Դե, քանի որ այս անգամ երջանկության հետ երաժշտության ասոցիատիվ կապ գտնել չի ստացվի, կտեղադրեմ երգ, որն ինձ բավականաչափ պոզիտիվ է փոխանցում, որ դա կարողանամ երջանիկ զգացողություն անվանել:
Cocoon, "Dee Doo"
Cocoon, "Dee Doo"
Tuesday, April 16, 2013
Monday, April 15, 2013
Օր երկրորդ, «Ձեր ամենաչսիրած երգը»
Այս անգամ պատասխանն ակնհայտ է՝ Nirvana, "Smells Like Teen Spirit"
Ատկատների մասին
Շատ սուր տեսանյութ է YouTube-ում հայտնվել՝ ՀՀԿ-ի ու Տարոնի «քաղաքի համար արած գործերի» մասին (օրինակ, բացի բուռն գործունեության իմիտացիայից էլ ինչ մոտիվացիա կար, ասենք, նոր տարուն պենոպլաստից եղնիկներով քաղաքը լցնելու հետևում): Խորհուրդ եմ տալիս՝ նայեք:
Sunday, April 14, 2013
ԶԼՄ-ներն ու «սև ցուցակները»
Դիտենք Բելոռուսիայի օրինակի վրա, քանի որ իրենց դեպքում ապացույցներ կան: Պաշտոնական ԶԼՄ-ն պետական մարմիններից ստանում է խիստ «ոչ պաշտոնական» անստորագիր ցուցակ, որտեղ նշված են «արվեստի գործիչներ», որոնց եթերում հիշատակելը «ցանկալի չի»: Իրականում սրանք ոչ այլ ինչ են, եթե ոչ «սև ցուցակներ», որոնք այդքան հարգի էին ՍՍՀՄ-ի ժամանակ: «Ցանկալի չի» արտահայտությունը պետք է հասկանալ «արգելվում է»: Նման ցուցակի օրինակ 2011 թվականից.
Միգուցե Հայաստանում ԶԼՄ-ները դեռ նման ցուցակներ չեն ստանում, բայց քննարկման ենթակա թեմաները վերահսկման տակ են, ու դա փաստ է: Որպես օրինակ՝ 2008-ի մարտի 1-ին Ա1+ հեռուստաընկերության նկատմամբ ճնշումն ու արտասահմանյան լրատվամիջոցների (CNN, Euronews) ազդանշանը հայկական հաղորդումներով խլացնելը, երբ թողարկումներն անդրադառնում էին Հայաստանում տեղի ունեցող իրադարձություններին (դիվանագիտական կաբել 08YEREVAN179, ARMENIA SITREP: VIOLENT PROTESTS AFTER DAWN RAID, մաս 4-րդ. 1 մարտի 2008, «ԳԱՂՏՆԻ», Երևանում ԱՄՆ դեսպանություն):
Հետևություն. եթե կառավարությունը չի ցանկանում, որ որևէ թեմա քննարկվի պրեսսայի կողմից, այդ թեման պրեսսայի կողմից չի քննարկվում:
Իսկ ինչպե՞ս վարվել ոչ պաշտոնական և ինտերնետային պրեսսայի նկատմամբ: Մարգինալիզացնել, զբաղեցնել շուկան: Շեղել մարդկանց ուշադրությունը ոչ էթիկ եղանակներով՝ ճչան, ապակողմնորոշող վերնագրեր, նյութեր թեմաներով, որոնք աղմուկ կբարձրացնեն: Մեթոդ, որը նկարագրվում է Օլդոս Հաքսլիի «Brave New World» գրքում: Չե՞ք կարդացել: Անպայման կարդացեք:
«30 օր երաժշտության հետ», դուբլ 2
Ռեպոստ երկու տարի առաջ մոտավորապես այս ժամանակ սկսած նախագիծը:)
Ֆեյսբուքի «30 Day Song Challenge»-ը որոշեցի տեղափոխել հայկական բլոգոսֆերա:) Բացատրեմ խաղի կանոնները. 30 օր դուք երգեր եք պոստ անում (ցանկալի է՝ Youtube-ով լսելու հնարավորությամբ) ու գրառումները նշում «30 օր երաժշտության հետ» կամ «30 օր» պիտակով: Թե ինչ երգեր, որոշվում է ըստ խաղը օրվա (խաղի մեջ ձեր մտնելուց հաշված).
- Ձեր սիրելի երգը
- Ձեր ամենաչսիրած երգը
- Երգ, որը ձեր մոտ երջանիկ զգացողություններ է արթնացնում
- Երգ, որը ձեզ տխրեցնում է
- Երգ, որը ձեզ ինչ-որ մեկի մասին է հիշեցնում
- Երգ, որը ձեզ ինչ-որ վայրի մասին է հիշեցնում
- Երգ, որը ձեզ ինչ-որ դեպքի մասին է հիշեցնում
- Երգ, որի բառերն անգիր գիտեք
- Երգ, որի տակ կարող եք պարել
- Երգ, որից քնում եք
- Ձեր սիրած խմբի երգ
- Ձեզ համար ատելի խմբի երգ
- Երգ, որը ձեր համար «մեղավոր հաճույք» է (թաքուն եք լսում, որ մարդիկ չիմանան)
- Երգ, որը ոչ ոք չէր սպասի, որ դուք կսիրեք
- Երգ, որը ձեզ նկարագրում է
- Երգ, որը ժամանակին սիրում էիք, իսկ հիմա տանել չեք կարողանում
- Երգ, որը YouTube-ով հաճախ եք լսում
- Երգ, որը կուզեիք լսել ռադիոյով:
- Երգ ձեր սիրելի ալբոմից
- Երգ, որը լսում եք, երբ բարկացած եք
- Երգ, որը լսում եք, երբ երջանիկ եք
- Երգ, որը լսում եք, երբ տխուր եք
- Երգ, որը կցանկանայիք լսել ձեր հարսանիքին
- Երգ, որը կցանկանայիք լսել ձեր թաղմանը
- Երգ, որը ձեզ ծիծաղեցնում է
- Երգ, որը կարող եք ինչ-որ երաժշտական գործիքի վրա նվագել
- Երգ, որը կցանկանայիք նվագել կարողանալ
- Երգ, որը ձեր մոտ մեղքի զգացողություն է առաջացնում
- Երգ ձեր մանկությունից
- Ձեր սիրելի երգն անցյալ տարի այս ժամանակ
Երգերը չեն կարող կրկնվել: Խաղին միանալու դեպքում վերապոստեք կանոնները կամ հղում տեղադրեք)))
Ապրիլի 14, 1909
1909 թվին այս օրը Օսմանյան իշխանությունները կազմակերպել են Ադանայի հայկական ջարդերը, որոնց արդյունքում սպանվել են 15,000-30,000 մարդիկ:
Saturday, April 13, 2013
Վերադարձ
2013-ը բլոգիս համար լավ չսկսեց. քաղաքական ակտիվություն, նյարդային վիճակ, մեծ ճնշում: Հացադուլ, խաթարված առողջություն, անընդհատ սուիցիդալ մտքեր: Անցյալ տարվա կորուստների հետքը:
Ժամանակն է, որ ինքս ինձ մի փոքր բուռս հավաքեմ ու շարունաեմ առաջ քայլել, կարծում եմ:
Ինչպե՞ս եք: Չգիտեմ, կարոտել եք ինձ, թե ոչ, բայց ես ձեզ կարոտել եմ: Գիտեմ, որ հաճախ պարզապես լուռ լսում եք ինձ: Բայց այն պահերը, երբ ինձ հետ երկխոսության մեջ եք մտնում, փոխհատուցում են իմ բոլոր մենախոսությունները:
Ես վերադարձա: Երևի բլոգի դիզայնը կփոխեմ մի քիչ, առնվազն հետին պլանը: Ու կսկսեմ գրել:
Friday, April 12, 2013
Subscribe to:
Posts (Atom)