Ահամ, վերնագիրն ամեն ինչ ասում է ու ոչ մի բան չի ասում: Բաներ, որոնք կարող էին տեղի չունենալ ու տեղի ունեցան միայն իմ «take it easy»-ի հետևանքով:
Աշխատանքի գնալիս փողը տվեցի երթուղայինի վարորդին: Սովոր եմ, որ երբ կանգառի մոտ եմ տալիս, վարորդն առանց իմ ասելու էլ հասկանում է, որ պետք է կանգնի:
Ինչ-որ ավտոբուս և այլ մեքենաներ խանգարում էին վարորդին, ինքն էլ ջղայնացավ, մոռացավ իմ չզգուշացրած կանգառի մասին ու շարունակեց քշել: Ես էլ, ինչպես միշտ, նշանակություն չտվեցի դրան՝ մի կանգառ Բաղրամյանով քայլելը դժվար թե ինձ սպանի:
Իջա հաջորդ կանգառում: Ճանապարհին մի մարդ սայթաքեց, մի կերպ պահեց հավասարակշռությունն ու մնաց նույն դիրքում:
Մի քանի աղջիկներ անցան նրա մոտով, հետաքրքրությամբ նայեցին ու անցան:
Մոտեցա:
- Վա՞տ եք զգում:
Գլխով արեց:
- Ի՞նչ անեմ: Օգնե՞մ: Ուզու՞մ եք՝ շտապ օգնություն կանչեմ:
- Պատին հասնեմ...
Օգնեցի. հենվեց պատին:
- Սրտի հիվանդություն ունե՞ք: Հիմա կվազեմ դեղատուն:
