները մշակել են... վիդեոինֆորմացիան ուղեղային ալիքներից վերարտադրելու հնարավորություն: Ահա տեսահոլովակը, որի աջ կողմում փորձի սուբյեկտին ցուցադրված տեսահոլովակն է, աջում՝ վերարտադրվածը.<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/nsjDnYxJ0bo" width="570"></iframe></div><div style="text-align: justify;"><br />Իսկ հիմա պատկերացրեք. փորձի արդյունքը, կատարելագործվելուց հետո (իսկ առաջընթացն 2008-ի ճապոնական փորձի համեմատ, կարծում եմ, ակնհայտ է) հնարավորություն կտա գրանցել... ձեր երազները, վիզուալ հիշողությունները, <b>երևակայությունը</b>: Պոտենցիալը գործնականում անսահմանափակ է: Բացի դրանից, կարողանալով պահպանել ու վերադիտել երևակայածը, մարդիկ կսովորեն մշակել սեփական երևակայությունն, ուժեղացնել ու ավելի մանրամասն դարձնել պատկերները: Կարող են հայտնվել երևակայության միջոցով ստեղծված նկարներ ու ֆիլմեր: Սա այս տեխնոլոգիայի կիրառումներից միայն մեկն էր: Իսկ պոտենցիալն, ինչպես ասացի, անսահմանափակ է, ինչպես մարդկային երևակայությանը:<br /><br />Հետաքրքիր է, իսկ ձայնը նույն կերպ կարելի՞ է վերարտադրել:<br /><br />Առավել մանրամասն ուղեղային ալիքների միջոցով պատկերի վերարտադրման թեմայով կարող եք կարդալ <a href="http://gizmodo.com/5843117/scientists-reconstruct-video-clips-from-brain-activity">այստեղ</a>:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-1084100690511631652?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-43078125520560666682011-09-20T10:35:00.000+05:002011-09-20T10:35:57.187+05:00<div style="text-align: justify;">«Հայաստանը դու ես»-ների, առավոտն ինձ արթնացրած ֆանատիկ-վայրենասեր դպրոցական հանդեսների ֆոնի վրա լավ է հնչում)))</div><div style="text-align: justify;"><b>W.A.S.P., "<span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">School Daze</span>"</b></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/wSRJGIrwyDw" width="570"></iframe></div><br /><div style="text-align: center;"><i>I pledge no allegiance and I bet</i></div><div style="text-align: center;"><i>They're gonna drive me crazy yet</i></div><div style="text-align: center;"><i>Nobody here is understanding me</i></div><div style="text-align: center;"><i>I pledge no allegiance and I bet</i></div><div style="text-align: center;"><i>They're gonna drive me crazy yet</i></div><div style="text-align: center;"><i>I'm dying here and trying to get free</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4956588989011247306-4307812552056066668?l=songoffall.blogspot.com' alt='' /></div>Bayandur Pogosyanhttps://profiles.google.com/101844267815319178404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4956588989011247306.post-27060318914062398302011-09-19T20:55:00.000+05:002011-09-20T10:37:55.261+05:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1zhf_nYogi0/TnbKRXJtVnI/AAAAAAAADhg/-62ggoEED6k/s1600/GustaveDoreParadiseLostSatanProfile.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-1zhf_nYogi0/TnbKRXJtVnI/AAAAAAAADhg/-62ggoEED6k/s200/GustaveDoreParadiseLostSatanProfile.jpg" width="176" /></a></div><div style="text-align: right;"><i>Այստեղ մենք գոնե</i></div><div style="text-align: right;"><i>ազատ կլինենք. Ամենազորն այստեղ</i></div><div style="text-align: right;"><i>Իր խանդից չի կառուցել, ու այստեղից մեզ չի վտարի.</i></div><div style="text-align: right;"><i>Այստեղ մենք կիշխենք վստահ, ու իմ ընտրությամբ</i></div><div style="text-align: right;"><i>իշխելն արժանի մղում է, թեկուզ Դժոխքում.</i></div><div style="text-align: right;"><i>Լավ է իշխել Դժոխքում, քան ծառայել Դրախտում:</i></div><div style="text-align: right;"><b><i>Ջոն Միլտոն, «Կորուսյալ Դրախտ», տողեր 258-63</i> </b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ստորև բերվածը կլինի Անտոն Շանդոր ԼաՎեյի սատանիզմի առաջին ինձ հայտնի լուրջ հայալեզու վերլուծությունը: Մի կողմից այն կարող է շատ ամբողջական չլինել ժամանակային ու ծավալային սահմանափակումների պատճառով: Այն ի մի կբերի իմ մինչ այժմ իրականացրած այլ ուսումնասիրություններ ու գրած այլ հոդվածներ, բայց նույնիսկ դրանց ուշադիր հետևած մարդիկ նոր մտքեր և ուսումնասիրություններ կտեսնեն: Նույնիսկ օպոնենտների հետ բանավեճերն, ըստ իս, օգնել են ինձ այս աշխատանքի պատրաստման հարցում. խմորվել ու ձևակերպվել են գաղափարներ, որոնք մինչ այդ գիտակցման ինտուիտիվ մակարդակի վրա էին, գիտակցվել են հիմնական հարցերն ու անտիթեզիսները, որ մարդիկ բերում են սատանիզմի շուրջ: Իհարկե, այս աշխատանքը նախատեսված չի հիմար մարդկանց համար, ու ես չեմ պատրաստվում անդրադառնալ «սատանիստները երեխանե՞ր են զոհաբերում»-ի կարգի հիմար հարցերին:</div><div style="text-align: justify;">Գնացինք:</div><a name='more'></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Սատանիզմը կրո՞ն է</span></div><div style="text-align: justify;">Որպեսզի պատասխանենք այս հարցին, նախ հասկանանք, թե ինչ է կրոնն ու ինչով է տարբերվում հավատալիքային ու փիլիսոփայական այլ համակարգերին: Ցանկացած կրոնի գաղափարական հիմքը բաժանվում է երկու մասի՝ դոգմա և ռիտուալ: Այդ առումով ընթերցողը կարող է որոշել, որ սատանիզմը նույնպես կրոն է. այն նույնպես ունի իր դոգման ու ռիտուալը (խնդրում եմ դոգման չհասկանալ ներկայումս տարածված ծայրահեղական իմաստով): Բայց դոգմա և ռիտուալ ունի գրեթե ցանկացած հավատալիքային-փիլիսոփայական համակարգ, խոշոր հաշվով՝ նաև ցանկացած գիտություն. ձեզ ավելի ծանոթ կհնչեն այս հասկացությունների մյուս անունները՝ տեսություն ու պրակտիկա: Միջուկային ֆիզիկան նույնպես ունի իր դոգման ու ռիտուալը, որոնք, իրականացվելով ոչ թե կրոնական, այլ գիտական մեթոդով ու կոնտեքստով, այլ նշանակություն են ստանում:</div><div style="text-align: justify;">Կրոնական դոգմայի պարտադիր մասեր են կոսմոգենեզիսն (ուսմունք աշխարհի ստեղծման մասին) ու անթրոպոգենեզիսը (ուսմունք մարդու ստեղծման մասին): Կրոնական ռիտուալի պարտադիր մասն է պաշտանմունքը: Այս ամենը բացակայում է սատանիզմում, հետևաբար՝ սատանիզմը կրոն չի կարող լինել:</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size: large;">Սատանիզմը հավատու՞մ է Սատանային</span></div></div><div style="text-align: justify;">Այո և ոչ: Սատանայի գաղափարը կենտրոնական է սատանիզմում, բայց ոչ որպես պատմական, կրոնական կամ առասպելաբանական անձ: Սատանան գաղափար է, արքետիպ, որի հետ իրեն ասոցացնում է ամեն սատանիստ: Ինչու՞մ է կայանում այդ արքետիպը: Թեև թեմային դեռ ավելի մանրամասն կանդրադառնանք, կրճատ ասած, սատանան մեկն է, ով հրաժարվել է ենթարկվել կանխորոշված հեղինակությանն ու ճակատագրին: Սատանան դեմ է կանգնել «սա այսպես է, քանի որ Աստված այսպես է ասել» գաղափարին: Պետք չի դրանից շտապ հետևություններ անել, թե սատանիստն ընդամենը գնում է հակառակ ծայրահեղությանը. գաղափարական ժառանգականությունը կարող է լինել ինչպես դրական, այնպես էլ բացասական («արա այն, ինչ կարելի է, ու մի արա այն, ինչ չի կարելի» vs «մի արա այն, ինչ կարելի է, ու արա այն, ինչ չի կարելի»), ու մարդը, որն առաջնորդվում է բացասական գաղափարական ժառանգականությամբ, ազատ չի վերին հեղինակությունից: Սատանիստը ջարդում է վերին հեղինակության գաղափարական ժառանգականությունն ու ինքն է իր համար որոշում, թե ինչ է կարելի ու ինչ չի կարելի:</div><div style="text-align: justify;">Շատ կարևոր է հասկանալ, որ սատանիզմը սատանայապաշտություն չի, ու տարբեր սատանայապաշտական ուղղություններից ոչ մեկն իրականում սատանիզմ չի: ԼաՎեյն ինքն արտահայտել է այն միտքը, որ փաստացի սատանայապաշտական ուղղությունները քրիստոնեությունից հեռու չեն գնում. քրիստոնեությունը տարբեր ժամանակներում ու վայրերում ամենատարբեր արտահայտումներ է ունեցել՝ նույնիսկ մարդկային զոհաբերությունները լրիվ քրիստոնեական պրակտիկա են (վհուկների ու քրիստոնյա դառնալ հրաժարվող մարդկանց սպանությունները «հանուն Քրիստոսի» դրա օրինակ են):</div><div style="text-align: justify;">Այստեղ մենք աստիճանաբար գալիս ենք շատ կարևոր հարցի պատասխանին, որի մասին կխոսվի հաջորդ ենթավերնագրում.</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size: large;">Սատանիզմը որպես համամարդկային գաղափարախոսություն</span></div></div><div style="text-align: justify;">Եթե ձևակերպվի հարց, արդյոք կարիք կա, որ սատանիզմը համաշխարհային տարածում ստանա ու դոմինանտ ուղղություն դառնա, ցանկացած բավականաչափ լուրջ սատանիստ, ես էլ ներառյալ, կասեմ, որ հարցը հիմար է: Սատանիզմը ձևավորվել է քրիստոնեական կոնտեքստում ու, ասենք, բուդդիստը կամ սինտոիստը երբևէ չի կարող անկեղծորեն զգալ ոչ սատանիզմի էությունը, ոչ էլ կարիքը: Մի բան, որ ինձ սովորեցրել է սատանիզմը, ու դա քրիստոնեության ընկալմանն առավել հակադրվող գաղափարներից է, այն է, որ եթե մի հարցի (նամանավանդ փիլիսոփայական հարցի) շուրջ կա երկու կամ ավելի կարծիք, ապա դա բնավ չի նշանակում, որ կարծիքներից մեկը ճիշտ է բոլորի համար, ու մնացածները՝ սխալ: Այո, նույն հարցն, իմ նկատմամբ, կարող է ունենալ բազմաթիվ ճիշտ պատասխաններ. ի վերջո, դա սովորաբար կախված է տեսանկյունից: Հիշելով Կանտին ու Դեկարտին, կարող ենք նկատել, որ ամեն մարդ ապրում է իրականության իր սուբյեկտիվ ընկալման մեջ ու ոչ մի իրական պատկերացում չունի օբյեկտիվ իրականության մասին (որը, տեսականորեն, կարող է ընդհանրապես գոյություն չունենալ): Խնդիրն առաջանում է, երբ մի մարդ կամ մարդկանց մի խումբ իրականության իր սուբյեկտիվ ընկալումը հայտարարում է բացարձակ ճշմարտություն/աբսոլյուտ:</div><div style="text-align: justify;">Ոչ, ոչ մեկը պարտավոր չի սատանիստ կամ այլ գաղափարների կրող լինել, ու ինչ-որ առումով ընտրության նման ազատությունը սատանիզմի էությունն ու նպատակն է: ԼաՎեյն ինքն ասել է, որ սատանիզմի կենտրոնական գաղափարները նոր չեն ու ինչ-որ ժամանակ հետո նրանք այլ կիրառում, նշանակություն ու անվանում ստանան:</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size: large;">Also sprach Zarathustra. պրոտո-սատանիզմ</span></div></div><div style="text-align: justify;">Սատանիզմի գաղափարների նախադրյալները հանդիպում են շատ ավելի վաղուց, քան գրվել է ԼաՎեյի գիրքը, բայց այդ գաղափարները դեռ հասուն սատանիզմ չեն: Թվարկենք դրա մի քանի օրինակներ:</div><div style="text-align: justify;"><b>Շումերական Գիլգամեշը</b> (մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակ) որոշում է, ի հակառակ աստվածների կամքի, անմահություն ստանալ: Նույնիսկ ամենավաղ մեզ հասած գրական աշխատանքներից մեկում առկա է&nbsp; վերին հեղինակությանն ու կրոնական դոգմային հակադրվելու գաղափարը:</div><div style="text-align: justify;"><b>Մարգարե Զարաթուստրան</b> (մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակ) զրադաշտականության մեջ. գտնելով, որ հնդկական աստվածները՝ Դևաները, պատճառ են ու կողմնակից պատերազմներին ու մարդկանց դժբախտություններին, ու դառնում է հնդկական սատանաներին՝ Ասուրաներին/Ահուրաներին (ի դեմս, մասնավորապես, Ահուրա Մազդայի): Իհարկե, Զարաթուստրան ներմուծեց նաև ժամանակակից սատանիզմին կտրուկ հակասող գաղափարներ՝ չար ու բարի ու դրանց մշտական պայքար, մոնոթեիզմ և այլն:</div><div style="text-align: justify;"><b>Տիտան Պրոմեթևսը</b>, որն առաջին անգամ հիշատակվում է Հեսիոդի «Թեոգոնիայում» (մ.թ.ա. 8-րդ դար), որի պատկերն առավել հարազատ է սատանիզմին, նույնպես դեմ է գնում աստվածային հե�